10625 resultaten.
Samen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
902 Kijk ik om me heen,
Zie ik wat ik zien wilde,
Kijkende gezichten,
Kijken met me mee.…
Meestal zie ik ze
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.637 soms zie ik luidsprekers
die elkaar niet verstaan
in een prangende
naasthangende dialoog
soms zijn ‘t schokbrekers
die deinend slaan
hangend hellen
zacht zwichten
door hun gewicht
een boog spannen
en puntig groeien
meestal zie ik ze
als reddingsboeien…
twee in één
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.286 Voel warmte, voel kou
Voel beide.
Hoor lawaai, hoor niets
Hoor beide.
Zie water, zie vuur.
zie beide.
Mijn gedachten en gevoel van elkaar gescheiden.…
op je woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 ik leg je
woorden in de mond
die ik graag hoor nu
beeld me in dat ze van jou zijn
aan je lippen zal ik hangen
om ze te spellen
onomwonden zal je zeggen
hoe je zonder mij niet kunt
mijn charmes de humor
zelfs de druppeltjes azijn
en laat me weer geloven
in een toekomst
maar het achterste van je tong
kan ik niet zien…
Mijn ogen zwijgen luid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.661 Mijn ogen zwijgen luid
hoe donker is jouw donker
geven alleen dromen licht
zie je nooit meer ster- geflonker
ik houd mijn ogen ziende dicht
was het de voorzienigheid
gaf de dichte mist geen zicht
was zonlicht een oogverblindend feit
of deed het lot jouw ogen dicht
de schaduw zienderogen afgedaan
wat kan kijkdichtheid jou nog leren…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 ik riep ooit de woestijn toe,
het bleek aan
dovemans oren gericht
had toen nog niet het besef
dat de oase al lang geleden
'met zand er over' was gedicht
"wer schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Jouw goddelijk licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 ik weet al heel lang
dat jij de dingen anders ziet
er op eigen wijze van geniet
waar wij samen kijken
en de beelden vergelijken
lijkt er eenheid in het werkelijk zijn
toch is het onderscheid heel groot
en voor ons nauwelijks te bevatten
door de filters van onze gedachten
wij kijken naar met onze ogen
maar zien met onze hersenen de…
Sunny
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
589 Wat waar is
blijft hangen
zo waar dat
de blinden
het zien
het licht
van binnen,
van buiten -
het licht
dat zingt
in de zon.…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Ik schouw de wereld aan,
En naar gewoonte gaan
Zie ik vast alle dingen,
Zij zijn dan groot of kleen;
Maar ik helaas! alleen
Blijf vol veranderingen.
De dag die voert de nacht,
Het windje wispelt zacht,
Over de groene dallen,
Het woud de bergen siert;
Maar ik ben heel verkiert,
En blijf verkiert in allen.
De zon, naar d'oude sleur,…
Horen, zien en zwijgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
567 vertelt mijn stilte
over waarheid
of verzwijgt zij
duisternis
beheerst mijn ademen
golven van indrukken
en denk ik
om maar niets
te hoeven weten
*
ik spreek
met gespleten tong
over uitzicht
en van inzicht
met dubbele bodem
*
hoor mij aan
tenware u mij
begrijpt…
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
i.p.v. Braille
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
795 ze kijkt
naar mijn stem
zegt ze...
en ik bloos
maar dat
ziet zij niet
kijken
met andere
zintuigen
is niet
een ieder gegeven
laat dat haar
een troost zijn…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 lief speelt onze geest
met dingen die we zien
een caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm…
Aller oog zal Hem zien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Aller oog zal Hem zien, staat er geschreven
Hoe moeten we ons dat voorstellen?
Niemand zal ons dit kunnen vertellen
Laten we het dan maar aan God overgeven.
Want God, onze Heer, weet alle dingen
Ook de dag wanneer Hij wederkomen zal
Die grote dag die komt met bazuingeschal
Dan zullen al Gods kinderen Hem omringen.…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Het stapeltje bladeren waar ik me voor had gezet is alweer
tot nul herleid. Nul: niets, problematisch oorsprong van alles.
Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid?
Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten…
Waar ruik je naar
gedicht
2.8 met 27 stemmen
27.564 Als het het enige was dat hier lag, als de stenen
hier niet lagen en de wielsporen, bierblikjes en
lichtvlekken, als het niet zo
nodig iets moest zijn zou het nu gaan bewegen.
Het zou op zijn kop kunnen
gaan staan. Het zou op zijn tenen
uit zijn uitersten glijden en het zou je
inpakken in een kudde vlaggen, fietsen en
melkflessen, mooi…
Waar is het spontane gebleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 staan
hoe onoplettend
en ik vraag me af
waar is het spontane
van elkaar zien, echt zien
het leuke, het bijzondere
van zulke ontmoetingen gebleven
ben ik dan ouderwets
om nog te dromen
van twee paar ogen
die elkaar in een zachte kus
voor de eerste maal
nog wat verlegen omhelzen…
Schilderachtig tijdsgewricht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
576 De ontkieming in het levenslicht
kleurt een schilderachtig tijdsgewricht,
pendelend van kleur naar penseel,
streellichtende schildering:
zacht warm en emotioneel.
De jongleurs jongleren behendig in dit tafereel,
Kabouters dansen vrolijk rondom een prieel
Prinsen en prinsessen vormen statig een geheel,
Ridders en piraten strijden moedig…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.440 Laat mij zien, spreken, voelen, horen
nu mijn ogen, mijn mond, mijn handen
nog tot mijn jeugd behoren,
want later... later
zijn het niet meer onze oude lijven die bekoren
maar slechts het wetend zwijgen
in ons samen zijn...…
Geluk
gedicht
2.5 met 52 stemmen
20.621 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?
Het Antwerpse station
heeft een hel…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik toef in een woud van rozenbomen.
Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis…
Ochtend
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.859 De dag ontvangt mij met zijn zichtbaarheid.
De bomen staan in een nadrukkelijk licht.
Ik zie de bladeren afzonderlijk
en tussen hen fragmenten van de lucht.
Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat
en dat er nauwelijks verschil bestaat
tussen mijn ogen en het licht.
--------------------------------------
uit: 'Ik kijk naar de wolken…
Ik zie haast niets...
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
619 Ik zie haast niets en daardoor
kan ik beter kijken;
wat blijft, wat gaat, wat overwaait
en wat de herfst in al zijn pracht
toch weet te tonen.
Hoe graag wil ik
voor even in het licht
gaan wonen
en dankbaar zijn
om ogen die heel gauw
weer kunnen kijken.
Vijf dagen na een dubbele oogoperatie...…
Horen, zien, ruiken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Kijk niet zo
naar me,
als we met de anderen
aan de tafel zitten,
omdat ze dan kunnen zien
dat we verliefd zijn.
Zoen me
niet zo luid
in het openbaar vervoer,
omdat de anderen kunnen horen
dat we van elkaar houden.
Raak mijn gevoelige plekje
niet meer aan,
omdat de anderen kunnen ruiken,
dat we net naar bed zijn geweest,
schat.…
VERLOREN GELOOF
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
565 GELOVEN GAAT
BIJ ZIEN
VERLOREN!!!…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 als buren
voortdurend vagen:
gaat het nog?
voel je je niet te moe?
is het niet te warm voor jou?
wil je niet liever wat rusten?
je moet je niet generen, hoor!
je hebt lang genoeg gewroet!
als je voortaan
je dagelijkse krant
niet meer kan lezen
omdat je zelfs de koppen
in koeien van letters niet meer ziet
en alle kleuren vervagen
kom…
Hier en daar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 Een landschap, je kunt er niet bij.
Je bent er, het is om je heen.
Je laat je ogen lijnen trekken
in je hoofd.
Je zet ze op een doek.
Je zet dat op een vel
papier.
Nooit is het hier.…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Met langzame, voorzichtige passen
schuifel ik door de zalen van
het schilderijenmuseum, oppassend
zo scherp, dat geen werk, erg markant
ontsnapt aan mijn zoekend oog.
Het is ondoenlijk om te blijven
staan overal om al te bekijken.
Alleen wat het sterkst treft mijn ogg
daarbij blijf ik staan een tijd
om het te bewonderen tot het kleinste detail…