14129 resultaten.
Kus des doods
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.338 Met mijn rug naar jou toe
weet ik dat jij mij vervloekt
éénmaal omgedraaid
heb ik meelij
met jouw simpele ziel
omarm je dan stevig
ruggewrijvend en geef
een kus op je voorhoofd
neus en mond
mijzelf voorhoudend
dat je het nu wel begrijpt
begrijp ik het wel
waar ik mee bezig ben
Kreeg Judas ook geen kus
op zijn voorhoofd
Marlon…
Doodgewoon, gewoon dood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.372 wilde zij
echt geen bloemen
ja, dat had ze ooit gezegd
voorzichtig legt hij de rozen
een voor een naast het lijstje
waarin haar serene lach zelfs
dood grauwe stenen doet leven
ik blijf voor altijd bij jou
ja, ook dat had ze ooit gezegd…
Heet de dood God
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.223 als mijn adem wenst te stoppen
overeenkomstig het aardse lot
word ik dan opgenomen
in zulke fleurige knoppen
ben ik dan in de eindeloze grootsheid
van de dood,
is dat dan de heelheid
gekend onder de naam God…
Tante Jans is dood.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.874 Tante Jans is dood.
Het komt niet onverwacht
als je oud, ziek en 86 bent.
Maar het klinkt alsof iemand zegt
de Westertoren is gesloopt,
of de Cuyp voorgoed verdwenen
de grachten zijn gedempt.
Maar zelfs zonder dat zal Mokum
Mokum wezen,
dat is maar water en zijn slechts stenen.…
Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.429 ik omarmde je, liefkoosde je
en toch reageerde je niet
ik loop voor je, naast je, dwars door je heen
en toch reageerde je niet
het doet zoveel pijn, zoveel pijn
ik verlies je elke dag opnieuw
toch zie ik je overal en altijd
jouw blik raakt me meer
veel meer dan zoveel woorden
jij bent zo mooi dat je er
overal wel de echo van zou…
Wij zijn uit de dood geboren
gedicht
3.4 met 14 stemmen
10.808 Het belang van lichamelijke oefening is niet te overschatten,
en in het denken schuilt de dood als in de struiken een rover.
-------------------------------------------------------
uit: 'Zo helder zagen we het zelden', 2002.…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u.…
Aan mijn dood geboren kind
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.783 Dat jij mijn kind, dood werd geboren
En was de strafmaat naar behoren ?
Voor mijn zonden ooit beleden
Ergens in een ver verleden
Heb jij kleintje nu geen graf
Waarbij ik je kan gedenken
Enkel nog in mijn gebeden.…
dresscode voor een dode opa
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.476 als ik aan mijn opa denk
zie ik een heer met witte haren
in een krakende schommelstoel
meerschuimen pijp in de mond
hij is een cliché opa
met een standingvolle krijtstreep
in het tweedelige pak
met gouden zakhorloge
enkel zijn vest ontbreekt
alsof hij niet wou gaan
maar hij ging werd me verteld
met een standingvolle zekerheid
die…
Tussen leven en dood
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.409 De eeuwige duur kent tijd noch rust
ze rekt een leven lang, en kweekt
ons jaren te leren, vertellen, woorden
te vinden hoe snel de dood van zich spreekt
het wilde roosje aan `t begin van de dag
weet wel, als morgen mijn hart open gaat
is het voorbij, schoon ik bloei, ik ga dood
`t zal de tijd zijn die mij verslaat
de morgendauw spreidt en…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
3.3 met 33 stemmen
16.188 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
de flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 ik vond je in de goot
een plant nog zonder blad
je winterde in kleuren dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek…
de balans van dood en leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
872 in de dof holle nacht
hoorde ik vaag hoorbaar
het rinkelende gekras
in de balans van dood en leven
zilveren sterren geflonker
afgewisseld in ijle broosheid
bonte bergen in bouwval
in het donkere grensland
schimmen roerden zich
in de bevroren winter adem
die stroomde tussen de kier
van de deur van leven en dood…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte met haar tranen
het huilde uit een dood…
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
deelt leven met de dood
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
793 lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt levend opgedronken
machines zijn aan het ontwaken
terwijl de patiënt nog ligt te slapen
wie deelt leven met de dood…
Irak, dagelijkse dood
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.783 autobom…handgranaat
bloedlucht…rafeldraad
stukken van mensen
niets meer te wensen
zoveel leed opgebouwd
teveel tranen gerouwd
wonden helen niet door tijd
bij gebrek aan menselijkheid
van teveel duivelse fanaten
die willen doden en haten
hun god als alibi voor moord
voor een enkeltje hemelpoort…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
2.7 met 36 stemmen
11.294 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
hun flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.…
Tot de dood hen scheidt
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.842 Zijn bloeddoorlopen ogen
Staken rechtstreeks in haar ziel
Als een bot mes in haar hart
Hij draaide het nog een slag
"Sorry" zei hij zo vaak
Met een uitgestreken blik
Emotieloos; genadeloos
Zo leefde zij dag na dag
Haar ziel is eindelijk veilig
Nu heeft ze nooit meer pijn
Maar als iemand haar gered had
Zou ze nu nog in leven zijn…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Je kan daar nu wel liggen
onaantastbaar en vol vertrouwen
ik bedenk me dan wel nu
dat de dood je dat cadeau heeft gedaan.…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
Gij zult niet doden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.033 In Bijbel, Thora, Koran, alle boeken
die heilig zijn, is simpel op te zoeken:
een doodnormaal gebod: 'Gij zult niet doden.'
De vraag wordt vaak gesteld aan theocraten.
Die weten zich met vergezochte woorden
ten gunste van zichzelf eruit te praten.…
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
783 Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 zei ik stoer
Heb ik bij jou nog wat krediet
Of ligt de dood reeds op de loer
En weet ik het alleen nog niet.
Toen lachte hij mij vierkant uit
Zo'n vragen stel je immers niet
De dood is geen geliefde bruid
Ik breng alleen gehuil, verdriet.…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 ze barsten in mijn hoofd
flitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn…
Het dode konijn en de golfbal.
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
960 Het rende, met genoeg PK’s
over ’t pas gemaaide golfveld
alsof ’t nagezeten werd,
echt waar
Tot die felle nietsontziende bal
over ’t veld vloog
en eventjes, echt heel even maar
scheen de tijd stil te staan,
evenals het beest,
hij kreeg de bal met een knal
tegen zijn breekbare kopje
en was er zonder slag of stoot
geweest.…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
738 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
Dood eenvoudig rood
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.815 wat ik je zeggen wilde
wat wij delen
een lach een traan
geboorte verjaardagen
vakanties, dagjes uit
het einde van mijn relatie
ziekte dood
alles is in de loop der jaren
door ons gedeeld
in vriendschap met liefde
jij leeft mee, ik leef mee
je was er, je bent er
dan met een mailtje
dan met een brief
of een klein presentje…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…