Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Het koele meer...

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
Sereen zacht ademt het meer De koele dampen langs de oevers In het nachtlicht weven de sluiers Een mistgordijn van zilveren rook Langzaam versluieren de sterren Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd De aarde is nu onderworpen Aan de adem van het koele meer Sereen in mystiek gehuld Laat het koele meer zich dragen Niets laat zich nu nog…

hongerogen staren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
wendt dan de blik en schrikt beduusd van vreemde krachten ze reiken naar je ziel voelen aan je geest hongerogen staren en baren zo je angst er zijn er op je pad een paar geweest in wie je wel vertrouwen had je handen spelen met de tijd, eeuwen zijn vergleden, in hoofden voel je pijn die gisteren is geleden hun last is niet te dragen…
wil melker14 februari 2004Lees meer >

Moeder

netgedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.209
Van alle vrouwen in mijn leven Is er slechts één mij trouw gebleven Zij droeg mij toen ik nog niet kon staan En liet mij nimmer ten gronden gaan De ware liefde heb ik van haar geleerd Wat in haar ogen goed was en verkeerd Bij zware tijden in mijn donker huis Hielp zij mij bij het dragen van mijn kruis Ofschoon er zovelen mijn hart…

Depressief I

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.979
De beenhouwer maakt een hansworst draait je geweten door de gehaktmolen met een kruidenmix van spijkers en liters vet om in gaar te koken De bestanddelen zijn onbetrouwbaar en dragen een zoute nasmaak van teveel deprecierende zelfstrijd en te weinig opbouwende aanspraak Je voelt je een nietsnut, overbodig op de wereld maakt gehakt van…
Namasté8 januari 2006Lees meer >

jouw basalt en mijn graniet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
op een onbetreden pad ademloos en nat zien wij hoe kracht en tijd zich in de aarde vreten om gelijkheid aan het oppervlak te meten ook jouw basalt en mijn graniet komen die eeuwige erosie tegen maarin zachtheid kent gevoel veel andere en mooie wegen we varen mee op golven die ons zonder weerstand naar bestemming dragen…
wil melker26 januari 2006Lees meer >

rantsoen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
weduwlijk beweegt ze richting marktkraam bestelt er kaas, een halve portie dat is voldoende nu zoals het tafelkleed net past op de hoek van het tafelblad en groot genoeg is om één bestek te dragen ze oefent in haar monologen waar vergissen nog menselijk is als ze zich omdraait en vraagt -vind jij die blouse ook mooi- en ze weer…
jandeb11 februari 2006Lees meer >

partituur

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
klank die nog galmt tussen de dode kaften het is jouw bezieling waarnaar ik zoek laten we de gevallen woorden stapelen als orgelpijpen en een eigen muzikaal verhaal tot een ouverture rijpen waarin mijn hart en jouw lijf versmelten tot één taal van wiegende noten waarop ik met jou de liefde bedrijf en de toetsen van klavieren ons dragen…

ik laat je gaan

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.657
ga maar kind beweeg mee met de winden de noordenwind de oostenwind als je meebeweegt dan breek je niet buigen is beter dan barsten ga maar mee met de seizoenen dans in de regen en baadt in de zon draag haar zacht over sneeuw en ijs als je warm ben dan bevries je niet ga maar kind ga maar mee met eb en vloed kabbel in zacht golvende zee…

De eerste dag

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 931
De rozen dragen parels uit de handen van de morgen, parels voor mijn liefste die in het open raam een frisse mond haalt en de ochtend zoent. De zomerlucht hangt blauw-gewassen en geboend te drogen in een spinnenweb van licht. Ik voel de naaktheid van de nieuwe dag heel dicht, als was de wereld pas deze nacht geschapen.…
Give4 mei 2006Lees meer >

Klokhuis

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.319
klokhuis maakt appelvlees daaromheen spant de schil rond, noemt “Elstar” laat zich eten hapsgewijs slurpt, geurt rijk verwachtingsvol want bomen groeien door in de buik, laten zich dragen van heinde ver en terug een naam verandert in avondfruit de kern is een huis door pitten bewoond op de zuidelijke helling van de hoge berg Jinjan…

woog mijn kracht te licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
je gaf me stenen zonder kijken stapelde mijn handen vol koos vorm en kleur zo dat de harmonie zou blijken jij gaf me meer gewicht dan ik kon dragen woog mijn kracht te licht zag je ogen vragen waarom ik ben gezwicht de stenen vielen in de moederaardeschoot weg was de belasting wat jij raapte kon niet leven was gescheiden…

in waarheids duisternis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
nee niet in het duister duister vindt waarheid in het licht vindt licht in waarheids duisternis weinig woorden dragen waarheid vluchtig als een groet ze verwaaien worden niet gekend ze gebruiken is men niet gewend een vreemde dolend in het land van eerlijkheid herkenbaar opgetuigd als echt maar niemand die toch voor haar…

Tegeltaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gebakken taal heeft soms een snoet als hoofdletters een rok dragen en lange lussen veters rijgen in op maat gemaakte korsetten dansen volgzinnen ademloos verliezen af en toe grip bij het walsen en keren geven platweg smoel aan lachende letters tussen soms verwrongen woorden wanneer zij zich spontaan verhangen aan een wit gekalkte…
metha15 april 2009Lees meer >

Zondagsrijder

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Op de A0 is een zondagsrijder gespot met bebloede ogen verkrampte hersenen herkennen oranjebitter op afstand akelamoeders dragen dagelijks kloeke rokken en halsdoeken die knoop je niet zonder bezwaar vast aan Heras hekwerken Welke afslag de moordenaar neemt is volstrekt duidelijk Afslag Vangrail, derde rotonde rechtdoor naar…

ik zou je willen houden

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 849
nu ik het dromen heb opgegeven lijkt de wereld eens zo luid ik trek me terug schik het huis naar het noorden genoeg tot alles en tot waanzin naast geraamtes; het lege staren, de weg terug het verwensen van herkenning en de diepte binnenin mensenvreemd en daarna verdwenen draag ik het gevloek op heupen of waarin ik ga geloven…

Eenzaam

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 883
toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes op het gerafelde, oververhitte asfalt ik heb geen spijt ik draag…
Kees Foppen24 januari 2009Lees meer >

En het is goed zo

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.290
de ochtend sneller brengt dan ik zou denken een beetje Beethoven, een vleugje Bach of gewoon een frivool orkestje met een bombardon waarvan de slagen galopperen over het pleintje alwaar ik woon als ik mocht hopen wenste ik jou al mijn liefde, een reis naar de tropen een licht getinte huid, doch mijn adem is niet toereikend en draag…
elze5 februari 2009Lees meer >

De Staat

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 835
Wordt het niet tijd om een eigen weg te gaan; bij te dragen aan nauwere contacten? Was het maar zo!…

Bloot in hooggehakt

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 753
stap verdwijnen ik draaide keek en liep haar achterna de wind droeg modisch haar jas in lichtjes vlagen een korte rok en vleugjes lange benen de tenen rood gelakt bloot in hooggehakt het haar speels opgebonden in het heersend blond een zachte dromerige mond ze liep als een godin toch ben ik afgeslagen benen wilden mij niet dragen…

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes op het gerafelde, oververhitte asfalt ik heb geen spijt ik draag…

Verloren in een grote mensenwereld

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 633
Moeke stil zoeken mijn ogen jouw gezicht op de oude foto kennen doe ik je eigenlijk niet vijf jaar was ik toen je dood ging toch voel je zo vertrouwd inmiddels ben ik bijna tweemaal de leeftijd in jaren ouder dan jij ooit mocht worden maar nog diep van binnen is er het verdriet wat ik toch een levenlang bij me draag het eeuwige…
windwhisper13 september 2009Lees meer >

schaduwdans

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 781
ik vul jou, mijn dichter aan met woorden die uitgesneden liggen naast houtnerven en waar de vloer, vastgeworteld zijn schaduw geeft speels mijn armen rond jou schetst ik weet niet of ik nog iets zeggen wil of dat ik de bloemen verder draag naar buiten de nacht vol weemoed met wind en de onzichtbaarheid van mijn dromen je…

Tussen heuvels en vallei

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
heb stenen gestapeld rond je navel en draag olieschalen aan de korte lont ontvlambaar door het eerste licht van morgenstond ze balanceren op de zachte ondergrond van borst en buik tussen heuvels en vallei spelen wij het passiespel van langzaamaan naar snel de volle maan zwiept op tot halen en weer brengen om de climax te verlengen…
wil melker21 november 2009Lees meer >

Ook op deze dag

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Ook op deze dag worden kinderen vermoord omdat de heersers bang zijn voor de kleinen, omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus zullen ze verschijnen, die daden, maar doordrenkt van bloed de witte doeken die de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder woorden, zonder klank, maar doordringend…
Adeleyd28 december 2009Lees meer >

Noorderlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
met het noorderlicht in aanschouw vliegt het voorbije leven langs mij heen zo dierbaar en voor altijd in mijn hart zoete herinneringen suizen langs mijn oren om voor immer op mijn vleugels mee te dragen met mijn ogen gericht naar de horizon trekt de ijskou aan mij voorbij zie ik aan de evenaar de zon weer schijnen…
elinora25 januari 2010Lees meer >

Op zoek naar woorden om te troosten

netgedicht
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.790
Je wil zo graag de ander dragen maar worstelt ook met eigen leed, en 't luisteren naar de laatste vragen geen mens die hier het antwoord weet. Maar toch: de liefde wil het wagen, de liefde die zichzelf vergeet.…
Adeleyd26 januari 2010Lees meer >

dans en genees me

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 875
verdwijnen of zou er plaats zijn om ze als meeuw te verwekken om ze uit het niets te schrijven bovenop de seizoenen en de vergane hartslag van de tijd er is hier en er is nu maar maak me wakker als de stilte me ten dans vraagt daarginds aan de waterkant ik zal in zee lopen steeds verder en verder tot ik haar spreken kan dragen…

Blijf scherp

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 968
Velen van hen dragen kleurloos donkerblauw adepten met een stropdas, marchanderend over het ideaal van de economische bouw. Zij verstoppen echter verstrengelde belangen van machtige landen, van banken, de politiek van die verknipte figuren die je met medailles behangen. Blijf scherp!…

Heksenhand

netgedicht
4.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 845
Ik zal jouw gedicht begraven in de grote ego-kist als je hem alleen kunt dragen heb ik mij in jou vergist met flarden van de buitenkant is nooit een kern beschreven gemanicuurde heksenhand door ledigheid gedreven grotesk gewauwel over kleuren die jouw zilte ziel ontbeert leidt ons blind door open deuren waar het ik-tijdperk…

Glimlach van het avondland 2 ( zen)

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
Waar de tochten gaan dragen bloeiende sterren mij in een zetel. Brengt de schaduw licht in harten van kinderen, als de zon ondergaat. Weidse grasvlakten, lotussen aan de hemel, verdiept de melkweg. Blauwe regens aan de verre horizon, valt zonder druppels. Veel schapenwolken hemel vol verwachtingen, waar is de herder?…
pama26 mei 2010Lees meer >