3211 resultaten.
De liefde
gedicht
2.7 met 105 stemmen
49.759 Het gras voelde
als de armen van een boerendochter,
veerkrachtig en ontspannen tegelijk.
En Mohammed lachte van geluk, eindeloos geluk.
- Zij had hem gevonden.…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 traag spoelt de zon een bloedgolf
door de haren van het meisje dat T'ai Chi
beoefent aan de vijver - de naakte schaduw
van haar spreidstand golvend over 't gras.
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Wie stelt er paal en perk aan zoveel gras?
Zijn beeld vloeit open in de spiegel.
Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de rand van zijn aarzelen.
Zijn gedachten zinken verder weg,
zo verdiept hij zich in duisternis,
een verdwaalde wandelaar in de tijd.…
Dierlijk leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Verdwaast snoept menig dier zich vol,
in de illusie dat het suikervrij gras is!
Wijken vol dier, groeien beestachtig
snel. Aan de rand kijkt het dier argeloos
toe hoe versteend leven zich opdringt.…
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 Ik heb geen groene vingers,
maar jezus, kijk die tuin
daar moet iets aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan…
kon hij niet meer?
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
681 een man met vreemde trekken is gekomen
hoezo, geen man, toch wel, een jongeman
meer jongen, dat wel, maar toch
groot genoeg om in zijn hand
het leven te leggen van een ander
de dood waart rond in het debat
de kogel, geen kogel, de strop
de straf moet nochtans niet uitgesproken
voor de doden wacht slechts het gras
dat groeit zonder onderscheid…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare nachtelijke wallen
in haar zie ik het plezier
van dansen in het natte gras…
Hoe snel het allemaal is gegaan..
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
3.150 Ik weet nog dat ik je voor het eerst zag
je stond met je blonde haren in de wind
je lieve stem vanaf het gras
je huid door de zomer getint
Nooit werd iemand zo door mij bemind
Ik heb al pijn in mijn buik,
weet al wat er komen gaat
Ik vrees het moment dat ik jou gedag moet zeggen
en alleen in mijn bed
mijn tranen de vrije loop laat.…
Catharsis
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.158 zijn benen stappen door beemden en bossen
en dragen de ballast van voorbije dagen
handen keren elke steen tussen gras en mossen
op zoek naar het antwoord op talloze vragen
hij zal zich wassen in het woeligste water
zuiveren met zout uit de diepste meren
luisteren naar het kristalhelder geklater
als hij stroomafwaarts drijft op eigen veren…
Broers
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.114 geërgerd telt Jan de minuten
van de steeds luider tikkende klok
en wacht - het gras is te hoog -
op de man die komt maaien
samen met Maarten - zijn broer -
rookt hij een ontevreden pijp
Ah, daar zul je hem hebben
'k zag hem net de hoek omgaan
brult Hein - zijn andere broer -
door het keukenraam
Jan ziet enkel een zwerm kraaien
die stijgen…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.
Op blote voeten zijn de sintels scherp,
De boetedoening is geen vorm van straf
Een legpuzzel van woede stroomt de helling af.
-----------------------------
uit: 'Jaargetijden', 2000.…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 in het licht van wat er gaat komen
staan dikke druppels regenwater
niet treurend stil bij wat ooit was
maar stromen voor weer nieuwe fleur
in ‘t verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Ik zoek niet langer tevergeefs
De kortste weg tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij…
Een zinloos geval...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.077 Zélf redde ik verleden week nog een
schildpad, die de weg kwijt was, 'k
zette hem terug waar of ie hoorde,
in het malse groene gras...
De mond vol van zinloos geweld ben
ik nu gedegradeerd tot iets wat
niet meer telt...
Een zinloos geval.....…
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 Langs velden vlas en najaarsgras
vroeger al, rond het ouderlijk huis
te hooi, te gras, nimmer te pas
daar sloop het al: kattengespuis
Ach Noach, u bood in doodsnood
elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers…
Vogelvrij
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
20.431 Ze kijkt me aan met haar reebruin
intens, verloren, angstig, triest
geeft me `t gevoel te willen sterven
Ik hoef je niet te laten gaan
maar je kunt vliegen dus ik leg
je neer; vrij de vleugels te zwerven
even niet begrijpend, d`r kopje schuin
tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest
vlak voor ze `t gras laat werv`len
door zacht haar…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Stil is de nacht, een koude wind blaast sneeuwvlokken
naar het aardse veld en bedekt het groene gras met
een deken van schoonheid.
Kruiend ijs weerspannig aan de oever van de vliet.
Koud en kil is de wereld om ons.
Behaaglijk en vredig verwarmd de ziel ons bestaan.
Geluk koesterend in een deken van liefde.…
in tegenlicht van zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
761 ik ben de berg opgelopen
in het tegenlicht van zon
de helling heeft voor mij
veel paden afgesloten
zonder dat ik weet waarom
door links en rechts te kijken
verloor ik nooit het zicht
het gras leek groener waar
de wegen zijn verdwenen
omhoog gaan was verplicht
ik ben veel uitgegleden
verloor een tijdje mijn houvast
duikelde toen…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.
Geen geeuw, maar een lied
Van warme druppels op mijn ziel.…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Eén egel is geen egel: de grootste, roodste
wangt aan de kim, ontstekeld en geplet
maar al te vlees als gras. Er rijst een roep
om naderstaan, vergrijzender der laatste
dagen. Rouw niet om levenden, uzelf incluis.
Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten de goten
om elkaar te bekwetteren
over vleugels en poten
de dag opent nieuw in
de geur van pasgemaaid gras…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 De wind fluisterde over de verhitte aarde
Het water kolkte verkoelend langs de benen
Is het nutteloos dat ik met gesloten ogen in het verre staarde
Waarnam door het licht te verstenen
Het gras kriebelde aan de tenen
De ziel verhief zich zonder dat het me zorgen baarde
De zintuigen gescherpt ervoer ik de natuur in haar waarde
Zo hard in haar…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 De komst van de winter,
een melancholische zucht alsof gisteren
het gras groener was en
een wolk, het overdadig kussen van de zomer,
passioneelprille liefde.…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het witten, het beitelen,
harken en poetsen,
en het gras voor
de grasmaaierman.…
Uitzicht met stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
605 lichtvoetig
trippel je
de heuvel af
voeten zijn
onzichtbaar in
het hoge gras
je opent hekjes
die spontaan
weer vallen
in passeren
koeien kunnen
dat nooit leren
jouw rood
laat groen
nog malser lijken
we rusten op
een uitzicht met
stilte in begrijpen
jij was weer
de berg opgegaan
ik ben je nagekomen
zag je ogen spiegelen…
De veroordeelde
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.039 Het nieuwe hemd prikt mij en schuurt
Alsof ik naakt lig in het gras.
’t Is of ik nooit zo levend was
Als nu de dood loer in de buurt.
Soms siddert onder mij de vloer.
Hoog boven mij beweegt een touw.
Ik snik en stamel: vive l’amour!
En kreun woestbang: vervloekt, o vrouw.…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.043 Het lijkt geluid dat nooit afwezig was:
de beurtval van de peren in het gras.
De wind haalt nog maar adem, maar die zucht
voorspelt de gang van kan niet op naar sober.
's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober
trekt in augustus al het najaar door de lucht.…
Eenzaamheidsverlangen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.830 Ik wilde alleen zijn met mijn droefenis
En ik verborg mij in 't gewoekerd gras.
Maar tevergeefs: mijn droefenis verried mij,
Mijn smartkreet overstemt de roep der vogels.…