3326 resultaten.
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Puik gebouw,oneindig licht,
horizon met vergezicht;
boven zeespiegel stijgt de toren,
wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Is er weer magie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar is de chemie
de binding met het linnen
voel het diep van binnen
maar er komt niets uit
naar penselen taal ik niet
de messen heb ik opgegeven
het enige wat lukt
is dat ik de verf spuit
verdund met tranen
banen lange slierten
zich een weg omlaag
nog dieper in de put
ik schud het doek om
meer houvast in horizon
te krijgen de…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 Hou van mij
klinkt als een fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..…
Dansende metaforen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
725 Zoals jij de metaforen kan laten dansen
in het oktoberregenwoud van natte dromen
wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid
en ontkenning, het enige dat wacht,
wacht je op mij in een zomernacht
aan oevers van alternatieven
regeer jij over zinloze lethargie
commandeer jij zinnen
als sprakeloze koninginnen,
diep in jouw horizon
van zwijgend…
Nu mag zij eeuwig rusten
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
2.361 Aan het einde van de horizon
gloort voor jou een heel nieuw licht
je mag nu met de engelen zingen
samen voor Gods aangezicht
Hij heeft je aardse lijden gezien
en gaf antwoord op jouw vragen
het was moeilijk afscheid te nemen
maar Hij zal je voor eeuwig dragen
Rust nu maar uit, je strijd is voorbij
je bent nu voor eeuwig thuis
God zag…
Claire Elisabeth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 Je bent echt mooi
Je jongleert met sterren
hinkelt over oceanen
kust de wolken en danst
op het touw van de horizon.
Hé Claire Elisabeth!
Kanjer!
Je houdt mijn hart
stevig in de hand.
Je bent echt mooi…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van de doedelzak, met stijf
gesloten lippen om zonder
houvast aan de horizon…
Uit de lucht gegrepen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
750 grazen stil voorbij
geen herder
ook geen hei
toch gaan ze
langzaam verder
een ballonvaarder
graast met ze mee
heeft ook geen doel
laat zich drijven
richting zee
de lucht de ruimte
ademt goed gevoel
de ballon wordt bovendien
door de schapenwolken
ook voor wolk aangezien
het maakt hen hoopvol
blij want deze
brengt hen voorbij
de horizon…
Alleen aan zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
935 Je staat daar, alleen
Aan de rand van de zee
Je hebt het niet in de gaten
Maar ik kijk met je mee
Je tuurt in de verte
Je blik op de horizon gericht
Je gedachten gaan veel verder
Ik lees de onrust op je gezicht
Je staat daar zo krachtig
Niemand kan om je heen
Je weet wat je zoekt
Maar toch kan je het niet vinden, alleen
Ik probeer…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 in de schaduw van groen en blauw
dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel
op natuurgetrouwe wijze
moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De gedwongen discipline
Als een tergende woestijn
Je kruipt en verbijt de pijn
Onnadenkende machine
Zoute druppels - tranen en zweet -
Je blik staat strak vooruit
De stilte is pijnlijk luid
De horizon – oneindig breed –
Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter
Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’…
Dauwdruppels
netgedicht
4.9 met 66 stemmen
2.514 In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet
aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen
waarachter geen plaats is voor het onbekende
dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst..
alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld
en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid
rekenen op onverdeeld geluk.…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd
Door de poort van een nieuwe
levensader gloeit
een lichtende geest naar
een kiemende horizon…
Korzelig ?
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
487 De luie dag is weer gekomen,
mijn blik op de tijd is weids, ik
peddel fietsend huiswaarts om
verder uit te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het duin en
horizon zijn beknopt, de lucht gefopt
door wolken bijeen gedreven schapen.…
Jij + ik = 3
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.330 De symbolen van atomen
de gezichten van gewrichten
de doorzichtige kijk
op zaken nooit gezien
misschien ga ik het snappen
nu is het slechts naar lucht happen
bij de gedachten aan het kloppend hart
dat in ons woont
jou en mij heeft gekozen
als veilig huis gekroond
Het voelt zo goed en ook zo nieuw
ik zie de horizon oplichten
Woorden worden…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die wij spreken
alsof geluk opnieuw geboren wordt
terwijl de zon achter horizon…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken,
eekhoorns heilzaam druk naar proviand,
schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen,
deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
Gesloten Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Leeg was ik
Inwendig -
Mijn toekomst
Voorgoed gesloten
Vastgeketend aan
Mijn verleden
Met een fataal
Gebrek aan weemoed
En de moed der wanhoop
Streed ik zo hard ik kon
Voor het laatste
Restje leven
Voor die nieuwe horizon
Die 'k in me had
En Goddank bereiken kon
Met oprechte dank aan:
alle behandelaars Universitair…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Vanuit de trein
van ogenblikken
verwachtte ik schoonheid
van voorbij de horizon.
Maar ik zie steentjes
ketsen op het water,
drie, vijf,
en zelfs een zevensprong.
Ik zag een zwerver
leunend op zijn houten kruk.
Hij zei tegen me,
je moet niet zoveel dragen.…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Soms vriest het weer zo helder
dat de schaatser die ik ben
de snaren van het ijs laat zingen
tot in de horizon van glas
aldoor beentje over door het glas
zoals ooit eerder altijd weer de metalen
zon achter de zilverbloemen op het raam
in mij doorstoot en mij hier fotografeert.…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een sliert aalscholvers slingert
boven een horizon van nevel.
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons als een deken.
Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 De tijd verontachtzaamt, namen, woorden
vervlogen betekenisloos voorbij de horizon.
Zeeën, oceanen droog door land omrand
in ledigheid.
Vele wegen bewandeld, naar eer en geweten
gehandeld.…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 De eindeloze horizon in vuur en vlam.
Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam.
De smaak van kokos.
Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal.
Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal.
Oceaan blauw.
Al zwevend tussen kale planeten in het heelal.
Voel ik bevrijd in een hangmat als de zoete inval.…
Alles stond er nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
879 der Giessen
(1923-2003)
Keukentrap beladen
Met spijkers en schroeven
In soorten en maten,
Tekening achtergelaten
Op een kistje van hout -
Tot op de millimeter
Nauwkeurig je nieuwe plafond
In de sponningen gedouwd -
Je had het afgekregen, je
Laatste klus, en alles
Stond er nog toen jij
Aan je laatste reis
Naar Gods horizon…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt uit de zon
die haastig de horizon…