26799 resultaten.
Pauw & De Wit
snelsonnet
2.5 met 8 stemmen
427 Die Tim de Wit werd wat te wit bevonden
Wij gaan voor kleur en meer diversiteit
De medewerkers moesten dat toch kwijt
Dus inclusief een briefje ingezonden
Al ben je dan wat kleurloos naast Jeroen
Tot witgemaakte man…je kunt het doen…
The Choice of Holland
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
736 Het werd maar niet gezellig of bloedstollend
Terwijl het schijnbaar toch ook anders kan
Verlamming maakte zich nu meester van
de juryleden van The Voice of Holland
Zelfs Roel die zat zich zichtbaar te generen
Valt deze show dan wél te repareren?…
De Koning en de Trui
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
794 En plots verscheen er onze Zonnekoning
Hij straalde van zijn eigen wielerkennis
Intussen won er zomaar ene Dennis
Die kreeg een gele trui als dé beloning
Ik hoorde onze vorst nog zachtjes vragen
Moet hij een trúi in deze hitte dragen?…
Op slot?
snelsonnet
5.0 met 23 stemmen
1.073 Ik liet vanmorgen vroeg mijn hondje uit
langs weideweggetjes en lindedreven,
waar knoppen groen getuigen van het leven
en in de toppen fier een lijster fluit.
‘t Sociale leven is op slot gedaan.
De lente trekt zich daar geen loot van aan.…
Magere Heyn
snelsonnet
3.4 met 33 stemmen
2.658 Ik ging bij Albert Heyn een boodschap doen,
Maar trof daar al het personeel in tranen,
Bevreesd voor de teloorgang van de banen
Na een verlies van vijfhonderd miljoen.
En Albert zelf bleek reeds op straat te staan.
Daar prees hij luid de nieuwste straatkrant aan.…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Mijn vader zei: hier liggen ze,
de Canadezen. Ik zag ze staan
aan de vaart, in hun grijze kleren.
Eindeloze, slachtrijpe rijen.
Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren.…
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
terug in de tijd
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.077 het huis van mijn oorsprong
is als nieuw bepleisterd
met de rij populieren
de seringen de rabarber
nog steeds zichtbaar achter
ze zijn niet meer
van ons
ik kwam er zondag langs
de leeuwerik zong
kinderen speelden
de pioenrozen op het erf
de dag dat mijn vader stierf
het ongeloof van mijn moeder
de egel die 's nachts hoorbaar
schuifelde…
Handwerkman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
804 Help me zoeken, vader
naar het ontoereikend gereedschap.
Ontbied de bouwvakker
uit de ivoren toren
van het hospitaal,
om dicht te maken
wat ooit uit z’n voegen
is gebarsten,
te hakken met z’n houweel
naar de oorsprong….…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.…
Erfenis
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.634 buiten
zwaait de morgen
naar een vroege wandelaar
die daarvoor de nacht
gemeten heeft met
het splijten van woorden
net zolang
tot vernedering
zijn jonge vrouw met
het kind aan haar borst
had gegrepen
hij doet het plichtsgetrouw
sterfelijk, zoals zijn vader
hem heeft geleerd
om in gebonden schaduw
eigen pijnen te genezen
plichtsgetrouw…
Vriendjes
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.060 Twee kinderen nog jong van jaren,
ik dacht dat ze zes of zeven waren,
de één zei: mijn opa is naar God de Vader,
de ander zie hij is gegaan
naar een andere wereld, hier vandaan.…
Zo te zijn als sterven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
990 In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid…
Loopje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
744 ineens was er een grijns
en een glinster in zijn ogen
de zon brak even in hem door
hij deed een bombastisch loopje
uit het niets
overviel mij de drang mijn passen te vergroten
zo deed mijn vader dat
omdat hij daar zomaar zin in had
antwoordde hij
op de verbazing in mijn ogen
de grijns trok weg
en hij ging gebogen
zijn rug om niets…
Appelscha
gedicht
2.2 met 22 stemmen
14.134 Zijn vader zegt dat het niet mag vanwege
het geloof. Want tussen God en Allah
is de liefde vreemd. Dat is nu eenmaal zo.
Hij wil zijn pa niet grieven. Alle wegen
leiden immers terug naar Ankara.
Ik weet alvast: ik blijf alleen.…
Opbouw na Babel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 Zo wachten ze op
hun geliefde Vader
die voor het afdalen
geen toren nodig heeft
en weet wat onder
opbouwwerkers leeft,
ze komen Hem steeds nader.…
Woef
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
601 Was jij de voorbode van zacht
in het keiharde ledikant
waarin ik tijd heb doorgebracht
buiten de rede van verstand
heb ik mijzelf met jou gestreeld
op kale plekken van het zijn
dat zo armlastig was bedeeld
door grote menselijke pijn
ik ken moeder en mijn vader
als bouwers van het warmste nest
zonder zachte levensader;
onder jouw vacht…
Biertje?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
814 "Vader, zou ik misschien mogen, een gezellin voor het leven?
Want alleen is toch maar alleen.
Ik wil u daarvoor in ruil een stuk van mezelf geven".
Dus ging de Heer aan de slag, met een rib uit de man zijn zij.
Maar om de vrouw te kunnen creëren
nam de Heer er eerst.......
een biertje bij.…
GOD BEGRIJPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 goedgelovig genoeg
om mij te begrijpen
en weet hij alles van mij
en is daarom zo vergevingsgezind
God en ik zijn vrienden voor het leven
en wellicht ook na mijn dood
dat blijft afwachten
God en ik hebben
aan een half woord genoeg
aan een halve gedachte
Hij kent mij,
Hij heeft mij gemaakt
naar zijn beeld
met de hulp van mijn vader…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Mijn vader J was nog maar net
gestorven toen mijn moeder A
zijn nieuwe regenjas voorzichtig
van de kapstok nam. Pas eens,
zei ze, hij was er zo trots op.
Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd.…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
Déja vu aan het biljart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Voor mijn vader
Terwijl jij nadenkt
Of je over rood of
Wit wilt spelen,
Schud ik de tijd
Uit mijn mouw
En kijk ik veertig
Jaar of zo naar voren,
Zie ik haar, dan nog
Niet geboren, op dat
Tafeltje in het kleine
Kerkje dat in de mist
Verborgen ligt
Met gekruiste benen
Gedichten lezen, die mij
Regel voor regel raken, met…
Mijn laatste wil
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 Aan mijn bed geen 3 wijzen, geen
goud, geen mirre, geen wierook
geen vader, geen zoon, geen heilige
geest, geen moeder Maria vol van genade
M'n vrouw wil ik, m'n feeks, m'n heks
met krachtige verwensingen. Vloeken
zal ze, dichten en zingen over een
man met twee katten en een jonge hond…
Voluit
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
501 Soms stemt een vlieg mij droef
hoeft maar één dag
leeft dat voluit
zij (want zij is een echte dame) ontsnapt aan die slag
van Vader en vliegt naar het fruit van Moeder
dat daar op haar ligt te wachten
legt vliegensvlug haar eitjes en
met dat achter de rug
herneemt zij haar vlucht
zij is tevreden
kijkt niet raar op
als zij land op de hand…
Een bedrijfsongeval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 'Hier is,' zo sprak Jantjes vader,
'iets onwenselijks gebeurd.
Kijk, die knul wou toch niet deugen,
dus daarover niet getreurd.
Maar ik lijd als ondernemer
door de streken van dat joch
lelijke imagoschade:
wie koopt straks mijn pruimen nog?'…
God, Uw schepper bestaat!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
565 God, onze vader, ik blijf in U geloven.
Ik geloof in U omdat ik U geschapen heb.
Omdat ik niet zonder liefde leven kan.
Niet wil leven zonder verantwoordelijkheid.
Niet wil leven zonder naastenliefde.
Niet leven wil in nutteloze strijd.…
Alle ikken vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Stilte vader van geluid.
Dat zij wij zijn.
Alle ikken vrij.…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
947 Mijn vader noch mijn moeder
hadden een afscheidswoord
ze hadden in hun leven genoeg gezegd
waarschijnlijk ook verzwegen
ik hoorde eens dat laatste woorden kracht geven
dat is voor mij uitgebleven
ik neem het hen niet kwalijk
het is te lang geleden om daarmee nog te leven
alle sentiment van het sterven alleen al
vond ik voldoende
het…
Zo groen nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 ZO GROEN NU
Als zij haar nek maar niet breekt
dacht ik bij het zien van haar, zij
op haar hoofd staat en ik weet
- Zij kent haar vader nu wel -
wat zij later zeggen zal, iets van
dat iemand die zo vol talent zit
heel blijft in haar escapades
hoe dwaas en onmogelijk ook
Zo ontsnappen kan aan altijd normaal
de aandacht krijgt, die zij…