3457 resultaten.
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 rooddoorlopen
dikke tranen
tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Hij laadt het allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Denk niet dat toegeven aan
angsten dit vermijdt, daarmee
raken we de muren van de
duisternis niet kwijt, vertaalt de
blijdschap zich in neerslachtigheid,
verpakt in een niet te temmen grap.…
Hugenootse Twist
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.159 Toe- verzin hier eens een list
hoorde ik Bommel soms nog zeggen
maar de dwaasheid die men hoorde
was niet voor de Poes -die wist
dat hier een dwaalspoor werd betreden
naar een slot dat werd omstreden
sinds de Rommeldamse muren
hen betoverden in mist
en er hun noodlot overhandigden
dat voor hen had beslist
Maar ach- als Joost het nu eens…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Ik gaf jouw eerste ademtocht
in dagen van sneeuwvlokjes
en beloofde oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Mogadishu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
560 Muren van kratten bier en Coke.
Bergen komkommers, rode kool en look.
Angstrimpels op je drie-jarige gezicht.
Kom, ventje, houd je maar wat groot.
Je moeder zal zo wel komen.
Maar, de herinneringen aan de dood
uit je vaderland zonder bomen,
met meer verdwaalde kogels dan bruinbrood,
wist geen Cola uit je dromen.…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
vluchtdroom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
965 wij
bestaan
ach raad
maar raak
ik kijk
en loop wel
naar de maan
en als wij ooit
terug komen
zeg dan
ach zij
die maar door blijven
dromen
het lot
het toeval
de vlucht
een val
kalm
wij klimmen
langzaam
door
door ramen
over muren
turen
door de leegte…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In een donkere grot,
tekent een man op een muur
mensen en dieren
met de houtskool van zijn uitgedoofde vuur.
Zijn heden.
In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.…
14
hartenkreet
1.9 met 22 stemmen
5.608 Veertien jaar geleden
In je wiegje naast de kerstboom
Lag je als donzig diertje
Een derde kindje, een zoon
Ik zie je nog kruipen in de keukenkast
Kampen bouwen tussen de bomen
Klimmen op de muur, duiken in de zetel
Dacht jij dat door ooit een eind aan zou komen?…
DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 De tekenen van de naderende bestemming
Doen mij verheugen
Maar mede huiveren voor de liefdeloze muur
Die haar toegankelijkheid in jouw bijzijn
Zal doen versperren
Zodat jij jouw einddoel zult bepalen
…
Aan de hand van emotie
Die de tekenen hebben veranderd.
De lach maakt plaats voor de strijdvlag.…
Blanke pit
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
545 Langzaam zullen de nazomeringen
zich ontplooien wanneer de regenbuien
opgestoft in de dorre gronden
de hardheid verzachten
en de tere pit ontdoen
van haar verdorven gekwetste muren...…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Je bent al slapend
langzaam in de trein geslopen
en hebt de muren van ons huis
zwart achter je gelaten.
En dat kleine jongen,
lieve kleine jongen...
dat spoort niet.…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 Sjalom..je smeekt als kracht om vrede
in mijn hoofd daar zag ik jouw zang,
deze gigantische muur..
de allerheiligste oude inscriptie
symboliseert eeuwenoud verlangen,
een zang des strijds waarin jij leeft..
Ooh Sjalom..
hebreeuws hart, dat bloedend spreekt..…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Winterdag
gedicht
2.9 met 33 stemmen
12.724 Wie hier alleen staat, komt niet meer vooruit,
zal moeten wachten, waken, deemoed tonen
en op de hoge muur waarop hij stuit
zijn naam uitwissen als de wolven komen.
-----------------------
uit: Waterpas (2010)…
ALS IK IN MIJN HART ZIE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
652 opdat niemand ziet wat ik dan zie
In ‘t totaal van levensoverzichten
van liefde en smart uit de historie
Soms moet ik heel even schreien
als ik mijzelf in indertijd ontmoet
Dan zie ik mij van heel dichtbij en
rijst mij die vraag, leefde ik goed
Soms moet ik in mijn hart gluren
om te kijken of ik mijn ik nog ken
Of ik kon kijken over hoge muren…
Zondag
gedicht
3.7 met 23 stemmen
37.274 Daar wachten me twee ramen,
een beddensprei (gehaakt), en aan de muur
een plaatje van een veel te mooie dame.
En dan de wekker nog. Op zeven uur.
--------------------------------
uit: Tot hier toe, 1986…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Nieuwe buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 Wij horen het door de muren heen
mijn man klaagt steen en been
en weet niet wat hij moet.
Ik heb net bij ze aangebeld
en hen heel duidelijk verteld
dat dit zo niet verder kan!
En weet je wat de buurvrouw zei?
Die vent is niet van mij!
Nou…wat vind jij ervan?…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 Er zijn slechts dieptes in dit gruis,
fragmenten van verbannen muren,
contouren van een kaartenhuis:
de dood is zichtbaar in kwetsuren.
Je bent er tóch. Bij het forum op de trap,
dicht aan een kratertrap waar zwavel suist
of in de wanden waar een weemoed huist.
Er is een nacht, een landschap
waar geschiedenis werd ongelegen.…
LES JARDINS DE LA FEUILLERAIE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
407 die mij welkom heet
Als ik de tuin, roze en blauw, betreed
Ze heeft een sjaaltje om haar zwarte haar
Ze maakte hier, zo blijkt, haar dromen waar
En gidst me door de tijd daaraan besteed
Het kunstwerk dat de volle aandacht vreet
Was pas na dertig jaar volledig klaar
Op klokkentijd heeft zij lang niet gelet
Haar moeder vulde eens een hele muur…
Wimpers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Als de zon even hapert
aan de ladder van de avond
kijkt mijn buurman net
over de muur
er heerst een weelde
in mijn tuin
de rododendrons gaan weer bloeien
de klimop ontvlucht en wil stoeien
een rode kater paradeert gewichtig
in de stilte
een merel verslaafd aan zwart
nestelt in mijn buurt
een lijster komt nieuwsgierig
loeren aan de achterdeur…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 en degene die dansen, beginnen te dansen
degenen die huilen beginnen ook
en ik hoor een stem die roept
kan iemand die hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal…
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten
de gang van trage, trage uren
hoort iemand holle hulpkreten
of sluit men de muren…
kermis in de polder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.849 Een hoog geluid van de oude koffiemolen aan de muur
deed mij ontwaken.
Het clowntjesgordijn keek mij aan...
Ik sprong uit mijn laken.
Ja!
Vandaag is het zo ver!
Eindelijk was er dan kermis in de west.....
Gestommel, geratel , zonlicht, koffie, en gedartel.
Mama ... schiet op!
Snel de schoenen aan en op de kermis aan.…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Onder de tooi van alle jaren
sausen zij de vlekken weg
op smetteloze muren
van de argeloze passen
in hun simultane streken.
Onaantastbaar, de strijd in elk
seizoen met schmink bestreden
tegen de bederf van hun tijd
gesponnen, een moeder met haar
dochter niet uit hun baan te drijven.…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…