21713 resultaten.
Oude stad.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.118 Mijn mooie
oude stad
aan Amstel
en het IJ.
Jouw pracht,
jouw kracht,
ook zo vitaal
mijn mooie
Amstelstad.
Jij lijkt
gestrooid
uit losse hand,
jij bent een
wereldstad.
Maar nu
ik aarzel
weet je want,
mijn stad is
niet meer zo
de oude
al heeft zij
die allures
eens toch
wel gehad.
ik aarzel…
Oud verhaal
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
1.374 De oermens die een mammoet had geschoten
Dacht dat hij zijn gezin een dienst bewees
Met honderdduizend kilo mammoetvlees
Dat hij trots meebracht voor zijn echtgenote.
Maar zij sprak: “Dat ga ik niet bakken, man,
Want volgens mij krijg je daar kanker van.”…
Oud vlees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
973 De nachten kouder worden
in de omslag van het jaargetij
De hitte waarover we morden
kwam, ging, en is voorbij
Met jou bestijg ik steile treden
zonder jou had ik die gemeden
wij dragen elkaar met ons mee
in een cirkel zonder doorsnee
Bij het klimmen van de jaren
lijkt het lichter van bestaan
het lichaam meer een last
die ons beweegt…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Nog houdt hij het landschap stevig vast,
hoewel zijn hand reeds lichtjes beeft
van schaamte voor de naderende dood
en voor al die stilte die erop volgt.
Wie stelt er paal en perk aan zoveel gras?
Zijn beeld vloeit open in de spiegel.
Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 mijn trillende telelens
zoemt jou dichterbij
wil wel eens zien
hoe vergrijsd jij oogt
zag zo al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed…
oud-strijder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.256 tussen de gamellen en medailles
zie ik een kast vol opgepoetste helmen
langs het uniform rond een pop geslagen
sluipt het kruitgeurtje in elke hoek
of verhaal door hem verteld
rond de kolenkachel klinkt de grammofoon
die een bom nabootst en
worden de makkers in stand gehouden
weet je wat eigenaardig is
hij schijnt de oorlog te koesteren…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Kijk, op een maanden oude foto
lacht een beminde mij nog toe.
’t Is een herinnering aan vreugde
en toch maakt het mij droef en moe.
Hier staat een groet van alle kind’ren
met een vakantiekiek erbij
en verderop zie ik een versje.
Als ik het zing dan troost het mij.…
Oude dames
gedicht
3.6 met 67 stemmen
18.219 Hun schoenen passen altijd bij hun tas,
gezonde kousen steunen oude aderen.
Een fleurig sjaaltje siert hun saaie jas,
een beetje lipstick tegen het ontbladeren
en zilverwitte krulletjes omkaderen
't gezicht dat vroeger mooi of lelijk was.
Dit is mijn voorland, zo zal ik verwelken.…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 jaarlijks moet hij onder het snoeimes
wilde scheuten wat bijgeknipt
hij houdt bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een…
Oud strijdlied
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.300 Ik weet de tijd van protesteren
voor een vrije zaterdag
Ik zag het bloed van hooge heeren
op mijn rooie vara vlag
Ik had makkers en kornuiten
met een vierkante kaaklijn
Vuisten gebald naar de hemel
dat we socialisten zijn
Nu vliegen wij naar Turkije
niets dan liggen in de zon
's avonds sluiten wij de rijen
gewapend met consumptiebon…
Het jaar is al oud
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
923 Het jaar is al oud;
uiteenspattende lichten luiden
het stervensuur in…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 maar nog niet uit het zicht
draait hij zich langzaam om
met de ogen niet op mij
maar op zijn innerlijk gericht
twijfel beheerst zijn gevoel
en hij vraagt zich bevreesd af
is dit wel mijn juiste weg
naar de gewenste openbaring
of kies ik voor mijn oude stoel…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Oude vrienden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.522 Wijs genoeg voor desillusie
en daarbij nog prettig dom
en vol van
gematigd verlangen daarom.
Tussen wanhoop en dwepen
zijn we drinkende vrienden
die met iets meer distantie
van elkaar weten.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
oud zeer
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
771 een paar flitsen
vormen de leegte
van morgen
ik had het diep
verborgen
je kent dat wel,
ooit als verloren
aan het daglicht
onttrokken
mijn gevoelens zouden
vervreemden
opdat alleen het verleden
mij zou lokken…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 Als zorgen mijn harte verslinden,
als moeheid van ‘s werelds getier;
dan zoeke ik weerom de beminde,
dan grijpe ik de oude brevier.
o Schat ongevalster gebeden,
brevier, waar, in ‘t korte geboekt,
Gods woord, en Gods wonderlijkheden,
nooit een ongevonden en zoekt!…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
Oud Hout
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.220 Oud hout,
veel jaarringen
zwaar beproefd
maar uitgewerkt
geeft geen krimp
en laat zich voegen
tot handig voorwerp
zoals een ladenkast
van afvalhout, ruw
maar eerlijk als
een ongeschminkte vrouw
draagt de last
van laden vol geheimen
zonder te bezwijken…
Oude jukebox
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.120 Ardens cafeetje
oude jukebox in hoek
stilte verzekerd…
Van oude menschen
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
1.691 Ik weet het nog heel goed: in ouder dagen
Werd aan het uiterlijk geen cent besteed
En oma ging steeds in het zwart gekleed;
Wie oud was moest zich daar maar naar gedragen.
Wíj doen krampachtig jong en dat is fout,
Maar vroeger deed men vaak krampachtig oud.…
Het oude heem
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
727 aardappelkuilen
als voedselvoorraadheuvels
voor eigenheimers…
Oude man
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.386 Zittend verlaten en alleen
Terugkijkend naar de toekomst
Naar een verbitterde oude man
Zijn oneindige liefde wilde geven
Afgestompt van zijn dromen
Door giftige doornen in zijn hart
Langzaam verrottend van binnenuit
Een verlamd gevoelloos schild creëerde
Apatisch en afhankelijk door pijn
Zijn liefde niet meer kon tonen
En tergend en hatend…
het oude spoor
gedicht
3.7 met 77 stemmen
12.788 Mijn grind vaalbruin,
door onkruid overwoekerd,
is langzaam weggemoffeld
in een stilte die niet
ophoudt te bestaan.
Weg de cadans van komen
en van gaan, alleen de echo’s
van het heinde en de verte blijven.
Verlangen naar geluiden
die verdwenen als geknars
van staal op staal,
een gele koplamp
die de mist doorschijnt,
een knipperlicht…
Oud weermiddel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
827 Oud weermiddel:
wat wrakhout en zeil dat bolt
in de bres
uit verre zalen de wind
die draden zingen laat…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 traliehekken langs ieder balkon;
streepjescodes in babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met…
Oude geheimen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Wanneer ik de buurman zie.
drijven gedachten vreemd genoeg
naar opa’s groentetuin; een heiligdom dat ik
als kind slechts mocht betreden
met zijn vingers rond mijn hand.
Dat voelde ook wel veilig,
want er groeiden veel geheimen
leerde opa mij,
zoals kroten die gekookt
toch rode bietjes bleken,
penen en ajuin; wortels, ui
met piepers…
Oude bloei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 ik teken geen bloemen meer
mijn hoofd vult zich met twijfels
en mijn hart met herinneringen
ik schenk elke dag een naam
en streep haar genadeloos af
nog voor ik haar heb uitgezwaaid
jouw hand weet ik feilloos te vinden
als de avond mij iets te donker wordt
en ik schuilen moet voor mezelf
ik ben me er een,
maar ik teken geen bloemen meer…