3024 resultaten.
October
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
652 october kleedt zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
vieze regen langs de dorre takken vlaagt
en de zieke zomerblaren gaan verscheuren
een felle najaarszon doet ons opfleuren
als het licht plots door 't wolkendek daagt
october kleedt zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
't afscheid…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Denk wat heb jij als kennis meegemaakt
zijn wij wellicht als takken van een boom
heb jij wel eens gebloosd, je gevleid gevoeld
en toch geen snars van dit leven begrepen?
©23-11- 1999…
Schommelingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Wanneer mijn gevoel alles zeggen zou
was dit papier geen noodzaak
kon het gewoon makkelijk; even gauw
hadden mijn gedachten niet deze moeilijke taak
bleef de onrust achterwege
sprak mijn hart de waarheid
stopte deze niet halverwege
kwam alles tot dat ene feit
werd mijn verstand weer de baas
kreeg deze weer vat op mijn leven
veroverde het…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 Het donker van het voorplan
zet zich krachtig door
in rijzige, stevige stammen,
hun takken afgetekend
tegen een almaar duidelijker blauw.
Op een zandweg buiten beeld,
staan de wandelaars,
centraal onderaan.
‘Mooie foto’, zegt mijn zoon.
‘Met mijn ouwe C2-Nokia’, zeg ik.
Hij fluit verbaasd.…
Grote schoonmaak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 De atmosfeer leeft en reageert, het stormt
daar verschijnen de stoten en eerste takken
pannen van daken zonder het geraas te staken
giert het om de huizen op paden en de wegen.
Lachen heeft nog niemand scha berokkend.
Stilheid is nu natuurlijk echt niet aan de orde
houd je stuur verplicht stevig vast op de weg
gericht.…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad. Het regent nu, wolken
van neerslaand water worden door het bos
geslagen. Ook op de binnenvaart is er
herademing.…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.
Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief
met sterven gaan valt niet te breken.
Ik draag 't geheel rustig mee en spiegel
doofheid elders kunnen we niet voorkomen.…
TUIN IN ZICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Een blik op de tuin
waar het leven doorgaat
een lijster met een bek vol worm
kijkt schichtig om zich heen
wordt ik bekeken ben ik wel alleen
ik heb jonkies te verzorgen
die ik moet helpen overleven
dat is mijn taak voor vandaag
en voor morgen en voor daarna
dat is waar ik voor sta
ik kijk naar die spiegel
en daar fladdert eigenlijk ook…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 Achter kim annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen…
Digitaal Tijdperk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 de mensen ziek te maken
Nu doen dat Facebook, YouTube en mobiel
Ze zijn funest voor lichaam, geest en ziel
Ja velen zullen buiten zinnen raken
Vooruitgang, daarbij aan te kunnen haken
Vergt veel van hen met een verouderd stiel
De stoomtrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat facebook, YouTube en mobiel
Beroepen sterven uit en nieuwe taken…
Fabelschubdier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 ik ben
het fabelschubdier
in Wedde
op het kasteel hier
was ik de draak
had tot taak
in lengte van dagen
het wapenschild
van de familie Addinga
te dragen
hoofdelingen die solden
met de vrije boeren
van Westerwolde
als onderdrukkers
waren ze berucht
naar de slotkelder
ben ik gevlucht
voor hun orde en tucht
bang kwam ik
in hun onderaardse…
Laten gaan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Maar toch, het is een moeilijke taak,
ook al zeg je 't heeft geen zin en misschien ook wel het is al te laat.…
KOEKOEKSWALS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Bij deze tere, toch besliste wijs,
zit de vogel, schalks of waardig bezongen
door lovende, kunstminnende tongen,
op zijn sterke tak, verlangt naar de reis.
Luid roepend en luchtig zwartgrijs
zweeft in lange lijnen, wijde wrongen
over boomtoppen, spits, opeengedrongen,
van het bergwoud, zoekt geduldig en wijs.…
LUCHTSTROOM VOL ZEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Takken van vruchtbomen hangen geurend zwaar:
hun smaak roept vrede, bestrijdt al het wee.
Mocht de oceaanwind al zendend blazen,
het leven op dit kleine omspoelde land
heel de aarde blijmoedig doen verbazen.
Dan hield het Evangelie voorgoed zijn hand
boven nieuw bestaan zonder werelds razen,
door Gods vaderlijke liefde omrand.…
ARENA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
459 Stervenden mochten Hemels geluk verlangen,
vervulden een onsterfelijke taak.
Door alle tijden getuigt Romes strijdperk
van rotsvast vertrouwen, geloof in God,
bij kommer en ellende voortdurend sterk.
Als leeuwengebrul raakt verachting of spot
het Goede Boodschap verspreidende werk.
"De struikelgang blijft winnen!" spreekt het lot.…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Vertrouw alleen het woord
dat spreken gaat
pas als het schemert,
de avond valt,
de bomen uit hun huizen komen,
de takken omgevouwen tot gebed.
Vertrouw alleen het woord
dat in zijn schild weerloosheid voert
en vijanden verliefd omhelst.
Alleen het woord
dat jou verandert in een vraag
en ons stomverwonderd laat.…
het wordt gewaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 de maan slurpt slierten mist
die van de kale takken druipen.
heel de dag sleurt zij het mee,
het vreemde hier en daar,
dat onverwacht gebaar.
zij vindt het woord niet
dat het kan bevatten, het krast
geluid bij scènes achter potdicht glas.
bloedrood. toe.…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 het werd een boom voor haar. zijn takken
reikten hoger dan de piramiden en de stam
greep dieper dan elk graf. twijgen raakten
aan boezemwiegen en bloesem zoende mond.
proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…
De hemel, de hemel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Onze liefde vult de kamer
Het basso continuo van jouw stem
plooit zich en mengt zich
met de zang van de snaar
die jij in mij aanslaat, die
tot in de hemel weerklinkt
- de hemel, de hemel
Ik buig mijn takken mee
met jou, ik kabbel gedachten
aan jou overal over jou heen
ik drink het restje uit jouw beker
mijn lippen drukken waar de jouwe…
EEKHOORN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Takken noden pootjes, tot alles bereid:
teugelloos springen, opeens intomen.
De kleine danser ziet hoe nieuwe paden
plotseling ruisend voor hem open gaan,
zwenkt opzij zonder zich te beraden.
Op schommeltwijgen is het blijven staan,
deinend schouwen over voedselvoorraden:
heel het bos biedt smakelijke vruchten aan.…
Symbool en Koerier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 voorouders een vaste woonplaats vonden
Werden verlaten, men verkreeg entree
Tot plaatsen waarin mensenhuizen stonden
Het nageslacht werd gedomesticeerd
Veredeld schopte het tot post afgeven
Was slim en snel en trouw en werd verëerd
Afstammelingen gaven vaak hun leven
Ooit werd een postduif uit het boek der boeken
Symbool voor vrede door een tak…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken maken zonder dwang
geeft na zwaar bestaan van wereld leiden
verrassende, ongebonden scheppingsdrang.…
Als de kou komt - voor Margreth
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 Hij maakt zijn winternest in haar tuin
in takken van elzenhout.
Dan komt het moment
dat het voor iedereen is gedaan.
De ganzen zijn binnen
alle bladeren gevallen.
De sapstroom gestopt
de wintervachten dik aangegroeid.
En de egel diep in slaap
als de kou komt hoef je niets.…
HEEM HONK HUIS THUIS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 De takken spelen wild een schimmenspel
Het scherm is kant en klaar - ecru gordijnen
De zon is lamp en niet te dimmen, fel
Belicht hij wat ik zoal voel verschijnen
Intense liefde voor het fundament
Waarop hij rust, mijn meesterlijke woning
Aan mij nu vijfentwintig jaar bekend
We zochten lang en dit was de beloning
Het pand lag lonkend…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Een zwaar, enigszins ingevallen dak
dekt het kleine huis van Olle Kapoen,
de wortelman, die woont tussen het groen
van lieve vlierstruik en oude, kromme tak.
Het kereltje is gesteld op zijn gemak,
maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen,
houdt zich daarbij vastberaden en koen;
daarna verloopt het leven ongestoord mak.…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Ons wacht een schone taak,
niets gaat vanzelf!"...
toch blijft hij tegen beter
weten in
bezweren, dit is pas een
nieuw begin
op land waait een orkaan
met windkracht elf…
Face to face
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
385 besmuikt en stiekem in de zak
verstopte van je donkerblauwe jas
ik voel mij niet senang, op mijn gemak
want spreken doe ik liever face-à-face
als ik het in een mooi gebaar verpak
zoals het frans, de taal die in pays-bas
te zoet is voor een kaaskop, die heeft lak
en ook geen boodschap aan iets wat alras
te dichtbij komt, van hak springt op de tak…
Genderneutraal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
255 het was warm en
ik aan de wandel
maar was moe
zag een oude tak
met versleten plekken
wist dat ook daar
mensen hadden
gezeten om even
niet te bewegen
vallende bladeren
ritselden muziek
waar je heerlijk
ontspannen van werd
tot ik iets op dit
tableau zag verschieten
dat te klein en te snel
was om menselijk te zijn
en bovendien…