5695 resultaten.
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.504 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
geef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
895 leef
als haar geluk
als een bloem
die de winter overleeft
het water
koud en bevroren
ontdooit
groeit
en daarna weer bloeit
teder groen
haar kwetsbare blaadjes
opent ze
traag
een licht brandend hart
als een vraag
middenin
haar leven
als mijn spiegelbeeld
in jou
zoek ik
vind ik
haar evenbeeld…
Zomerse droomtuinen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
537 Ik bevind me in de belevenis
van een zomerse zangvogel
bezing bloemen, voel tintelingen
van vrije blauwe lucht
en ik denk aan jou
zoals een kind aan de wind
droom ik
over een onbevangen toekomst
in zomerse droomtuinen
vergroeien de bomen met tijd
proef ik in ’t onbeperkte bloeien
zwemen van vergankelijkheid.…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
Liefde voor het leven.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
824 Zoals een bloem ontluikt
en groeit naar het licht,
voel ik liefde voor het leven.
Blij zijn dat ik kan genieten,
deelgenoot mag zijn van
alles wat er is om me heen
de warmte voel van de zon
luisteren kan, naar de vogels
die hun lied voor me zingen.…
Denk aan mij.
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
914 Als de bloemen verwelken
zonder reden
denk dan aan mij.
Denk dan aan mijn ogen,
die glanzen van geluk
als ze jou zien.
Als je hart huilt,
en je weet niet waarom
denk dan aan mij.
Denk aan mijn lippen
die van geen ophouden weten
als ze jou kussen.…
Zoete nectar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
568 Fladderend naar een net
ontluikte bloem.
Midden in het hart.
In het hart.
Niet voor even.
Maar voor ..Altijd..…
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Netvlies ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik adem in,
ik adem uit,
ik weet dat de zee
op het strand blijft aanspoelen,
en dat bloemen zullen bloeien
om weer te verwelken;
ik weet dat de zon hoog aan
de hemel verschijnt en
uiteindelijk daalt
maar onveranderlijk
staat op mijn netvlies gebrand
jouw gezicht dat met de mooiste
open lach naar mij toe straalt.…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
Bloeien fraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 de mooiste bloemen
lijken altijd al vergeven
op het toppunt van hun bloei
maar ook zij
moesten een heel leven
wachten op die groei
hebben eigen blad
en steel gekoesterd
met zorg en tederheid
in samen wiegen
het leren voelen van
warme genegenheid
dan pas knoppen ze volmaakt
en bloeien fraai in
liefdevolle samenspraak…
Een transparante wind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 ego’s worden weggeblazen
door een transparante wind
posities ondergraven
zodat eindelijk gelijkheid wint
zoals de wei bestaat uit
bloemen en veel gras
bomen zomer groeien
tot een bos met groot gezag
de maatschappij
is niet gebouwd
met stukjes individueel bezit
maar leeft pas echt in jou en mij…
hummingbirds
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 er kwam een raaf voorbij
hij dacht dat hij een kraai was, maar
hij glansde groen en blauw
als pauw
en kolibrie gelijk
boven bloemen, paars in roze toonbaarheid
hun hart geloken in satijn
zo stil verhaalt het zijne
van de fijnheid der bestaan
immer gaat er de abeel
teveel
een droombeeld leiden…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
De geur
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.895 De herinnering van geluiden,
van geuren, van bezinning
op het betoverde bestel en
het bestaan van rode bloemen.
De geur van mos,
van denkende moerassen.
Allicht de kleuren van het geschut,
naar hartelust de geur en
geuren van het verlaten plein.…
het eerste restje sneeuw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 zo halfweg de winter al op weg
in voorjaar, bloemen bloeien
onder ijskoud toe
bedekken
in de bekkens van de nacht
vervielen druppels zacht tot vlinders ijs;
het grijs geweten van een oude man
die krachtloos
wetend wat hij kan
vergeten en opnieuw op weg in bijtend
zout
zijn voorland op mag meten…
Processierupsen.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 Geen bloem noch takje zal
zich verder bij ons ontwikkelen.
Terwijl ons leven toch zo mooi
begon.
Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten
zullen ons tot de draad toe
verslinden.…
Zomerlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
646 Als je zonder jas naar buiten mag
Als de regenwolken verdwijnen
Dan komt er weer een glimlach
En de zon begint met schijnen
Als je geuren ruikt van bloemen
Van vakantie en het strand
Dan verdwijnen alle zorgen
Je schuift het nare aan de kant
Och, kon het maar altijd zomer zijn
Het hele jaar door
Dat zou toch echt geweldig zijn
Een lach…
bloemenkrans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 op de prinselijke
ruiker rozen
die hij liet bezorgen
voor haar verjaardag
volgde slechts
stilte
de mededeling
"bloemen noch kransen"
in de doodsbrief
las zij wellicht
letterlijk
of misschien
belandde hij
-ongeopend-
in de schuif
bij de brieven
die hij moeizaam spelde
in de lange weken
ziekenhuisverblijf,
wachtend op het eindelijke…
Het paardenbloemt in mei
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 Laat vogels en laat bloemen
je diepste naam maar noemen.…
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voor mijn oog?
mijn neus?mijn vingers?
gemaakt.…
Te amo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 telkens wanneer ik kijk
zien mijn ogen jou en
weten dat er geen vrouw
zichtbaarder is in tederheid
vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen
schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen
mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
Voor voeten die dansen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
495 zacht is het gras
voor voeten die dansen
voorzichtig bloemen ontwijken
om hun kleurig hart te bekijken
wind vlaagt muziek
fluistert woorden uit
een eeuwenoud lied op
een nooit te vergeten melodie
jij bent geen ballerina
maar een natuurdanseres
die in gebaar lach en ogen
met haar ziel de wereld verovert…
't Is alles wenen, de storm, het huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.577 O mijn hart klopt zo verschrikkelijk -
zacht is haar huid, adem als bloemen zacht,
het lichte haar - verlangende ogenklacht.…
Kerkzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Ik hoorde
hen zingen
galmen
is 'n beter woord
Buiten werd
de zondagsrust verstoord
door motors
die stuntten op 1 wiel
Op de dodenakker
achter de kerk
was een levende ziel
'n boeketje bloemen in de hand
Dit is het land
terug gegeven-met dijken-
door God
aan jonge mensen.…