3863 resultaten.
Diaspora
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
553 Je woont waarin je het beschrijft,
een bos kan niet lichter zijn,
je stelt je in op dingen, die je
drijft met groter diafragma vast,
haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in elk tegengesteld
contrast, ieder detail wordt in
kritiek getoetst, wisselend ontwerp
die dichters last verscherpt in
schijn en verwerpt de buitengrens,
in de…
Verloren welzijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 ik heb me moe
gedwaald
om liefde te doen verstaan
in jou en mij
doch weet niet waar, verloren wij de muze
dichter tot elkaar
dat ik volgen zou, ik volgde dan
terwijl jij sprak
op akkoorden van de weg
dat zich dichtte in samenheid
toch; drijf je weg op leeg papier
als ik aan je denk
gedachten dwalen naar een verloren welzijn
niet weten…
Aarde is zo schoon
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.034 De dichter spant de kroon.
Aarde is zo schoon, zo schoon, zo schoon!…
Eens komt het goed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Jij bent een bijzonder mens
zegt hij
en gaat dichter bij zijn woorden staan
in zijn armen wiegt
hij mijn geschonden kind
dat even later
uit zijn handen glipt
verder
steeds verder weg
breekbaar
onaantastbaar
fragiel als ijskristal
in winternacht
"maar eens komt het goed"
vertrouw ik hem toe
'k sta op
en hervind mijn kracht…
Wens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 De dichter van een lach en een traan
dat was de wens van mijn leven
en zo zou het ook gaan
het ging anders en op die manier beschreven
lijkt het op dat vreselijke ding
dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing
maar goed, dit wilde ik zijn
een gekweld en eenzaam schrijver
achter een vies en versleten gordijn
maar nu ben…
Gabber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
976 kost de nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het slingerpad
naar jouw dromenland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een werkelijkheid
die ik
als onbestaanbaar had verwacht
nu we gabbers zijn geworden
geloof ik weer in aardse dingen
daarom blijf ik dichter…
zoals het is gegaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
2.215 nog een laatste blaadje
dan zijn we verlost
vaak gegaan tot aan 't gaatje
dat heeft wat heel respekt gekost
maar ja als dichter moet je diep
buigen richting het klein zijn
want de mooiste inspiratie doet pijn
tijgers van het woud bij nacht
er is nog tijd en reden
en houd wacht
voor velen
een zwak voor ieder gedicht…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die op het oog
niets om het lijf hebben
doch die mij als dichter…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Het is een levend huis
in oud model gehuld,
maar binnenshuis is het vervuld
met ruime, dichterlijke woorden.…
bananendoos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 klein
en stil bij
de Kringloop
in een doos
van stevig
karton samen
met andere
al dan niet
ingelijste
portretten
niemand zoekt
iemand in
de blauwgele
Chiquita doos
die een
opening heeft
aan zowel
de onder- als
de bovenkant
aan weerszijden
de luchtgaten
hij draagt een
gewicht van
18 kilogram
het deksel
ontbreekt
dichter…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
voor de schrijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 schrijven om in leven te blijven
als klakkeloos rondjes lopen om
vervolgens te worden geconfronteerd
met chronische hongerklop
daar gehoor aan geven en dan
je pen het werk laten doen
was het maar zo simpel als domweg
het geluk in de dapperstraat
waarover de dichter J.C.…
Hoeve: "Vergezicht"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Dat is precies wat ik en alle dichters doen
om wat je schrijft ook lekker lopen moet
gelijk zijn aan wat m'n Bertha doet
in plaats van gras, je strofen minstens
zevenmaal herkauwen...…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 De dichter-schrijver heeft geleden
-Dat heeft hij mij destijds verteld-
Aan leven, hoe dat werd gespeld
Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 dit is om te vinden
om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend…
Goden welgevallig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
629 Dichters,
omdat woorden spontaneren.
Omdat wat losgelaten wordt,
een eigen leven leiden gaat.
Omdat een geslaagd gedicht,
op eigen benen staat.
Wanneer toeval liefde wordt.
Goden welgevallig.…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 (met dank aan K.Schippers)
om klare poëzie te schrijven
moet je dicht bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 Jij de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi te zien hoe speels de wind
het riet met tederheid weet te betasten
als eerbetoon aan de dichter…
Net Zoveel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 heel soms vraag je
je weleens af
houdt zij net
zoveel van mij
als ik van haar
komen we wat dat betreft
op die weg
halverwege wel bij elkaar
of is zij dichter bij mij
dan ik bij haar
moet ik iets harder lopen
en er maar het beste van hopen
ach die paar meter steekt
toch ook niet zo nauw
we lopen immers
op dezelfde weg
en zolang zij…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de poëzie
zo zoek ik zelf nog wel eens
mijn heil in de sublieme verzen
van de dichter…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
91 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
De schommel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.461 Vlakbij
Dichter bij
Die hele hoge tak
Ik groet hem
Maar val
Terug
Passeer ik
De grond, stenen
Wat kleine sprietjes gras
Bruine klinkers ontvluchten voeten
Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet
Alleen nog blauw, mijn neus en wolken
Ik val, maar sneller en naar voren
Mijn maag kietelt van geluk
Oude schoenen remmen
De klinkers komen
Weer…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het land
het jaargetij voor elke echte dichter…
Ede-Wageningen (uitgang noord)
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
937 Ik leid het leven van een dichter
maar echt dichten kan ik niet.
Van mijn beeldenloze lied
wordt uw hart geen sprankje lichter.
En zwervend bij de oude toren,
Ede-centrum Grotestraat,
zie ik geen verheven metaforen.…
over bloesem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
972 zoals op vroege japanse prenten
tederheid tot zijn recht komt
en mij telkens in vervoering brengt
zo zou ik willen dichten
in ogenschijnlijk fragiel woordgebruik
dat stand houdt door de eeuwen heen
maar degelijke hollandse dichters
maken dikwijls vierkante gedichten
in louter hoekige zinnen
waarmee ik niet wil zeggen
dat de verzen niet…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 Bij mij komt niets meer binnen
want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
maanvaren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.027 geloof
in al het leed van poëzie
en ik dacht nog
als ik nu maar lang genoeg staar
naar de maan
dan zal er wel
een gedicht voorbijdrijven
of misschien een man, een kano
het gezicht dat ik gebouwd had uit
de rotsen van een rivier
ik keerde woorden om, strooide
letters in het wiegelend licht, ging naar zee
om te verdrinken in een dichters…