7931 resultaten.
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Ik vind je zo lief.
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
740 De bloemen op tafel,
de foto's in het boek,
het bed.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je stem door de hoorn,
je briefjes op het bord,
je zoen.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je kleren op de stoel,
je koffie bij 't ontbijt,
je zwaaien.
Ze zeggen dat je van me houdt.
Je sprekende ogen,
de kleur van de lucht,
je wimpers.…
Ik vind je zo lief.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 De bloemen op tafel,
de foto's in het boek,
het bed,
ze zeggen me dat je van me houdt.
Je stem in de hoorn,
je briefjes op het bord,
je zoen,
ze zeggen me dat je van me houdt.
Je kleren op de stoel,
je koffie bij 't ontbijt,
je zwaaien,
ze zeggen me dat je van me houdt.…
De jongen wachtte
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.914 Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.…
De Parvenu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Maar zijn beschaving stokte naast zijn loon:
Hij kluift de karbonade met zijn handen,
besteekt aan tafel uitgebreid zijn tanden
en met veel smaak likt hij zijn bordje schoon.
Hij heeft niets op met ‘t spel van rang en standen
en blijft zoals hij is, heel doodgewoon.…
Oude mannen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.163 Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin,
de hele tafel staat in bloei.
Kijk de hyacint gaat als een geil
beest uit de bol, zegt hij.
Ik kijk. Als ik me afwend zakt hij
terug in de dood van zijn stoel.
-----------------------------
uit: 'Tussentonen', 2004.…
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.…
EEN NIEUW WOORD
gedicht
5.0 met 4 stemmen
2.562 Mijn zus is verliefd
op haar krullen en de mus
op de broodkruimels en is de stoel
niet verliefd op de tafel?
Verliefd is een woord
waarmee ik toveren kan.…
Huize Oudehorst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Al rond de tafel van gebreken
daar rollen stoelen af en aan.
Wie dorst heeft wacht wel op het teken
en kan zich dan te buiten gaan
aan lauwe thee met één biskwietje.
Verlangend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
Kom elke maandag klaverjassen.
Op woensdag zingt het mannenkoor.…
Huize Oudehorst II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Zomaar op de bonnefooi
-de tafel van gebreken was een zooi-
en viel pardoes in Wout’s verjaardagsfeest.
De stoelen rolden er weer af en aan
zo nodig, met of zonder tussenstop.
“Breng mij maar even buiten, beste Sjaan”
zei opa ferm; “hier steek ik niets meer op”.…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 heb er een hard hoofd in
je denkt en je denkt
je hoofd loopt over
je denkt veel en teveel
je breekt je hoofd over
de scherven die op tafel liggen
je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is…
Verscheiden
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.263 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd.
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.…
verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 het tenminste lukte om
er vorm aan te geven en toon uit te krijgen
de bloemen werden later meegenomen
aan haar gegeven als dank voor het late buitenspelen
nadat het eten met grote snelheid was verorberd
nog een boterham voor onderweg was ingepakt
nu komen vorm en toon uit andere instrumenten
schoonheid wordt voorzichtig afgesneden om
tafels…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 is de terugweg ingezet
als veel,
verder weg komt te staan
heb ik onderweg wel goed opgelet
of droomde ik,
door alsmaar voort te gaan
beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 buitenwacht uitzondert en
lichtjaren overbrugt zonder benul
mijn steen ontbeert een stem
gelijkend op tederheid, trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn
deelbaar door twee, een limiet
neigend naar oneindig, voortijdig
te laat om in te grijpen
op tafel…
Laten wij al afscheid nemen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.439 Laat ons met honger nog
van tafel gaan, verlaten
vol verlangen. Wij zullen
elkander niet vervelen met ons verval
en sterven stil, zonder tijding,
zonder deining, wetend:
wij zijn in wezen
nooit kapotgegaan.
-------------------------------------------------
uit: 'Stoppen met roken in 87 gedichten', 2017.…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt in de zee
over de rand van het papier
en morst over tafel…
Ruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Leeg de vergaderzaal
Stoelen weer in het gelid
Het scherm in de hoek spuit nog
de laatste nieuwsberichten
Ik ga op de ronde tafel liggen
rek me uit en geef me over
aan welbehagen, gestreelde
loomheid, oh, nu niet
aan jouw handen denken
niet aan genomen besluiten
plannen en actiepunten en
niet aan de ruis van buiten
het rimpelen van…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Ik zit aan tafel, misschien
wel te slapen, denk ik even
bij het gillen van een sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 het ‘alleen’ woont
prettig in het huis
gebouwd met
trouwe muren
en knusse hoeken
met ramen
dichtgeplakt voor
ogen die kijken
op de stoelen
zitten gedachten
te wachten
op hun beurt
ruziënde gevoelens
rennen rond de tafel
verschuilen zich voor
ogen die kijken
het ‘alleen’ woont
tussen klachten
krakende protesten
van ouderdom…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.
Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.…
De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
376 Ik kijk hem nu aan,
zijn goedkope gitaar in de hoek,
de tafel vol papieren,
jazzy:
‘Als Kees door de verhalen stromen,
als dromer sterven;
dit gat zeer scherp verdichten!’…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 zij loopt niet achter mij
maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Maar op de tafel ligt een wit kristal:
een kale zin, ontdaan van elke praal.
Hij wacht niet op de echo van de hal,
maar trekt een spoor naar helder, open denken.
De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag,
wanneer het juiste woord de stilte splijt.
Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten;
slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…
Restaurant
gedicht
4.3 met 3 stemmen
326 Bromvlieg legt een onnavolgbaar
parcours af langs lampen en tafels.
‘Gebraden dodo, meneer?’ vraagt de
ober bevreemd. De kreeften in het
aquarium halen opgelucht adem.
Mijn drankje doet een ananas na.
----------------------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten 92003-20230…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.372 Het bewoog van de ene kant van de hemel
naar de andere kant.
Toen doken de vogels naar
beneden en gingen recht tegenover
de boer op een hekje zitten.
Ze zongen het lied van de polder.
De boer pakte een boterham
en gaf hen allemaal een stukje brood.
Na het eten vlogen de vogels weer op
en vormden samen een nieuw woord.…