Alle inzendingen over die ene tafel

7931 resultaten.

Sorteren op:

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Aan het begin van een lange reis Langs zilveren oevers, over glooiende velden Zijn bloemen uit honing gehouwen Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten Blijven lege tafels en stoelen over Die in ultiem samenzijn stof vergaren In de…

Ik vind je zo lief.

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
De bloemen op tafel, de foto's in het boek, het bed. Ze zeggen dat je van me houdt. Je stem door de hoorn, je briefjes op het bord, je zoen. Ze zeggen dat je van me houdt. Je kleren op de stoel, je koffie bij 't ontbijt, je zwaaien. Ze zeggen dat je van me houdt. Je sprekende ogen, de kleur van de lucht, je wimpers.…
uitdewaard10 oktober 2013Lees meer >

Ik vind je zo lief.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
De bloemen op tafel, de foto's in het boek, het bed, ze zeggen me dat je van me houdt. Je stem in de hoorn, je briefjes op het bord, je zoen, ze zeggen me dat je van me houdt. Je kleren op de stoel, je koffie bij 't ontbijt, je zwaaien, ze zeggen me dat je van me houdt.…

De jongen wachtte

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.914
Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten. Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein over het braakland naar het huis waar hij woonde.…

De Parvenu

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Maar zijn beschaving stokte naast zijn loon: Hij kluift de karbonade met zijn handen, besteekt aan tafel uitgebreid zijn tanden en met veel smaak likt hij zijn bordje schoon. Hij heeft niets op met ‘t spel van rang en standen en blijft zoals hij is, heel doodgewoon.…

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei. Kijk de hyacint gaat als een geil beest uit de bol, zegt hij. Ik kijk. Als ik me afwend zakt hij terug in de dood van zijn stoel. ----------------------------- uit: 'Tussentonen', 2004.…

VERSCHEIDEN

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.812
Overbekend dit huis: de andertijds maar onherstelbaar ingesleten klanken, de tafel voor de vrome spijs en dranken voorbij de stoelen, recht aaneengerijd en ik – de eredienst allang ontwijd - muitend in heimwee naar de oude banken, niet wetend of ik bidden moet of danken voor wat zich indekt in gedegenheid.…
Nina Werkman12 december 2014Lees meer >

EEN NIEUW WOORD

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.562
Mijn zus is verliefd op haar krullen en de mus op de broodkruimels en is de stoel niet verliefd op de tafel? Verliefd is een woord waarmee ik toveren kan.…

Huize Oudehorst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
Al rond de tafel van gebreken daar rollen stoelen af en aan. Wie dorst heeft wacht wel op het teken en kan zich dan te buiten gaan aan lauwe thee met één biskwietje. Verlangend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier Kom elke maandag klaverjassen. Op woensdag zingt het mannenkoor.…

Huize Oudehorst II

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Zomaar op de bonnefooi -de tafel van gebreken was een zooi- en viel pardoes in Wout’s verjaardagsfeest. De stoelen rolden er weer af en aan zo nodig, met of zonder tussenstop. “Breng mij maar even buiten, beste Sjaan” zei opa ferm; “hier steek ik niets meer op”.…

hoofdpijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
heb er een hard hoofd in je denkt en je denkt je hoofd loopt over je denkt veel en teveel je breekt je hoofd over de scherven die op tafel liggen je hebt zoveel aan je hoofd zoveel moet je het hoofd bieden maar tegelijkertijd staat mijn hoofd daar niet naar ik heb dingen te doen het leven te leven met plezier maar het is…

Verscheiden

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.263
Overbekend dit huis: de andertijds maar onherstelbaar ingesleten klanken, de tafel voor de vrome spijs en dranken voorbij de stoelen, recht aaneengerijd. en ik – de eredienst allang ontwijd - muitend in heimwee naar de oude banken, niet wetend of ik bidden moet of danken voor wat zich indekt in gedegenheid.…

verlangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
het tenminste lukte om er vorm aan te geven en toon uit te krijgen de bloemen werden later meegenomen aan haar gegeven als dank voor het late buitenspelen nadat het eten met grote snelheid was verorberd nog een boterham voor onderweg was ingepakt nu komen vorm en toon uit andere instrumenten schoonheid wordt voorzichtig afgesneden om tafels…

Verder weg

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
is de terugweg ingezet als veel, verder weg komt te staan heb ik onderweg wel goed opgelet of droomde ik, door alsmaar voort te gaan beschrijf ik het tanend heden waar tafels en stoelen bevriezen en van mijn kamer hoeken worden afgesneden; heb ik het dan over loslaten of over verliezen het kan ook zijn dat mijn bewegende buitenring…

entiteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
buitenwacht uitzondert en lichtjaren overbrugt zonder benul mijn steen ontbeert een stem gelijkend op tederheid, trilling eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid is afbraak ook niet meer wat het geweest is een breukvlak, een zeurende pijn deelbaar door twee, een limiet neigend naar oneindig, voortijdig te laat om in te grijpen op tafel…
Iniduo25 oktober 2017Lees meer >

Laten wij al afscheid nemen

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.439
Laat ons met honger nog van tafel gaan, verlaten vol verlangen. Wij zullen elkander niet vervelen met ons verval en sterven stil, zonder tijding, zonder deining, wetend: wij zijn in wezen nooit kapotgegaan. ------------------------------------------------- uit: 'Stoppen met roken in 87 gedichten', 2017.…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt in de zee over de rand van het papier en morst over tafel…

Ruis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Leeg de vergaderzaal Stoelen weer in het gelid Het scherm in de hoek spuit nog de laatste nieuwsberichten Ik ga op de ronde tafel liggen rek me uit en geef me over aan welbehagen, gestreelde loomheid, oh, nu niet aan jouw handen denken niet aan genomen besluiten plannen en actiepunten en niet aan de ruis van buiten het rimpelen van…
Zywa3 maart 2022Lees meer >

Blauw dromen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
mijn zicht is van buiten uit gekaderd in zes vlakken glas derhalve zie ik haar als afgebakend echter haar uitstraling suggereert over houten drempels heen een schoonheid die in haar verschijning mijn droom benadert daarin dansen wij rond de tafel die ons een vage ruimte toebedeelt zij schrijdt in geur "de parfum roze" bijna op tastbare…

Het feest van binnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 561
zij zat in de schaduw van het overvloedig gouden licht dat naar buiten viel door de ramen van het grote huis rook de fijne spijzen die op de tafels geserveerd stonden zag de rode twinkeling in jaren oude wijn nog waren er geen gasten maar het was een drukte van belang zij had nog wat zwavelstokken voor licht en warme hand…
wil melker19 december 2022Lees meer >

Nog lang, voordat de lente komt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik zit aan tafel, misschien wel te slapen, denk ik even bij het gillen van een sirene die uit mijn neus de geur van gepofte kastanjes weg- neemt naar een spoedgeval In de keuken zie ik de poes afwachtend kijken en de wolken trekken snel langs de dommelende zon Dadelijk gaan we spelen eerst koffie zetten Hoog en laag ruisen het kookwater…
Zywa17 december 2023Lees meer >

Niemand is een eiland

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
het ‘alleen’ woont prettig in het huis gebouwd met trouwe muren en knusse hoeken met ramen dichtgeplakt voor ogen die kijken op de stoelen zitten gedachten te wachten op hun beurt ruziënde gevoelens rennen rond de tafel verschuilen zich voor ogen die kijken het ‘alleen’ woont tussen klachten krakende protesten van ouderdom…

Dikke touwen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 301
Zijn adem gleed langs tafels en banken; Erbarmde zich om zijn verslagen mond; In gitzwart katoen liep hij in het rond, Op weg naar de linde met haar ranken. Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet, en de schoonheid die trouwde met zijn pak, die als een van de eersten de dood zag.…

De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 376
Ik kijk hem nu aan, zijn goedkope gitaar in de hoek, de tafel vol papieren, jazzy: ‘Als Kees door de verhalen stromen, als dromer sterven; dit gat zeer scherp verdichten!’…
Stoker23 december 2025Lees meer >

over leegte en licht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
zo zitten wij in de vroegte gebogen over leegte en licht overstroomt de vogels, ons tikken klokken als kogels zo zitten wij aan onze tafels getuigen de morgen, het zicht verbuigt de woorden, en wij likken wonden zo zoet als het bloed van anderen smaakt, als de ingang tot haar dromen, als een moeder haar kind wraakt, als het einde…
Junior1 januari 2026Lees meer >

nabijheid zonder aanraking

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
zij loopt niet achter mij maar naast mij alsof ze mijn hand kent zonder mij aan te raken in de ochtend zit ze in het licht op de tafel in de rimpel van mijn huid in de stilte vóór een woord ik proef haar niet als einde maar als een zachte druk die elke keuze laat wegen alsof niets licht mag blijven soms fluistert ze niet in woorden…

Het gewicht van de veer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Maar op de tafel ligt een wit kristal: een kale zin, ontdaan van elke praal. Hij wacht niet op de echo van de hal, maar trekt een spoor naar helder, open denken. De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag, wanneer het juiste woord de stilte splijt. Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten; slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…

Restaurant

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 326
Bromvlieg legt een onnavolgbaar parcours af langs lampen en tafels. ‘Gebraden dodo, meneer?’ vraagt de ober bevreemd. De kreeften in het aquarium halen opgelucht adem. Mijn drankje doet een ananas na. ---------------------------------------------------- uit: Verzamelde Gedichten 92003-20230…
Micha Hamel24 augustus 2026Lees meer >

Stoel 37 C

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Voor ieder die in zwijgen staat Dit land in zuchten achter laat Waar windstil alles over slaat Een moederhart gebroken Wie kende er hun namen niet Hun toekomstdromen in verschiet Hun huis vol kamers levenslied Hun stemmen die verdoven Zo zijn wij in ons hart geraakt In bloemenzeeën allen naakt In sterven zijn wij pas ontwaakt Op vleugels…

Liefde

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Het bewoog van de ene kant van de hemel naar de andere kant. Toen doken de vogels naar beneden en gingen recht tegenover de boer op een hekje zitten. Ze zongen het lied van de polder. De boer pakte een boterham en gaf hen allemaal een stukje brood. Na het eten vlogen de vogels weer op en vormden samen een nieuw woord.…