3244 resultaten.
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
ondanks stormen
de stroom me
drijvend houdt
gedragen door een
deinend vlot op
golven van liefde.
Waar
het tij zich keert
de vloed me
neervlijt als een
drenkeling aan
de warme witte
ebbe-stranden van liefde.…
ZELFMOORD DES ZEEMANS
poëzie
4.1 met 32 stemmen
4.939 Toch heeft hij een mythische uitstraling, die mede te danken is aan de legendevorming: het verhaal van de schippers die op de onweerstaanbare lokroep van de nymf die op de rots zetelde afkwamen en een treurige dood in de golven vonden.…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 Het intense verdriet
als woeste golven.
Traag
ontworstelend aan de kolken.
De kust
ruw en vrijwel eindeloos
langzaam in zicht.
Stap voor stap
struikelend
vallend en weer opstaand.
Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!…
mijn kruis
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
870 als duivelskind viel ik zelfs uit de toon
ik mag slechts tegen beter weten hopen
dat Hij me zal verlossen door een teken
(al is die hoop behoorlijk aan 't verflauwen)
ik heb nooit over water kunnen lopen
noch zijn voor mij de golven ooit geweken
wel loop ik levenslang een kruis te sjouwen…
de zon ontspande
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.086 het was geluk
alleen je duim te strelen
toen er tranen kwamen
spontaan en opgaand
in de branding van de zee
je nam me mee
in golven van verdriet
zwemmen was krampachtig
de slagen net niet machtig
drijven ging nog niet met twee
de zon ontspande
in koesterende handen
de snaar die kwetsbaar
maakt wordt onbewust
nog altijd aangeraakt…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 In een plekje van mijn hart
is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht
het lied van tongen
worden nieuwe zinnen
in het hart geboren
opstomend uit
de dragende buik
laat je dan glijden
op de adem
van het gevoel
als in het
stromend blauw
van verlichte golven…
Zeemanslied
gedicht
3.6 met 52 stemmen
33.897 Golven hoog te loef, te lij.
We varen klif en klip voorbij.
Giek en gaffel buigen krom.
Haal op, haal om.
Pekbroek, tuig, het ruime sop.
De zeeman heeft een haringkop.
Haal om, haal op.
Opperbram hoog in de mast.
Daar tuimelt me de varensgast.
Haal op, hou vast.
Haring hom en haring kuit.
Het bloed spat alle kanten uit.…
en zo voort
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
655 ik fiets een dijk
aan weerszijden de zee
waarvan de golven hoorbaar
beiden kanten de helling
aan slaan
zijwaarts duwt mij de wind
de handen stevig aan het stuur
trap ik de pedalen
die niet vloeiend draaien
vanwege een knik ik druk zwaarder
door mijn voet en schiet dan
even in het luchtledige enzovoort
en telkens waait mij een harde wind…
Had ik niet het lied
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.093 Had ik niet het lied
dan had ik niet het ritme
en niet de eindeloze deining
van de tekst in mijn hoofd
De melodie neemt me mee
op golven van klanken
Hij draagt zo de woorden
op verre vleugels van gevoel
Een lied van de wind
Lied van onze dromen
Een lied van de angst
en voor altijd de spijt
Lied van gaan en van komen
van toch weer…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
En naar het lege tasten als een blinde,
En golven met zijn rug of een gevoel
Zich uit wil leven tot een melodie,
Achteloos in de stille lucht geschreven.
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
En schuift voorzichtig over op mijn knie.…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 orkaankracht, die nachtelijke storm
al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten
boegogen gericht op het land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots…
ritme van het verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 jacks strak om het warme lijf
herinneringen in de zakken
de thee was lekker, wafels
met roomboter en poedersuiker
muziek van Simon & Garfunkel
‘ at the zoo ’ versnellen stappen
over het strand tegen de wind
armen wijd open als een vlieger
‘ i do believe it’s true ’, je lacht
op afstand tegen de golven, we
gaan sporen voorbij, verzanden…
wimpers krullen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.013 woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid zal ik met kracht verhullen
jij bent voor mij de liefste vrouw
we wiegen samen op de hoogste golven
wetend dat de stranding snel zal volgen
beloof ik jou mijn diepste…
Overgave
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.434 hoekige golven in robijnrood water
deinen op het ritme van vergeten dromen
het zwart van mijn onbezielde ogen
in groot contrast met de witte schuimkoppen
die als afgebeten negerzoenen op hongerige zee drijven
mijn huid kleurt zonnegeel als ik drink uit oceanen
in het kostbare zoute nat proef ik de bitterheid
van mijn sinaasappelvel, dat…
Mes der tongen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 Opgelikte verlokkingen, zinderende golven,
liederlijke wapenen beloeren mijn kamp en wie
rijzen er niet, drakenrijders van de taal, uit
over het inzicht, de bergtop van een ander
tot de afgedwongen zonneschijn van eigen gelijk?…
Stijg en Herleef
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
2.241 Pleisters van mijn hart
Wonden zijn nu gedicht
Het bloeden is gestopt
Van liefdespijn verlicht
Zon op mijn rode haren
Strelend over mijn huid
Parfum geurt mijn zinnen
Ik lach mijn verleden uit
Voel weer en wentel me
In golven vol tederheid
Mooie dromen ontwaken
Overwonnen is de strijd
Ogen kijken naar binnen
Zien een ziel vol met…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Ergens op de wereld golven van geweld, stromend water
als een brullende leeuw verscheurend al wat leeft
in een paradijs van schoonheid.
Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt
de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid.
Een wereld van verschil.…
Myrna.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.056 je zachte warme lippen
je lieve speelse lach
je bruine stoute ogen
die zonnige zomerdag
dansende golven langs het strand
kussende monden in het zachte zand
mijn liefde wens is uitgekomen
mooie prinses uit mijn dromen
opgewonden lust
die niet weg wilde gaan
mijn bloed kolkte
in mijn koortsige lichaam
ongeremde passie
ontluik mijn…
Ik draag het naakt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.433 rechten
Ondoordacht en onwetend
door de tijd gedwaald - al was jouw
lichaam het boek dat ik mocht lezen –
toch kwam ik aan en overgrensde
illusies en bakens die slechts
fonteinen aan de horizon waren
Onze polder met haar vele nissen
waar gedachten struinden tussen eb en vloed
maar geen getijde nog [mijn liefste] zal
ik kanoën op de golven…
Onderstroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.288 Als je vasthoudt aan
mijn liefde laat je dan
vallen in de diepte naar
de golven van de
eeuwigheid
Als je in mij gelooft
vaar dan met me
op een stuurloze manier
vastberaden op een
schip die in elke zwarte
nacht ons naar
het licht toe leidt
Laat je niet verleiden
door wat het geluid
van de onderstroom
je zegt
want de liefde hemelt…
Voelde levend vingers sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 vingers sterven
vegeteerde zonder greep
niet nog een week
het was wat jou betreft
wel mooi geweest
je opende een deur zonder
lijdzaam af te wachten
we hopen dat je binnen komt
met het laatste van je krachten
wij drempelen een levenlang
weten van jouw laatste gang
maar donkeren in volgen omdat jij
ineens verdwijnt in vreemde golven…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 ik wil stormen
om de wind te kluisteren
die dwarrelt
vlaagt en fluistert
in en om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Het schip waarop wij stonden zocht cadans
in storm en branding en het slaagde niet
dan door dwars op de golven te gaan staan.
Hevig schommelde het gevaarte, liet
zich dan toch in het lichtend noodweer gaan
vol overgave aan de boogbalans.…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
628 zij voelt zich soms
de bohémien van het water
op zoek naar nieuwe horizonten
‘bonbien’, relativeert zij
passievolle beelden in gedachten
met de mond op glimlachstand
terwijl ze aan het pennen is
in de vrije natuur
weg van sleur en stress
blik op oneindig, verstand op nul
mijmert ze blootsvoets
over de alfa en bèta golven
in haar vrouwenhart…
Zorgen en de zee.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
569 Gewoon even hoofd omhoog, kijk naar de zee
die neemt met zijn hoge golven
al onze humeurige gedachten mee
zodat ze onder water zijn bedolven.
Zo’n heerlijk uurtje, maakt je hoofd weer leeg
zand tussen je tenen
zorgen en verdriet zijn zoals ik ze kreeg
met de wind voorgoed verdwenen.
Volgende week weer?…