2413 resultaten.
Gevlochten sporen
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.585 Nachten heeft hij haar gemist
schaduwscherp verlangend eenzaam
versmolten met haar hemels lichaam
dat hij talmend groeiend wist
Jachtig haastte hij zijn tocht
grommend naar de vele sterren
happend als er eentje viel
bezeten door haar volle ziel
liet hij zijn wegen niet versperren
prachtig vond hij wat hij zocht…
Ik en de oorlog
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.286 God in de Hemel, leer mij toch Uw waarheid zien
Dan kan ik het allemaal beter begrijpen misschien
Ik raak zo afgestompt, dat ik haast niet meer schrik
Alleen U kunt echte vrede geven, maar wat doe ik?…
Zilvervloot (1847)
poëzie
4.5 met 36 stemmen
4.705 '
Refrein
Klommen niet de jongens als katten in 't want
En vochten ze niet haast als leeuwen?
Ze maakten de Spanjerds duchtig te schand,
Tot in Spanje klonk hun schreeuwen:
Refrein
Kwam er nu nog eenmaal zo'n Zilveren Vloot,
Zeg, zou jelui nòg zo kloppen?…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Zou dan hun hoogmoed haast verwelken, als het gras?
K. Ras.
Vr. Wat zal men Barnevelt, die ‘t juk zocht af te keren?
K. Eren.
Vr. Wat wordt de Dwingeland die ‘t recht te machtig was?
K. As.
---------------------------------------------------------------------------…
Woede (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.263 woede is niet opportuun emotie
compliceert een fijnmazig proces
van denken en doordacht handelen
stappen verpakt in voortschrijdend
inzicht met rationeel verwachtingspatroon
perspectief door karig woordgebruik
expressieloos gelaat en gortdroge uitspraak
advocaat op voorgrond en achterhand
troeven achteloos op tafel gegooid
haast nonchalant…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 heerlijk met je eigen geur, ik hoor zo graag
het kloppen van je hart dicht tegen me aan
de wijsjes uit je holle bolle muziekbuik
de geluiden die je maakt door te blazen
op mijn huid als was het een grasspriet
tegen een strak gebonden trommelvel
Je lach die bevrijdt, me gelukkig maakt
en mij doet lachen van de weeromstuit
Er blaft een hond, men haast…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 O kleine schaar, in eer de engelen gelijk
Wel haaste wordt gij groot in 't zoete hemelrijk;
Want kinders hebben daar het recht van oudste zonen.
__________________________________________________
genettet - netjes schoon gewassen (van het kwaad)
Christi - (bloed) van Christus
wrevelige - zondige
kranke - zwakke, zondige
snevelen - struikelen…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 Haast opgelucht ga
ik dezelfde weg terug naar Beertsterbrug.
Gedachten gaan logischerwijs richting het
veen, de andere kant op, naar het huis
vroeger van Eildert Nuis, ooit befaamd
starter op de kortebaan. Bevreemdend idee:
nieuw Midwolda opgestoten in de vaart der
volkeren met wondermiddel Blauwe Stad.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Ik weet dat 'k je jouw ontrouw
haast honderd keer vergaf,
toch is er één ding dat ik wou:
jou dicht bij mij - niet zo veraf
en ook de as van jouw sigaret,
evenals dat vieze glas,
op het kastje naast ons bed.
Oh! Als dat toch het heden was...…
sinterklaasgedicht van iemand in de bijstand
hartenkreet
3.6 met 37 stemmen
5.157 En dan toch nog blijven geloven
in iets van gerechtigheid;
in een woord, het klinkt haast heilig,
delen …SOLIDARITEIT !
En dan ineens zijn er cadeautjes…
Sinterklaas is toch geweest
Zelfs in het verre Oostburg
en het wordt nog even feest.…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 thee uit gedronken
met mijn moeder;want, ach, die moeders
waren toen nog thuis
Die vazen op de kast zijn nog van mijn opoe
Ik was ze altijd heel voorzichtig af
't zijn kostbare herinneringen
van oude mensen die rusten in hun graf
Daar hangen de eerste tekeningen van mijn kinderen
Ze bederven het behang
Het zijn zelf nu haast…
Streekverhaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
784 Door die triomf was Erica
haast door het dolle heen.
Een prairie in Amerika
bezocht de meid alleen.
Vermoeid en dorstig werd ze, daar
d'r wandeling heel lang was.
Ze ging een dranktent in, alwaar
een knalfeest aan de gang was.
Van drank in deze tent heeft zij
slechts korte tijd genoten.
Het knalfeest werd een schietpartij.…
Klachten des Poëets
poëzie
4.1 met 16 stemmen
5.194 Wat droefheid, wat verdriet, wat leed komt mij nog aan,
In dees mijn wintertijd, die haast zou zijn gedaan!
Wanneer ik overdenk èn ’tgeen ik was vóór dezen,
En wat ik, tot mijn smaad, moet tegenwoordig wezen;
Wanneer ik mij bezie in dees mijn hoogste nood,
Mijn lijden is te zwaar, mijn ongeluk te groot.…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 In de hal leunt lui de inventaris
Mannen drinken smakkend bier
Dat noemen ze dan vrolijk vertier
De forens vindt dat zoiets raar is
Junkies ruzieën of zijn begaan
Werkelozen vechten tegen de drukte
Twee hoertjes die hem uit zijn haast wegrukten
Laten de forens secondenlang staan
Ze loeren daarna met schuine blikken
Naar een Surinamer die…
Tijdsbesef
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
846 Cyclisch denken is
Alom wereldgebeurtenis
Ons tijdsbesef is onterecht
Lineair is niet de weg
In zuidelijke landen
Vandaag vier uur
Komt morgen weer
Dan haast je je niet meer
Maar bij het meest essentiële
Leven na de dood geaarzel
Is dat nu lineair of cyclisch
Of niets slechts enkel hoop
Mogelijk is de natuur cyclisch
Maar zielenleven…
Kom op met uw boodschap
gedicht
2.3 met 32 stemmen
15.581 Toe engel vertel geen voorbije verhalen
en zeg mij de blijdschap die kom tin mijn heden
zolang al verwacht ik die knielend - haast eeuwig.
----------------------------------------------------
Uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Zomerversjes
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.083 In de polder
hoor je veel holderdebolder,
waarbij je haast vergeet
dat het slechts de kat is op zolder.
2.
De krokodil huilde
tranen met tuiten en
kwam niet tot bedaren,
maar iedereen bleef denken
dat het krokodillentranen waren.
3.…
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Geloof met jouw hart
dit leven heeft een doel,
er is een wonderbaarlijke
fijne stille groei,
haast ongezien,
die mensen dichter,
nader brengt,
die vrolijkheid
in onze alleengelaten
harten zingt,
rijk genoeg om
afstand te verkleinen,
want afstand in je hart,
die is er niet.…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 terwijl de zon haar eerste stralen
haast door gesloten wimpers werpt
dringt bij het ochtendgloren
een vrolijk kip-gekakel
door nog afwezige trommelvliezen
en in mijn sluimerend bestaan
voel ik jouw ogen zacht en teder
dwalen over glooiend lijflandschap
je elleboog stevig in het matras geplant
rust je hoofd op je hand
wat ben je mooi zeg…
- Strelende handen -
hartenkreet
3.8 met 42 stemmen
4.429 strelend voorgelogen
zocht de ontastbaarheid in gesloten ogen
hou de ogen stevig dicht,
zuiverheid vindt strelende handen niet,
verraden enkel de onbekoorlijke gedachten,
zeldzaam verdriet wil zo naar schoonheid trachten
geweldig oogt het strenge silhouet
begint kunstvaardig gebogen eerlijkheid te verachten,
accentloze vervlakking aarzelt haast…
Lieve liefste
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.505 Waarom haasten? We kunnen nog zo lang genieten
We liggen in elkaars armen,
hevig zoenen, we gaan in elkaar op
Ik hou ervan hoe je het tempo aangeeft
hoe ik mij, aan jou, kan loslaten
Zonder te spreken,
weten wat jij wilt
Ik hou van jou,
mijn lieve liefste…
- Geen Edeler Weg -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
522 De ogen gesloten,
is het zien haast amper mogelijk,
de koninklijke blik van India gericht...
het echte spreken ken je niet.
De gedachten dragen zwevend
de hartbibliotheken van documentatie,
gegevensbanken van inner dieper geven
van kaarten en gebruiksvriendelijk streven.…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 gevoel uit
in verbeelding, afdruk en woord
soms in bedekte smart
vaak avontuurlijk aanwezig
in dichterlijke dromen
op zoek naar akkoorden
die het uiterlijk
en zijn innerlijk omzomen
wat hem omgeeft
spiegelt zich aan zijn gevoel
en tracht het wezen
van de schepping te erkennen
en te bewaren voor zijn levensdoel
het drijft hem tot haast…
Reddertje
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.071 lot te ondergaan
en ik plonste als een baksteen
in het diepe naar beneden
waar mijn houtje-touwtjes knapten
en ik bijna was gebleven
maar ik wou mijn zwemdiploma
niet verloren laten gaan
en dus vocht ik mij omhoog
totdat mijn vingers boven dreven
En ik wees ze als een dominee
die preekte naar de hemel
waar een reddertje in nood
mij haast…
schaak - mat
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
985 nieuwe aarde
om wortel te slaan
de vrouw luistert naar woorden
woorden van lava
uit een krater van eigen deeg
de wind waait onrust
zelfs de kerkklokken luiden alarm
met voorbedachte rade
plaveit hij omzichtig zijn weg
een bres is snel geslagen
in water kunnen kraaien niet kraaien
zij klampen zich wanhopig aan haar vast
jachtig haasten…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
Slavernij
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.863 Hebt ge vuisten kloek en sterk,
Hebt ge een harte zacht en goed,
Zijt ge lang geen domme bloed,
Maar de knapste haast in ’t werk,
Zijt gij eerlijk, trouw en braaf,
Leeft ge, wat uw arbeid zij,
Als een vogel, vrij en blij,
Drink dan ‘water,’ zo als hij -
Anders zijt gij morgen Slaaf!…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Lege kade raakt vol naarmate het tikken van de klok,
miezerige mensen verdringen zich onder mij,
haasten, rennen, vliegen
Ook de lege gangen vullen zich met geroezemoes,
Het duistere wordt licht, maar niet voor mij.
Ik verzonken in mijn eigen mist staar naar beneden,
als een machteloze god die neerkijkt op zijn creatie.…
Het huis van duizend dingen ( A.O. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 In het huis van duizend dingen
is geen verhaal af, telt ieder verhaal op zich,
er wordt geluisterd in stilte en acceptatie
waar geen haast noch woede regeren...
duizend dingen zijn zichtbaar in één geheel
zoals duizend dingen, duizend dingen zijn!…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Ik waag mij haast niet in die straat
waar gloeiend puin in 't donker staat.
De wind loeit om een bouwvaltop,
een schelle vlam schiet suizend op,
belichtend als in spotternij,
de resten van wat huisgerei.
Hier vond wie daaglijks nam en gaf
een ruw en eindloos massagraf.
Het werk van hersens, hand en lust
is even grondig uitgeblust.…