3400 resultaten.
Grasveld in het park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Om in dromen te dwalen
moet je innerlijk rijp zijn
zoals het authentieke knaagdier
in verte van jouw landschap
waar molshopen op bergen lijken
een schilderij zou je kunnen zijn
met verwilderde vergezichten
voor een pastelkleurig konijn
onder mijn hoed van eeuwigheid
terwijl de regen het woord zoekt
vliegen er dromen naar herfstkraaien…
De taak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.513 O, zeg mij wat ik doen moet, zie
De volheid van mijn kracht ontbloeid,
Betast mijn spieren, buig mijn knie,
Voel hoe mijn wang van aandrift gloeit,
Zegen mijn morgen met een taak,
Gun mij een denkbeeld, geef mij stof,
Dat ik mijn kamer klinkend maak
Van zang en arbeid tot Gods lof.
Misschien dat later in een oord,
Dat soms een schone droom…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De dag verborgen in weemoed en soms
tranen die glinsteren in de zon.
Een gloed van binnen en gemengde gevoelens
als stug leer op zacht linnen.
De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.
Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan…
Mag ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Mag ik mijn eigen woorden tikken
ik weet ik ben geen dichter
Maar mag ik zeggen wat mij raakt
dat door de jaren dit mij maakt
Een rijk en ervaren mens
Nietig in deze wereld
Maar wel over mijn gevoelens de baas…
EEN BEETJE ONGELUKKIG ZIJN MAG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 Gelukkig zijn is een soort verslaving
van het dal naar heel hoog
altijd méér en méér in onze beschaving
stilte is van belang, niet een gespannen boog
talenten waarmaken op ieder gebied
onze graaicultuur of soms niet
uit de zakken van anderen
ach, de moderne mens moet meanderen
hechting wordt nu een probleem
hun buitenkant toont dat extreem…
Wij schuurden de piek
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.372 wij schuurden de piek een weinig voorzichtig
alvorens wij ons voortvluchtig
voortbewogen waar we liepen
de voetangels en het werd ons zelfs
niet zwaar te moede, plaag en pijn om het
even drukten hun stempel stevig, het voorwerk
was sluitend geen fastfood gedachte
met zout zouden ze komen
prikkelen, wederom hoge ogen
ware onze kramplach niet…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Geluk is terecht. Het was zoek en je kon het
niet vinden. Na een ijstijd van striemende regen
treedt lente tevoorschijn: helder en dwingend.
Indringend blauw vernauwt zich tot stilte.
Liefde ontluikt niet, maar toont zich,
een tuin komt in bloei. Kale takken worden
loodzware bloesems, de meidoorn gaat geuren.
Op een leizachte zondag in mei…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Veel gezworven, veel gelezen,
veel gezien en veel gedacht,
ach, bemind ook en geprezen....
in mijn eigen diepe nacht
enkel kan ik veilig wezen.
Na de gisting, na de woeling
blijft het hart zo zwak en flauw,
angstig zoekt het een bedoeling
in dat al en vindt haar nauw
in zijn eigen bleke voeling.
Voor mij is het menigvuldig'
bron van…
Het is herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 In de schaduw
van mijn gedicht
drink ik wijn
het is herfst
de woorden vallen.
Ik zing:
‘Oh, was er in mijn vaderland
maar zulk een schaduw.…
Bij het opstomend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
641 op het hoogste duin staat een man
de voeten in het zand geplant
tot aan de schuimkragen
rollen zijn woorden
als verse vis
uit oude kranten
ik ben een eilander, ik ben
zeewier en watertander
een worm uit deze aardkloot
maar nooit, nooit, nooit
een stadsidioot…
NIEMAND IS VOLMAAKT
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
611 Ik pluk de dagen van de maan
ik schrijf de sluwste verzen
mijn pijlen schieten altijd raak
alleen voor jou heb ik geen woorden
dat is mijn zwakke punt.
Ja het kan verkeren!…
Excentriek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Zij draagt een kanariegele rok
en een pimpelpaarse blouse.
Ze draagt een rode en een groene sok.
En d'r haar is een en al kroes.
Zij loopt op schoenen met hele hoge
hakken en plateauzolen.
Haar ogen heeft zij achter een roze
zonnebril verscholen.
Er hangen opzichtig gekleurde kettingen
om haar hals en in haar oren draagt zij
grote oorringen…
Zo'n nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 met mij de wachtenden
alle slapelozen
woelend in hun bed
linkerzij, rechterzij
het hoofd komt niet tot rust
wat doen wij in die uren
als vergetelheid niet komt
ik staar naar stille sterren
stel opnieuw de vraag:
"wie ben ik
op dit ondermaanse" ?
.…
Geschiedenis ( N.H. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Op de dagen achtereen
dat ik schreef
vergat ik nooit
mijn levend verleden in me
dat me gevormd had
en ik toch een zelfbewustzijn bezat
in het heden
waarin ik leerde van een ver verleden,
waardoor ik niet had vermeden
maar verder leefde in een toekomst.…
Kom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 kom
sla je vleugels uit
word
neem de ruimte je gegund
de vrijheid
je gegeven
liefde, liefde
omarm jezelf
de ander
blijf stromen
geloven
hopen
het is waar
het is beloofd
ik nu
ik nu
ik nu
ik nu
bewegend startpunt
in de tijd…
NAARGEESTIGHEID
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Naargeestigheid zegt naar
van geest
toch is geestig
niet naar
waarom zou
een nare geest
niet geestig kunnen zijn
geheid!…
AARZELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Opeens stond hij achter mij
irriteerde mij direct
ik voelde, dat er iets niet klopte
toen vroeg hij ook nog om geld
en smeekte: "help mij"
ik hoorde mijn smoes
en walgde van onvermogen
waarom reageer ik nu zo!
want het volgende "misschien"
was al weer in me opgekomen
met een euro had ik mijn rust gekocht
toch heeft dit voorval mij…
Zelfbeleving
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
609 Laat ik soms eens creatief
en meestal echt spontaan
gevoelens en gedachten gaan,
dan is de intentie positief.
Herlezend ben ik weifelaar,
had dit niet beter kunnen zijn?
Volgens derden nutteloze pijn
van een periodieke twijfelaar.
Ik moet denken: ‘ik kan meer’,
mijn zelfbeeld moet zonder dralen
voortaan het ‘kunnen’ uit gaan stralen……
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 Ik ga mijn eigen dood uitkiezen, ik ben een vinexvrouw,
geen buitenmeisje.
Ik loop in mijn vlinderbroekje op het terras, ogen ploppen
overal uit, uit mijn benen, mijn buik en mijn broekje is zo klein
zacht en zo champagne, hier in deze wijk met houten kades
zonder water, waar meisjesbenen tegen de gevel groeien.
Ik ken een zwaluw die veren…
Suiker
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
808 Opa drinkt zijn koffie, zwart
met twee schepjes suiker
hoe moet dat nu, moppert hij
als ik geen suiker meer mag
heeft koffie geen zin
en zonder koffie heb ik geen zin
dus basta, schenk nog maar es in.
Kijk niet zo verschrikt
een beetje zotheid kan geen kwaad.
Wanneer de dood in mijn nek zal hijgen
wordt er geprikt
over de datum zal ik…
Breekbaar grondschrift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.596 breekbaar grondschrift voetafdruk van rotte palen
toont waar ze schreiend
onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide
vijver waar niets weerklinkt,
het luisterend oor verzandt,
de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna
in de ogen,
in haar diep verdronken
wordt de drinkende schimmel zo groot
(als) 'n drijvend wolkenveld…
GIF GESPOTEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
529 Het gif gespoten in zijn oog
ontnam het licht
maar geeft meer terug
dan hij vermoedt
hij kreeg juist licht
dat waarde heeft
doorgrond, doorschouwd
doorvoeld
met zijn gebrek
was hij tevreden
het was venijn
maar het werd
zijn "zijn"
een winstpunt in dit paradijs
zo zie zie je maar
"hoe wordt men wijs"?…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Schemering komt gestaag en verzandt
alle gedachten.
Machteloos is de hand die geen pen meer
vast houdt.
Toch het is de geest die het verhaal opbouwt,
maar zich niet laat vangen op A-4 formaat.
Laat is het nu op de avond en de nacht opent
haar poort.
Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken
en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee…
cirkel.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Slaperige ogen door een kier van het gordijn,
de zon in mijn gezicht.
Koffie kan ik goed gebruiken en heb mijn
blik op het keukenkastje gericht.
Even later in de kamer een slok van dat
donkerbruine vocht, een sterke bak, dan
moed verzamelen voor de dag.
Immers de zon schijnt, ik kijk naar buiten
en in die gele cirkel vertoont zich
een…
Angst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Ik ben bang...
Bang dat je jezelf niet meer ziet
Ziet zoals je bent
Bang dat je niet meer voelt
Hoe het voelt om jezelf te zijn
Bang dat je je masker opzet
En om de rest niet meer geeft…
HET WONDER.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.125 „Wie in zich kan bewaren zoete vrucht
van een rein uur, dat het hart open stond,
en door zijn velden ging geluks-gerucht
op vleugels van lied of van avondstond,
toen geluk uit een half-verstikt gebaar
optrilde; uit woord niet, maar de toon ervan,
wie hoe die zonk in 't hart, tot waar 't is klaar
en stil, altijd in zich oproepen kan, —
en voelt…
Duiven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Duiven nemen de echo mee
van mijn Katholieke jeugd
in warmere streken
soms hoor ik ze roepen
om de stilte van de kerk
dan vliegen ze
naar hemels onvermogen
voor mijn verwarde ik
zijn er geen betere duiven
dan zij, die de post bezorgen
om mij te laten weten
dat het leven alsmaar liegt
maar ik laat mij niet
uit het woordenveld slaan…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Van het ene op het andere moment
staren vier muren hem vernietigend aan
de wegen die hij laatst heeft verkend
bleken niet de goede kant op te gaan
een gevoel van spijt? Nee dat zeker niet
de keuzes waren te zeer beperkt
ook al hebben sommigen veel verdriet
het alternatief had nog minder gewerkt
nu hij hier zit heeft hij tijd om te denken
zijn…
ik kan niet alles besluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik kan niet alles bepalen
Maar soms wil ik wel verdwalen
Door te dichten
Kan ik mezelf uiten
En daardoor breng ik mezelf naar buiten
Ik kan niet alles besluiten
Soms frustreert dat wel
Maar mijn leven is géén spel
Vroeger dacht ik van wel
Dat kwam mede door het gokken
Ik bleef alles maar opkroppen
Nu heb ik dat achter me gelaten
En kan ik…
Voordat
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.279 Voordat ik me terugtrek
bij een vrouw
van rubber of papier,
voordat ik niets meer klaarmaak
dan mezelf,
wil ik bij jou zijn.
Voordat de laatste ronde ingaat
en mijn ziel is weggezwommen
in het glas, mijn zinnen
opgelost in drank,
wil ik bij jou zijn.
Voordat mijn gedichten
zijn verjaard tot voorbeeld
van het een of ander,
mijn talenten…