3148 resultaten.
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 Na zijn ziekbed van dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich…
Zuchtje wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 De zee is ruw
en met gesloten ogen
stromen woorden op het koude strand.
Open de sluizen van de hemel,
vul wat leeg is en zo mat.
Geef woorden zo zacht
dat het hart slechts trilt,
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.
Zonder het dodelijk weten
waren we tijdloos jong.…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 tijdens ‘t loflied
weemoed en melancholie van
het heimweelied
in Amsterdamse armoede
die verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem
die de bij zal lokken
het water
wat de rivier doet stromen…
Geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Toen ik de berg beklom,
mijn hart,
hield ik van jou,
hoe jij maar klopte
en mijn leven stromen liet
en ik verder klimmen kon
en jij maar klopte.
Toen ik naar beneden liep,
mijn knieën,
hield ik van jullie,
hoe je maar knikken wou en buigen
dan weer strekken wou
en mij staande hield
en dan weer buigen.…
couperus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Couperus
een science fiction word afgedraaid
al dagdromend over het Lange Voorhout
voel ik me toch wel wat bekaaid
omdat ik loop in voetstappen van de dandy
en lach zijn leven in parodie
als in een nieuwe tijd van woordgestoorden
die nooit zo raak als die van hem zullen worden
en ik laat mijn gedachten stromen
sta eventjes bewonderend stil…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Heilig zijn de sterke stromen,
een hart dat scheurt, een pijn die gilt...
Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.
--------------------------------
uit: Noordhorn (1916)…
KRACHT EN SCHOONHEID
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 stijgen
naar de lichten, die hen lokken
ze zullen worden omsloten
met de nooit aflaatbare
warmte energie,
die alle kwaad heeft afgelegd,
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon gaan voeren
de aangekomenen rustten
in hun lichtcellen
communiceren met het AL
door openstelling,
waaruit handelingen ten goede
voortvloeien in oneindige stromen…
Springtij?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Zij dansen om de oude zerken
van gemarteld marmer,
waar geaderd bloed
moest stromen en te spitten
naar vloeibaar goud uit de
schoot van het ongedeelde.…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 zonder op dezelfde stranden uit te komen
camoufleer de ogen met het wier dat
uit zee blijft stromen en droog valt
naast de vissen die niet weten dat
waar ze belanden en uiteindelijk gaan
stinken, voor hen blijft de aarde plat
en blijft de zon z’n tranen schreien
welk godvergeten oord is dat?…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 waarheidssleutels
liggen onder de mat van alle
kaal gelopen verkenningen,
het glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 de Graslei zomert, kinderkoppen blinken
er hangt een zweem van wellust in de stad
studenten nemen loom een zonnebad
het carillon laat vreugdeklanken klinken
terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
Mocht u anders beweren...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
430 Verslagenheid zoals het werd gedeeld
altijd weer wordt geproefd,
tekens dat alles werd gedroomd
zoals het is niet zou moeten zijn
wat anderen in verwachting beweren
als de stromen bloed zijn opgedroogd,
maar haar littekens nooit en mocht verwachtingen
ontstaan anders te beweren is dat een realiteit die stinkt,
want
wie heeft de onzin…
Spelletje doen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Geen extra level, geen stroom nodig!
Zelfs een stopcontact is overbodig!
Dus berg ik mijn hoop maar op,
van het Electra kan ik alleen maar winnen,
als we een stroomstoring hebben!
Dus nog maar even geduld!…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 ik luchtkastelen
en woningen zonder bewoners
vervallen oude huizen die als losse hulzen
na het treffen in het landschap liggen
de daken bieden geen beschutting meer
gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende kieren
ik stroom…
Sint Jansteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Naar Zeeland bleek een veel te sterke band:
Uit heimwee liet je vele tranen stromen.
Totdat je schielijk uit mijn bed verdween
en nu weer koeien melkt in Sint Jansteen.…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Marmeren zerken
gelardeerd met geaderd bloed
dat moest stromen, om te kiemen
zoektocht naar vloeibaar goud
uit de schoot van het ongedeelde,
gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het
diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen
de geplukte oogst van een verre droom,
verdeling…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het stromen van mijn adem.
In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een vaas.
Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.
In het branden van een kaars.…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons reservoir loopt vol herinnering:
Een wolk momenten: liefdes, plannen, hopen
Wat eerst doet bloeien door beregening
Zal onze emmer eens doen overlopen
Blijf vloeibaar, stroom…
Megalomaan?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 schakels van deze tijd,
afkomst en toekomst zijn niet voorbereid,
verwachtingen glijden onder het boegbeeld
door, contouren van een megalomane symboliek,
schuurt de kiel van menig scheepje
over ondiepten tussen de hemel en de sterren,
wedijver in een onbetwiste heerlijkheid, gedeeld
waarbij uitersten de grenzen bepalen,
bevaren we de stromen…
Prozagedicht/"Ik zal te zwak zijn om te dragen, wat uwen wil mij tegentart" (uit een boek uit mijn schooltijd)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 spreken ze me aan en zo was de naam van de baby met de fragiele beentjes in het wiegje dat ome Guus getimmerd had: de beentjes spartelden op het lakentje; inderdaad een teken van kwetsbaarheid, aangeboren kwetsbaarheid die mij bleef vergezellen, die mij blokkeerde, die rotsblokken wierp in de rivier van mijn leven waar het water niet omheen kon stromen…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je komt ons land niet in
We sluiten het af met prikkeldraad
We zetten het onder stroom…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.894 Ik zag de koele stroom verborgen wenken:
de Lethe, dacht ik, dooft het laatste licht,
maar verzen zijn onsterflijke geschenken.
---------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten 1938-1988 (1990).…
Waterwerken
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
427 Transparant blijkt de
vloeistof soms helend te werken;
druppelsgewijs of wanneer
het stromen kan met meer macht.
Water gunt een mens soms een
zegen. Wanneer het lichaam om
hulp roept in een bui met regen.…
Verlegen rood
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 De weg in perspectief maar de afstand
is betrekkelijk
het oranje en violet kleurt eeuwig
mijn realiteit
terwijl de illusie in mijn remslaap
blijft dromen
door naar jouw natuurlijke verlegenheid
bedeesd te stromen.
Ik proost met een verlegen rood gevuld
bourgogne glas
om de beschaafdheid te typeren
hoe je inborst was.…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 het is een blanke slanke piste
die vertrekt uit haar schouder
en over teder vel leidt zij mij
naar benee, in een slalom
van lange opgelegde stromen,
het is sierlijk waarover ik vertel
en zie toppen van vingers
in het verlengde verschijnen
om zo uiterlijk gedwee
van kijken in illusie te komen
ik heb niets meer nodig. stel
dat de fantasie…
Winter sonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Strakker stervend lijken de stromen
tot hun stilste stand te zijn gekomen.
In veelvoud flonkert het licht van de maan
dat tot stralende sterren lijkt te vergaan.
Vogels en vissen en wat kruipt op de aarde
moeten hun levenslot tenslotte aanvaarden.…
Ollie (+30-4-2018)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben je vachtje blijven strelen
Zag je hartje stoppen
Het was klaar
Liet mijn tranen rijkelijk stromen
Voor al jouw trouw en liefde
Al die tijd, 12 jaar
Maar Ollie
Het is beter
Jouw lijfje wou niet meer
Ook al wilde jij nog wel
Het verzuimde
Keer op keer
Elke dag werd je iets minder
Dat te zien
Deed vreselijk pijn
Het kwam steeds dichter…