5930 resultaten.
Boek van de waarneming
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
501 Op een verloren dag
delen onze bekende personages
hetzelfde nu, maar voltrekken
onze verhalen zich niet synchroon.
Op een goede dag
onzichtbaar voor de waarnemer
komt onverwacht het ruimtelijke ogenblik
helder als de schreeuw van een meeuw.…
Lieve maangodin
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
615 kom je, zo klaar als een klontje
dat wegsmelt. ik proef je, drink je
hemels lichaam dat ik verloor…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen beeld,
Mijn eigen naam verloor…
Ongemakkelijke vrijheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 Met de handen ben je
Aan het plafond, jouw
Plafond, genageld -
Hoger kun je niet
Vooral ook omdat
Jouw grens bereikt is
Bovendien is het nog
Niet eens van glas gemaakt,
Je ziet er niets door heen,
Weet niet wat er op volgt,
En je benen bungelen
In de lucht, alle contact
Met de aarde
Ben je verloren
Ongemakkelijke vrijheid…
verankeren
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.396 Rond middernacht liep ik wat verloren
tot aan de bosrand. Plots lichtten
vuurvliegjes flonkerend op en
kwam het firmament omlaag.
--------------------------
uit: 'Verzoenen', 2014.…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
755 Doe een doekje om de klok
het kan de tijd verstoren
door het verstrijken van de tijd
is al wat was: verloren
Het zijn de uren van voorbij
die aan belang gaan winnen
herinneringen in een lange rij
komen het huis weer binnen
Een levenssnoer vol diamanten
geslepen door het leven
mooi, aan alle kanten
zullen rust en vrede geven…
Angst voor Turing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
577 Mooie gedichten schrijven,
die niet verloren gaan.
Ik wou dat ik het waar kon maken,
wat geslaagde dichters durven doen.
Kreupel rijm bevrijden,
uit onzinnig zinsverband.
Ik wil wat geslaagde dichters durven.
Turing smeken om erkenning.
En daarna?
Verschijnen in een ochtendkrant!…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra
van mijn verloren…
Mantra's van stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 ik lees in
gedachtenspinsels
woorden die hun
karakterletters al
hebben verloren
hoor stemmen
in mantra’s van stilte
die het verleden
hebben vergeten door
herhaling in heden
voel de emoties
van de natuur in het
seizoensgebonden zijn
die nu alles geven om in
vrucht en zaad te overleven
ik open mijn handen en
geest zonder god te…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
Op een zwaluw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 Een zonderlinge zwaluw zweeft verloren
en oeverloos van achteren naar voren
maar zelden zinkt hij neer op zilte vloed
en raakt na zeven weken ondervoed
Tot leedwezen van zwaluwen die zweven
toogt zijn ziel al tussen dood en leven
tot een aasgier als bij toverslag
hem in z'n vlucht neemt, op zijn laatste dag.…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
Zwerver
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
447 Het lag aan de oevers
van de lawaaierige rivier
in dat onbeschermde land
dat land van mensen en dieren
waar hij zijn spiegelbeeld verloor
in de wildernis van het denken
hij gaf zijn bezit aan de armen
zijn fiets ging naar een dokter
zijn horloge voor een astronoom
en hij had geen woorden nodig
al zijn gebaren waren op het gras
hij…
Roemloos afgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Wat blijft er van je over,
wanneer je verloren hebt,
en er niemand overblijft,
die naar je luisteren wil?
Weinig meer,
geloven de verliezers.
Gelukkig alles nog,
beseffen ware kiezers.
Winnaars en verliezers.
kiezen samen spelen.
Wie altijd moeten winnen,
spelen het spel niet meer.
Worden vanzelf verliezers.
Zijn roemloos afgegaan.…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Speech
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
302 Zolang de embouchure
van de 'yes we can' smile
goed staat
en de manometer
der coiffure
net zo goed gaat
gaan de gedachten
ex cathedra
mits door 't
spreekgesmoelte
goed verstaanbaar
helder uitgesproken
voor dovemannen-
noch voor dito
vrouwenoren
in de virtuele
laptopwereld
ooit verloren…
Animo begeesteren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
446 Je bent in alles denkbaar
in de pot suiker in de keuken
voor de kruidentuin bij het raam
nare vergeten herinneringen
heimwee naar een nooit en nergens
over voetstappen die ik vergeet
in het voorbijgaan onder de maan
wanneer we kussen tussen regen
kom ik je steeds opnieuw weer tegen
jouw naam alweer verloren
uit mijn naam ben je niet…
Dacht ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
175 Maar in elk geval een metrum
Op jouw maten,
Die pregnant hun significantie
Voor mijn passie tonen,
Zodoende wil ik verhalen van
Verloren gedachten,
Die erop wachten om tot
Uiting te komen,
Door van zich te doen horen
In verdichte eeuwigheid.…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was.…
Winter is mij gepasseerd.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.008 zonder blik waardig
te gunnen aan
mijn verlangen naar
de warme zomer
Ik stond alleen, verlangde
naar de warmte van samen
maar de stilte was enkel
wat ik krijgen kon
Waar was je toch
in die lange nachten
vol van verdriet
en simp'le eenzaamheid
Ik wachtte op je lach
die als een zachte
kaars kon branden
in m'n hart dat
al verloren…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Was het enkel de specht
die het hout verwondde, zich liet gaan
als was het een zonde tegen wil
en schade rest niets meer dan een stervende,
gedwongen tot overgave, verloren.
Hoor, hoe leven verdwijnt
in een geluidloze zucht en toch
schreeuwend om een wonder.
Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Hoop heb ik reeds verloren, de wil om door te gaan vervaagd
langzaam in de schaduw van mijn ziel.…
opgeblazen lucht die niemand hoorde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
811 tussen rook en drank
hingen je ogen
ze staarden stom
gevangen in
een masker
onvermogen
handen legden
passie bloot
van asbak en
het glas op tafel
verlangen broeide
in een lege schoot
ballonnen knalden
als verloren woorden
opgeblazen lucht
die niemand hoorde
verveling zuchtte
ook dit feestje dood…
Teruggeroepen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
973 hersens kraken in
machteloos gevecht
beslissingen dringen op
en verdwijnen
met een zucht
het hoofd stroomt vol
gedachten zweven eenzaam
verloren
zonder lichaam
negerend het gevoel
dat klopt van ongeduld
het hart roept
luister
en
in de stilte die valt
glijd een traan begrijpend
waar een serene rust
tot leven…
SPROOKJE???
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.758 werd wakker
je nam mijn hand,
ik de jouwe
Het sprookje eindigde
Het leven begon
Jij vroeg, ik antwoordde
jij nam, ik gaf
Jij moest, ik wou
Jij eiste, ik vroeg
Nu is het genoeg
Ik antwoord niet meer,
geef niets meer,
wil niets meer
Sprookjes bestaan niet
Je deed me zoveel verdriet
Dat ook het echte leven,
voor mij haar waarde heeft verloren…
Wakker
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
881 En opeens voel ik wie ik was
Van voordat ik jou kende
Ik herken de echte Car weer terug
Degene die ik langzaam ontwende
Ik was mezelf echt kwijtgeraakt
Verloor alles wat ik ooit was geweest
Alleen door mijn gevoelens voor jou
En dat verontrust me het meest
Maar nu is er weer de herkenning
En ga ik verder met een open vizier
Ik laat me…
ROT OP
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.481 Raak de geest
schop de taal
trap de liefde
verkracht verbaal
kijk opzij
zie geen ogen
donder geluk
ongelogen
pleur de zin
scheur en stoot
trap de liefde
in de goot
het hart
verward
verloren
verhard
geloven
in blind
beminnen
rot op
ga wat anders
verzinnen…
Sinds jij mij hebt verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Mijn hart is stuk getrapt
ik weet niets meer te zeggen
er is niemand die het snapt
omdat ik het niet uit kan leggen
Mijn ziel is bijna bevroren
de zin van het leven is weggenomen
ik heb een deel van mezelf verloren
en dat overspoelt nu al mijn dromen
Als ik ’s ochtends opsta
kan ik het daglicht intens haten
het gevoel alsof ik langzaam…