2730 resultaten.
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 Liefde proeven, mooi' vrouw
Absorbeer mij hel'maal
'k Kom tot, bij, in jou
Liefde is als vliegen
Papieren vleugels
Lijven versmelten. Worden één
Gezamenlijk
Wij en jij
Man en vrouw
Beijing 2001 - Praha 2011…
Westers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Eens als stad de vleugels uitslaan,
straatwanden neerzetten in baksteenrood,
bovenramen met fraai glas en lood.
Mercatorplein doet een wijk ontstaan.
Het noorderlicht wil je zien in de Vespuccistraat.
Hoofdweg met strak gevelaanzicht als ader met bloed.
Portieken met tegels in glazuur maken het zoet.…
Enkels van integerheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Ondragelijk, maar goed te dragen op de
vleugels van lichtvoetigheid, een koers
gedragen door het hart en beeld zonder
naar de laatste dans te vragen, bronzen
ringen om de enkels van integerheid.…
ivoor
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
635 een afnemende maan
en ik knikte tijdens de uren die ik met haar doorbracht
naar haar gebaren die als licht leken te lachen
terwijl mijn ellebogen leunden op haar verzwegen droefheid
ik droomde zonder ophouden tot het moment
dat wij onzichtbaar voor elkaar werden
daarna was het voorbij
nog steeds weet ik niet waar ze God
en de vleugels…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van onze vleugels…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ze slaan hun linker vleugel om je heen: dat
is tegen angst voor duizeligheid en ze leggen
hun snavel op het andere kussen:
dat is tegen de eenzaamheid.
's Ochtends worden ze weer opgehaald.
Nou, doe het maar, mamma.
Je bent er immers voor verzekerd.
-----------------------------------------
uit: 'Lekker dood in eigen land', 2011.…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 raamloze wanden
het weerbarstige koord
remt haar, bijna behoedend, af
het verliest enkel zijn weerstand
als ze stilliggend zittend staand
meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van een breekbare tak en aarzelend blad
gebonden spreidt ze als vleugels…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 verliezen in een tekstloos rondeel
kon ik maar ontwaken zonder grenzen
daarvoor hebben alle dagen woorden teveel
het lijkt dat de overvloed die ik ooit bezat
al lang is vervlogen met alle winden mee
de wind opent deuren naar het zwarte gat
dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee
aan de overkant wacht mijn toeverlaat
ik kan nog met brakke vleugels…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 Ik droomde over jouw luchtruim
liep door mijn verleden over jouw zand
en ik weet nog hoe je dronken werd
niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever…
VANUIT DE GANS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 scherper
daar willen wij voor staan
wij zijn monogamer zonder hebzucht
paren blijven hun leven bij elkaar
door eigen drang en plichtsgevoel
niet om uiterlijk zoals de mens
onze uit en ingewanden
worden door de mens misbruikt
daar willen wij niet bij stilstaan
wij zijn van goede wil
en geven geen tegengas
hoewel het slaan met de vleugels…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 leggen op wonden
En serene stilte, insecten zoemen zacht
Weesgegroetjes
Je herinnert ons aan je grond, doordrenkt
Van soldatenbloed
Dat doen ook de bruine sperwers boven de akkers
En de witte sporen van geluidloze straaljagers in
Hemelsblauw
Boven je maaivelden steekt een Christuskop uit en
Hier en daar zien we tippen van witte vleugels…
Aanzien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
574 Vleugels slaan heftig, voeten schuiven stram:
bont gewemel, zich verspreidend én dicht.
De nieuwe koningin aanvaardt haar plicht
in het plechtig feestende Amsterdam.
Stil neerziend' denkt de vorstelijke zoon:
"Zal moeder straks geen vreemdelinge zijn,
daar ze voortaan bestaat voor Neerlands troon?…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
594 Twaalf pootjes, twaalf vleugels,
hier en daar wat geel erbij.
een zwart fluwelen mutsje,
heel voornaam.
Zes mezen komen eten,
allemaal tesaam.
Op en neer, en heen en weer,
kom en ga
soms ondersteboven
doen ze elkander na.
't Is één groot feest,
en ik geniet het meest.
Dan in één roetsj...
naar de overkant.…
Zonder liefde
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
535 Ouderlijke liefde
had haar vleugels moeten geven, maar ze
is geadopteerd en door haar stiefouders
fysiek mishandeld! Dat jeugdige ongeluk
zat haar constant op de hielen, totdat
ze de genadeslag niet meer kon weerstaan.…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Lindenlaan
In de schaduw dichtbij een vijver
schuilden we onder een treurwilg
vanwege de prikkende zonnestralen
In de avond lagen wij
op de nog warme stenen
uit te rusten, liefkoosden
in het licht van sterrenstelsels
miljarden lichtjaren ver
Wij luisterden naar het zoemen
van een mug, vielen in slaap
kropen uit onze cocons
pompten onze vleugels…
EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN
poëzie
4.2 met 4 stemmen
933 Gebroederen, die alle landen
Der wereld met uw snelle vleugels
Doorreist, en met een duislig ruisen
Het schaduwrijke loof beweegt,
Waar door gij zachtjes heen komt bruissen,
Wanneer gij al de vlakten veegt.
Ei, azem met uw droge asem
In 't winterkoren dat ik wan,
Opdat de lucht met vochte waassem
Mijn dorsvloer niet beschaden kan!…
Van streek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Met zee in de vleugels
Scheren meeuwen opwaarts,
Krijsende hellingen
Tegen de gletsjer.
Het wrikt neerwaarts,
Een zeevaarder die opwarmt,
Bij elke slag
Vleugelt het fjord.
De spanwijdte lekt
IJzig van stapel, het tast
Kruiend het verenkleed
Klam aan en scherp.…
libel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 als helder de hemel
zonovergoten de wereld
in blauw water spiegelt
tovert de libel een wonderland
elke warme zomerdag
scheert met gazen vleugels hij
gelijk een straaljager in formatie
over sloot beek en rivier
fonkelend als juwelen
saffier blauw of smaragd rood
is het acrobatentooi
waarin hij dansend gaat
als in formatie verbonden…
Toe, laat je niet vangen vlindertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
486 Vouw ook vandaag je
vleugels uit in vrede.…
Energie, groene!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 miljoenen
zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld
dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel
Dan kijk ik met wijdgeopende ogen
naar de effen blauwe fletse lucht
en loer, tuur naar de horizon
van een zo rustig kalme zachte zee
gecombineerd met een matige wind
en een zeer aangename temperatuur
dat alles doet mijn naakte lichaam vleugels…
zomerse herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
526 aankleden
de liefde ontsprong met de natuur
bruusk met geweldloos geweld
de weerstand breken in spaanders
knieën mennend naar het bekken
en zo kuste hij haar met de aren in de haren
men spaarde nog openbaring in ’t samen scharen
een sperwer brak de mond van de horizon open
haar gemalen zwaluwen spreidden de dis van d’aarde
met gestrekte vleugels…
Vrede
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.178 Vrede spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moede en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Soms doemen doden op
zoals gisteren mijn moeder (1913-2009)
toen geen vliegtuig vloog
geen trein noch tram reed
vrachtwagens omwaaiden
voetgangers vleugels kregen
bomen auto’s vermorzelden
sommigen een engeltje droegen
op het nippertje uitwijkend
voor vallende brokstukken
van daken, gevels en muren
Mijn moeder zou niet wijken
zij zou met…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken.
Wil hij wel of wil hij niet. Lakenvelders loeien.…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 helder blauw overspant mijn wereld
zeker, met wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen…
Aquarellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Als kinderen kransen strooien in de
augustus-zon, getooid met universele
linten, geschetst in aquarellen van
lavendel, in onbelaste onschuld
zullen dragen als de kleinste
danseressen op de spitzen, stelen
dansend madelieven uit het vers
gemaaide gras, speelsheid met
libellen delen op een geaard gazon,
gedragen op kristallen vleugels…