3808 resultaten.
Alles wat in ben, wil ik inzetten..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
557 Ik wil
het beste
wat ik heb en ben
overgeven aan het leven
Ik weet niet
op welke manier
dit kan zijn
maar:
Ik wil me
laten leiden
door de grotere
intelligentie en
wijsheid diep in mij
Ik wil het leven
zelf laten uitmaken
op welke wijze
de uitwisseling
tussen ons:
het leven en mij
kan plaatsvinden
Want wat ik ook geef…
Schermtijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
729 Zo'n halve eeuw terug leek het nog waar
Van twintig maal per dag een sigaret
Ging niemand dood, het stond stoer en koket
Zie Sartre en Simone de
Beauvoir
Nu vormt het schèrm een steeds groter gevaar
Al jong ontwikkelt, aldus
Piaget
Het kinderbrein zich tastend en het let
Goed op en ziet wat hier past
en niet daar
Een blokkendoos…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 ik heb nog niet
zo lang geleden
het eerste ruimtegruis
in de oogopslag
van mensen gezien
als stukjes aandacht
merkwaardig zonder
enige verbondenheid
met moeder aarde
in buitenissige kleuren
en adembenemende
vorm en outfit
nog waren het
incidentele
ontmoetingen
maar hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
963 menselijke gevoelens
lijken op stenen
die gegooid worden
in het meer
ze komen daarin
stuiterend neer
en veroorzaken
steeds groter wordende kringen
die de kern
beschermend omringen
de grootste kring
is voor iedereen
de kleinste kring
toon je aan niet één
je wilt de kern beschermen
je diepste voelen
je diepste kermen
behoren…
KEITH BAKKER DE LAVENDE 'VERLIJDER'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Keith Bakker is een koekenbakker
uiteindelijk bakt hij er weinig tot niets van
Keith Bakker is een pure verleider
en de verleiding is groot, groter, grootst
Keith Bakker verleidt zelfs zichzelf
weet vooral zichzelf voor de gek te houden
Keith Bakker gaat wederom in de fout
omdat ie zeer fout zelfs zeer goed weet te praten
Keith Bakker…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 jagen langs de hemel
zwart van het water
dat pas later een
geweldige stortbui
met hagel zou worden
de spanning zat
al dagen in zijn kop en
eiste een snelle ontlading
die in het rennen te weinig
ruimte had gegeven in
de snelste route
die hij had gekozen
en die hij eerder al
met tal van obstakels
had verzwaard om de
inspanning nog groter…
Bindt plastic ons
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
339 wij waren
te hebberig in
het verdienmodel
kregen te weinig
kwaliteit en werden
bedrogen en belogen
op grote schaal
zelfs in de farmacie
die winst op nummer
een zette en de testen
in het werkzaam zijn
en de kosten baten
verhouding waren
verre van correct
evenals de juiste
zorg en medicatie voor
de steeds grotere
groepen ouderen…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit
euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen
naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon…
Consensus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 neen, bij houden van is niemand uit te sluiten
die mij ooit van binnen heeft geraakt
bewust of onbewust, gewenst of ongewenst, wellicht
tederheid blijft gelukkig, omdat ik dat wil
en omdat het door iets groter wordt bewaakt
.…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen ons wegzuchten
maar ik hapte slechts naar adem
de nacht bevatte geen randen daar
het was een geduldige zwarte leegte
mijn ogen waren toneelspelers
Jouw blikken bewaarden antwoorden
medelijden werd een brug
maar je zwom er onderdoor
het niets werd nog groter…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 nu de wegen zich haasten
bomen en struiken in
omsingeling raken
is het brein ongehoorzaam
aan alles wat zich opdringt
slaap lijkt op een vergoten fles wijn
die in de gootsteen haar weg vindt
naar een groter, bescheiden nat
waarin zij zich mengt met de resten
van dat wat mij ver weg van het leven lokt
door het in eigen taal verslindende…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 Dan, zo plots, scheurt het zwerk
een vloed van vroege en late regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch…
De lieve tulp*
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.041 Ik geef ze water,
zodat ze prachtig groeien.
Je kijkt graag naar
het bloeien van tulpen.
Je zegt: ‘Kijk wat mooi.
Zo’n tulp in zo’n glazen vaas.
Daar word ik nu verliefd op.’
Ik ken die tulp.
Dag lieve tulp.
* voor Barbara…
DE ZESDE DAG
gedicht
3.0 met 19 stemmen
15.194 Het kwam en ging groeien
en het ging lopen.
Zo loop ik maar door
tussen gevels die bloeden
in de ondergang
van de zon.
------------------------------------
uit: De Rottend Staal Nieuwsbrief 32,
Groningen, 1997…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
in de overgave van mijn schoot
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.167 omsluiten
huid op huid
gebruiken om elkaar
te vinden iets voorbij
het punt dat je jezelf
en de ander gunt
zachtjes heen en weer
keihard ook een keer
in komen en in gaan
de spanning opnieuw
laten groeien in de hoop
dat samen vrucht zal bloeien
of wil je je zo geven
en mij passioneel beleven
in de overgave van mijn schoot
kom dan…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 En ik
verhaalde van wat ik hierboven
had geleefd, over het groeien van
de hazelaar, ook een bijzonder rijk
spinnenjaar zei ik. Je schaterlachte.
----------------------------------------
uit: 'Verstoorde grond' 2002.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.382 geur
is zij de schoonste van allemaal
Maar als haar schoonheid begint te tanen
zij langzaamaan verdort
Is zij niet meer
de schoonste van haar soort
Zo is het ook met ons leven
het gaat zo snel aan ons voorbij
We hebben tijd gekregen
maar ook ons einde is straks nabij
Geniet dus met volle teugen
van elke minuut en elk uur
Blijf groeien…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven en
groeien…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien,
eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien.
Ver weg, een grenzeloos bestaan,
laat onze liefde zijn gang gaan.
Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou,
lieve jongen, ik hou van jou.…
haring of twee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
766 mijn hart maakt een sprongetje
mijn gezicht begint te gloeien
maar er zal nooit
iets moois tussen ons groeien
het blijft een droom
maar wel een mooie…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde groei…
als het inzicht kwijnt
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.560 met een verleden gevoel
er was ook een ander
maar al jaren onbezet
de beweende leegte
nog wel in een lijstje gezet
de wereld in jezelf
verliest steeds meer
ook het gezicht van weleer
je vraagt naar de onbekende weg
ontelbare malen, keer op keer
over van binnen naar buiten
heerst een vreemd getal
tussen beeldscherm en ruiten
groei…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
Zusje. Voor M.
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.330 zusje, kleine, grote zusje
met voetjes die niet verder willen groeien
en die stampen als alles teveel geworden is
zusje, kleine, grote zusje
met een hart dat overstroomt van liefde
en soms van wanhoop als je iets niet kunt
zusje, kleine, grote zusje
met handjes die de wereld niet kunnen omvatten
en die je verstopt in je warme winterjas…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht
Willen we ons bewijzen en zijn verplicht
Om diep te graven, ‘n mechanisme voor hun groei…
mijn kind
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.100 Je gaat me verlaten,
Niet wetend waar je aan begint,
probeer ik je te waarschuwen,
maar je hoort me niet
Het liefst hield ik je vast,
je overladen,
met mijn liefde,
wetende,
dat dit niet voldoende voor jou is
Ik weet
ik moet je los laten,
je verder laten groeien…