Jouw hemel

Jij ademde onwaarschijnlijkheid
dat idee vormde zich in mij
wie of wat jouw ogen zochten
bleef verborgen in schijnmomenten

tussen ons

Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand

jouw kamer schreeuwde om antwoorden

ik wilde de mist tussen ons wegzuchten
maar ik hapte slechts naar adem
de nacht bevatte geen randen daar
het was een geduldige zwarte leegte

mijn ogen waren toneelspelers

Jouw blikken bewaarden antwoorden
medelijden werd een brug
maar je zwom er onderdoor
het niets werd nog groter dan ik vreesde

draag me door jouw hemel heen

laat mij niet alleen

Schrijver: Gerhard Burgers, 12 oktober 2026

gbernardusbgmail.com

liefdesverdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6