2620 resultaten.
Esmée
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Jij vree met een Duitse officier,
puur om informatie te vergaren,
Ans Jaakke, die grote klier,
wist jouw leed te verzwaren.
Zij verraadde jou aan de SD,
jij moest naar het Scholtenhuis,
Esmée? het verzet worstelde ermee!
Beide kampen vonden jou niet pluis.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze donkere aarde,
waar de ziel nu verblijft,
gebroken en gebonden
Totdat jouw liefde teder
de duisternis zacht verdrijft,
en hoop weer is hervonden
In een verlaten wereld
waar ik steeds werd beschimpt,
ijskoud, zonder enig gevoel
Onder een waakzaam oog
dat ziet hoe leed…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een reprise haalt
maar een falende-redactie-vergadering
daar de waardering onder leden…
zinloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 steeds vaker
met afschuw aanschouwen
het nieuws in de krant
we willen niets
meer horen en zien
het gaat boven ons verstand
er zijn uitspraken
uit angst en woede
“Nederland is een kutland”
het helpt niet
weer een stille tocht
uit eerbied
zinloos
harteloos
goddeloos…
Sudak Krepost
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
803 Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel
Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden
Dan aanschouw en ervaar ik wenend leed…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Ik leed kwaad en deed goed;
Dat is een hard gelag.
Nu, in verloren slag,
Strijd ik met starre moed.
Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu in 't poolgebied gelijk.…
Nieuwe weg
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.937 Wie beter weet,
Hij gaat, zonder leed,
Een nieuwe weg, al laat
Hij, naast d' ouderlike haard,
Veel dat hem lief was.
Mijn vriend en ik, wij hebben beiden
Een weg genomen, gans verscheiden.
-----------------------------------------------------
uit: Verzen voor de prinses van ji-ji (1915)…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
882 Ik lijk naamloos, onbekend en onbemind
geboren om te sterven,een waardeloos kind
mijn leven lang al achtervolgt mij het leed
zonder bekentenis van wie mij het aandeed
Wanneer ik willoos mijzelf in de spiegel bekijk
dan wens ik mijzelf zo vaak in het dodenrijk
mijn leven is niets dan ellende en verdriet
waarom is er niemand die mij hoort en…
luister
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.268 Bedaard en grenzeloos
kronkelen haar leden.
Waar zij groeit breekt elke gordel
Stort elke druppel aan spetters.
Waar zij groeit lever ik mij over
Sterf in een krakende vleesmolen.
Ik gun haar de zuurverdiende zege
en verdrink in haar dorst.…
DE TWINTIGJARIGE
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.849 rusten in 't zwijgende graf,
En meer dan die dierbare doden,
Verscheuren zijn boezem die vrienden zo laf,
Zo trouwloos in 't leed hem ontvloden.
Maar neen! geen onedel, geen vrouw'lijk geween
Verlaag' hem! - Wat ook van zijn zijde verdween,
De sterv'ling heeft luttel van noden!…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 Afspraken met
sterren en eigen leden
voor eeuwig en zonder reden.…
55 jaar samen
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
9.573 Beter lang samen
Een gelukkig stel
Lief en leed gedeeld
Nog gezond en wel.…
TRAGIEK triptiek
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.245 Prognoses
bijgesteld, dramatisch verhaal van
menselijk leed: bergen en masse.
III
Een Engels gezin gaat vastbesloten
haar geplande vakantie doorbrengen
aan de rand van een ongeschonden
toeristenstrand, niet ver van inferno
in Thailand. “Het vakantieleven gaat
door”, verzekert de directie met de
hand op het hart.…
utopia
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.446 Die droom, dat land,
Alles in een klap tot stand,
“morgen,” “volgend jaar”,
lege woorden
voortaan is “ooit”
nooit
meer,
nu gaat over in toen
wij wordt ik
meervoud-enkelvoud
verleden tijd- voltooide tijd
de man waar ik van hield
niet langer meer waar ik van houd
trouw tot in den dood
in lief en leed,
die belofte is niet verbroken…
Door ’t kreupelbos
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.802 Maar hij, die vroeg reeds heeft geleerd
Zich zelf te redden, waar het voegt,
Die, waar hij ’t beter deel ontbeert,
Met minder zich vernoegt;
Al kruipt hij soms door ’t kreupelbos,
Hij maakt zich van de boeien los,
Hem door d’ afhanklijkheid gesmeed,
En wordt een man bij lief en leed.
Daar lopen er, helaas!…
Dag van den Arbeid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
922 ontslagen
degene die het voorziet
wordt monddood gemaakt
en ja de economie gaat vooruit toch…
al wat bereikt werd
door de mannen en vrouwen
die er voor staakten en vochten
alles is teniet gedaan
Zelfs onze feestdagen met de voeten getreden
omdat ook vandaag
op Hemelvaartdag van oudsher een vrije dag
de winkels open blijven
Ik zie het met lede…
wat een verdriet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.105 dobber staat
wurmpie aan de haak
happen ho maar
knipoog gebruiksklaar
lekker ding op straat
de draak wordt gestoken
zakdoek gewassen
dame vol leed betraand
klap voor den kop
bak vol leut
hagerin lacht slap
lambiek pineut
binnenkomer ja
contactsleuteltje in de olie
grafstilte valt
hoorn op de haak
keel steeds doorgesmeerd…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Stil, aandachtig, wijs van dagen,
zal ik leed en pijn verdragen.
Zal ik, zoals Zij was en is,
wegnemen alle droefenis.
Zij leide mij naar nieuw geloven,
Haar licht in mij zal nimmer doven.
Zij, een ontwaakte ziel, Het Al,
wat eeuwig is, en wezen zal.
Auteur: Wil Breuker, december 2007…
De Veerman
gedicht
3.5 met 50 stemmen
40.384 Niet ik bedacht de gierigheid,
niet mensen uit het leven gelicht
met slappe, lede lach, maar de erfgenaam.
Hij wil je laten gaan zonder munt –
de overkant is je niet gegund.
Sterven is goed. Het goede komt nooit alleen.
Ik kom uit chaos voort –
mijn onverschillige vader viel uit de hemel
als een steen en brak in duizend splinters.…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Wees welkom in het huizeken,
waar leed in liefde smelt;
Wees welkom, madelieveken,
in 't dorre distelveld.
Och, alles wordt weer goed door u:
De doornen worden zacht,
wanneer een kindermondeken
Doorheen de distels lacht.
--------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 En eindelijk voor anker gegaan,
voorbij alle leed en alle pijn,
zullen wij als goden zijn,
de droom van het bestaan ontstegen.…
Vaarwel en bedankt
hartenkreet
3.3 met 79 stemmen
18.020 Zowel liefde als leed,
Heb je met me gedeeld.
Zelfs als ik een blunder beging,
Was jij het die mij opving.
Wanneer ik het niet meer zag zitten,
Kwam jij bij me liggen.
Jij verstond me zonder één woord,
En legde je kop op mijn schoot.
De vriendschap die jij me gaf,
Kwam recht uit je hart.…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 kan
wil even loslaten maar de angst is nu de baas
misschien verdwijnen nu ook de mooie herinneringen
mijn verdriet proeft als een bittere pil
die wrange smaak verpest mijn hele zijn
misschien moet ik mij laten vallen in dat zwarte gat
waar een kettingreactie van verkropte emoties
hun eigen verhaal kunnen leven
en waar uiteindelijk alle leed…
niet onvoorwaardelijk
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
618 zijn verlamde tong kon maar tot drie tellen
Hij was al dood van in den beginne
want hij leefde naar de letter
van een obscuur schrijfsel
van één of andere vergeten filosoof
***
De essentie van het zijn
is de droefheid
om het eigen bestaan
de natuurlijke staat
van de mens
is het lachen
of het weglachen
van het onontkoombare leed…
Zomerklets
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.177 moe word ik steeds meer
van al dat rijmen en dichten
wroeten in de ellende, keer op keer
ik kan mijn voeten niet meer lichten
er gaat wat voorbij
aan woorden en tranen
zeg maar leed
het vreet aan mensen
zuigt je leeg
als door een non-stop slangenbeet
daar zijn er nog
die aartsoptimisten
van bloemetjes, bijtjes
en een door liefde…
De hazelaar
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.027 Hij vlamt in de nijpende wintertijd
Met zijn bloemetjes klein en teer,
En gans een schare katjes vlijt
Zich op zijn naakte leden neer.
En als zijn eigen vuur is geblust,
Dan steekt de struik zich diep in ‘t groen,
En lokt met nootjes tot vreugd en lust.
Tot minnegekoos of verlovingszoen.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Metershoge sneeuw, gevoelens vol herinnering
dragen ijsschaatsend leed met verwarring.
Als binnenkant heel ongerijpt vanwege kou,
wist niemand wat broze jeugd eigenlijk
meest idyllisch werkelijk betekenen zou?
Tentoonstelling zoekt,
vindt het ijs gebroken door het wintervuur.
Volwassenen altijd op zoek naar jeugdidealen..…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Indianenland
verentooi, geesten en visioenen
rode uitgestrekte krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native…
Door 't Kreupelbos
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.502 Maar hij, die vroeg reeds heeft geleerd
Zich zelf te redden, waar het voegt,
Die, waar hij 't beter deel ontbeert,
Met minder zich vernoegt:
Al kruipt hij soms door 't kreupelbos,
Hij maakt zich van de boeien los,
Hem door d'afhankelijkheid gesmeed,
En wordt een man bij lief en leed.
Daar lopen er, helaas!…
Raadgeving
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.830 't Vrouwenhart blijft koel en wreed
Voor ons zuchten en ons leed;
't Spot wat met der blode hoop,
't Is voor tranen niet te koop,
Maar aan hem, die 't stout bestrijdt,
Onderwerpt het zich altijd.
Overvallen wij met kracht
Dan dat listig zwak geslacht;
't Houdt zich moedig, zijn wij laf,
't Is blohartig, zijn wij straf.…