3310 resultaten.
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers je lijf…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Die de dalen uwer stilten
Bedt temidden van de stormen,
Die de schrijnen uwer heemlen
Boven ons verlangen opent,
Stem ons dagen en ons nachten
Tot éen biddend ademhalen,
Maak ons steeds bereid en waardig
Zoals nu in ons te ontvangen
Van uw lijf en bloed de zegen
Uit uw schaduwloze handen.
----------------------------
uit: Verzen…
de vis gedeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.354 ik heb met jou
het brood gebroken
de vis gedeeld
het paradijs genoten
in je ogen lees ik schuld
hebben we de wet
ontdoken die mensen
hebben afgesproken
is het een goddelijke eis
één liefde voor jouw lijf
Hij nam mijn rib
om jou te klaren
joeg passie in de
genen om een nog
mooier nageslacht te baren
hij sloot het paradijs…
daag maar uit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.172 staan
eindelijk de kern voelen
die ongeraakt bleef woelen
dan je overgeven aan genot
ik laat je wonden
voelen van de scherven
die de jaren je deed erven
ik zal je tot het uiterste
met pijn gaan strelen, dan
helen in het samen bloeden
verloren tijd vergoeden
kan ik niet, je nieuwe openheid
geeft alle vrijheid aan je eigen lijf…
Haar kleren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.503 Soms, totaal onverklaarbaar, gebeurde het weer
- geheel buiten haar schuld, ze was totaal verdoofd -
dan steeg zo een wild verlangen naar haar hoofd
dat alles in haar schreeuwde om vleselijk meer
een moment was ze van al haar kuisheid beroofd
en ging het kokend bloed in het arme kind tekeer
maakte ‘t lijf zich gereed want wie de satan looft…
Vaarwel mijn lief
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.757 De machines staan op nul,
geen metertje slaat verder uit, als
de tranen onmerkbaar langs haar hele lijf lopen,
zij met trillende
handen de zo geliefde ogen voorgoed sluit.
Vaarwel mijn liefste.…
De Zee
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
914 Groeistuipen golven
door zijn machtige lijf.
Hoeveel groter wordt hij nog?
Zestig centimeter,
Eén meter vijf?
Zelfbewust, ontembaar
op weg naar volwassenheid
is zijn honger naar land
niet meer te stillen.
Altijd veel gegeven,
gaat hij vanaf nu
steeds vaker nemen,
de wereld overgeleverd
aan zijn woeste grillen.…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 druppel bloed die valt en viel
Een prins hakt zich door het struweel
zijn witte schimmel hinnikt vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast zich
over haar kalkwitte huid beroerd
door zijn lippen en gestreel
Hij doet zijn kleren uit, doet zijn zin
haar stroeve lijf…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 de plassen in het woud
zijn wat minder helder
hun diepte eerder ondiepte
en het spat niet meer zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren…
HEERSER
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.689 Hij schreed
en ruimte was hem soepel kleed
aan 't koele lijf.
de gladde luchten spatten uit elkander
en rode sterren walmden àl hun wonder
in wankelende nacht.
hij schreed
en ruimte brak aan zijn metalen tred
en lucht verkromp voor zijn doorzengde zucht.
leven was enkle vlokken violette geur.…
Oude regen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 vijfduizend jaar oude jager
ingevroren in het Alpenijs
teerlongen van ‘n zware roker
door bosbranden, vulkanisme
grotten vol rook, ‘n oermilieu
we evolueerden in zure regen
in mijn lijf en leden ontstaat
in korte tijd reumatische pijn
en roos die wijst op droge huid
ik denk aan de moderne mens
oermens en verstoorde balans
herstel…
Vond mezelf in gebed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
631 vlaag met romantiek
en stuw gedachten op
die ik niet waar kan maken
droom je erotiek zo dat
jij in de knoop zal raken
en ontwar je niet
maak je nachten heet
laat je in gedachten dwalen
tot je niets meer weet
ik voelde me weer slecht
heel even was ik terug bij af
en vond mezelf in gebed
maar kan geen kwaad zien
in je naakte lijf…
in de markt geplaatst (Stappenteller 10)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
585 aannemelijk bod
mijn langgespaarde stappen-plannen
veelal gemaakt voor ver
met liefde voor de zee
voor 't struinen over Drentse hei
of pas-ontwaakte alpenweiden
de duister-dwaze knapzakroutes in het veen
voor mijn gedroomde metgezel
mijn huiver en mijn ongeduld
gestolen kussen halverwege
gelopen vrede aan het end
voor benen uit mijn lijf…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 je geeft me goud
geen filigraan met lucht
de schijn van werkelijkheid
we gingen samen door geen deur
als spiegels kaatsten we verbeelding
bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 Aarzelend met spanning in mijn
lijf nader ik het graf van
Lucebert, ik kan alleen maar
kijken, mijn ogen sluiten en
weerom keren. Dag plek. Dag
ooievaarsnest.
Wat hij in de dood nog maakt,
dat weten wij niet, zo zijn er
ook anonieme kunstenaars van
een onvoorstelbaar kaliber.…
Verleden
poëzie
4.2 met 5 stemmen
5.036 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer vervelend,
met groene bladen al gelend.
Mijn ogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
Te laat uit het ei.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
978 Je schattige kijkende oogjes en lieve gepiep,
ik ben blij dat ik jou tegen het lijf liep.
Nu ben je in goede handen
en hoop dat je nog eens in mijn buurt mag landen.…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 wie ze zijn en wie ze spelen
ze trekken zich regelmatig
terug in hun ziel waar ze
zich zelf zijn, de emotionele
balans zich herstelt, tot de
gespannen zielstreng breekt
en ze buiten zichzelf raken
levensgeluk is gebaseerd op
werken met plezier, vrienden
om te praten, anders wordt
het lijf…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 zijn zachte huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen is mijn lichaam,
ik voel me schuldig door mijn verlangen
naar de zoon die de vader doet verdwijnen,
mijn zoon blijkt alles waar ik naar hunker,
mijn zoon is met zijn mooie, lieve lijf…
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.313 Al kan ik het een uur vergeten
bij haar zachte lijf, bij wijn en spel,
in Brabant in een bos gezeten,
hij die ik voed onder mijn vel
met adem, gulzige drank en eten,
de dood, zijn etter in 't gezwel,
krijzelt en maant: niets is van tel
dan wat gij altijd hebt geweten:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Fobie.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
849 Mijn hart werd haast uit mijn lijf gerukt,
nat van zweet stond ik tegen de muur gedrukt.
Ik kon wel janken, schreeuwen, ja héél hard!
Om het onbegrip, ik voelde me zó verward.
Waarom kon ik niet gewoon als iedereen
naar de winkel en dan alleen!?
"U heeft een fobie", zei de arts tegen mij.…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken
de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
inhalige gleuf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 al bij het penetreren
was niet te miskennen
sprake van verzet
waar anders kon gegleden
stond ik nu voor de opdracht
hem echt naar binnen
te moeten duwen
waardoor onmiskenbaar
onmiddellijk aliënatie optrad
want onwelkom
in zulke private zone
gaat niet
in je kouwe kleren zitten
toen ze de code evenwel pikte
ontspande mijn lijf…
Zes makers van de teloorgang
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.152 Ziekte, de firma Dood,
het duo Armoe/Honger, slaan
in draf mij, hoge hindernis, over
de zusjes Hoop Doet Leven echter
doen mij nog alle dagen aan,
ook als hun rigide minnaars
Hartstocht en Radeloos
elkaar te lijf gaan
's nachts met broertje Zelf
op strooptocht door de boswei,
vang ik het antwoord van
een glimworm, sla dat
in kelders…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Daar slaapt de onrust
van mijn vrede als niche
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt lijf en brein
naar de moederschoot, wat
na de geboorte slechts een
vermomming was tot de
dorst met nieuwe woorden
mij weer wakker kust.…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 Gevraagd waar ze is
blijkt ze op weg naar betere tijden
Zere voeten in
knellende schoenen schoppen het
leven omver waar het niet wil
wijken
IJzer breekt ze met vaste, zonodig
met losse of andere handen
Een leeuw gaat ze te lijf
met blote vuist, ondertussen een
wolk met gif verjagend met een
pennestreek
Na een lange en eenzame weg…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Zelden
nauwelijks doel gemist
Toch echt, in de luren gelegd
Hoewel haar lijf bekoort
verdient haar schaduw een straf
Streeft heus zijn doel
in volle glorie voorbij
Wetend wat zij willen
poseren puntjes van tong
in het hemelgewelf
in lava van lichaamslicht…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…