12813 resultaten.
[ Bij mijn vertrek slaapt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
328 Bij mijn vertrek slaapt
iedereen nog, het bos wist --
mij stap voor stap uit.…
Ik wil minder
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
986 Wat minder leed in grijze woningen
en minder kanker, dood en tegenspoed
en minder tranenvloed en coûte que coûte
Wat minder bevingen in Groningen
Maar bovenal wil ik in eigen huis
Aanzienlijk minder Wilders op de buis…
nooit weer gebeurt weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 ongewenst en ongewild
beangstigend kil en koud
is daar de confrontatie dan
van heden met het verleden
door juist ook het handelen
van mensen tegen mensen
die het beter moeten weten
waar ooit een wrede macht
hen systematisch moordde
vervolgt nu hun nageslacht
nietsontziend het buurvolk
het mens zijn diep onterend
vegen zij met minachting…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
WIJ ZIJN GEMAAKT VOOR DE VREUGDE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
415 Wij zijn gemaakt voor de vreugde
en ook voor frivoliteit
en als de ernst zich opdringt
verzoen je maar, maar wel voor even
want je leven is gemaakt
voor de vreugde, jouw vreugde
en als de smart zich aandient
laat dan gerust je tranen stromen
jammer hartelijk tot je verborgen, geboren
glimlach het overneemt tot je liefste schaterlach…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters vergezicht
smelt sneeuw…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
De vier jaargetijden
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.368 op de fiets
Nooit kom ik je meer tegen
Nooit meer zomer
Nooit meer de zon
Nooit meer die stralende lach
Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon
Nooit meer herfst
Nooit meer de wind
Nooit meer ‘Opa’ nooit meer ‘Heit’
Nooit meer een stukje marsepein van die goede oude sint
Maar …
Altijd weer die winter
Altijd weer die sneeuw…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
Kerstdroom
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
3.519 Bomen getooid met ballen, piek
en sneeuw, engelen met ‘peis en vree’,
kerstman met versierde slee,
huizen vol hemelse muziek,
konden mij niet echt bekoren.
Alleen weten dat jij er was
en altijd tot het heden zou behoren.
Ik kroop dieper in mijn jas,
koude beet in mijn oren,
en volgde blij in jouw pas.…
Tomtom is de weg kwijt
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.741 Tomtom is de weg kwijt
Sneeuw op het beeldscherm, hoop geruis
kan geen verbinding maken, staat er
dan maar de GPS van m'n hart inzetten
en hopen dat ze mijn weg toevallig kruist…
Versleepregeling
netgedicht
3.7 met 51 stemmen
1.413 Maar weeskinderen in de winter
die draag ik door de sneeuw
isoleer hun afgehakte handen
draai op mijn voeten
en sta alleen.…
Ochtendstond
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.413 Uit zijn keeltje trilde een liedje,
zo lieflijk dat toen het begon
ik al mijn zorgen voelde smelten
als sneeuw voor de zon.
Het zong van verre stranden,
vol van vrolijkheid en dans;
het was of enkel het vogelwijsje
de ochtend vulde met zonneglans.…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één G
in een onvruchtbaar gebied
wassen zij zich handen tot
de snelstromende rivier tot
sneeuw…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn oren tuiten door het kraken van de verse jonge sneeuw…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…
De Fazant
gedicht
3.3 met 51 stemmen
36.834 .
----------------------------------------------------
Uit: 'Lachen in de sneeuw', 1994.…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
Kom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.440 De zon zakt weg met de sneeuw
Van een paardebloemen geeuw
Vliegen hand in hand als een,
Strooien zich overal heen
De zon zakt verder met de regen
Sprankelen beien overal tegen,
Beien bol, langs mijn been,
Strooien zich overal heen
Daar komt hij, en ik duik weg,
In de bloemen naast de heg,
Wat een wonderlijk begin,
Ik strek me uit, en…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in een heuvel van sneeuw…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
ik laat je gaan
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.657 ga maar kind
beweeg mee met de winden
de noordenwind de oostenwind
als je meebeweegt dan breek je niet
buigen is beter dan barsten
ga maar mee met de seizoenen
dans in de regen
en baadt in de zon
draag haar zacht over sneeuw en ijs
als je warm ben dan bevries je niet
ga maar kind
ga maar mee met eb en vloed
kabbel in zacht golvende zee…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
Wereldburgeres inn lijn 9
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 dan anders
mensen spraken met ogen
en duwende armen
een man uit Amsterdam
zette zich neer naast haar
er was “die babbel”
die je alleen met een echte
“Amsterdammer”
kunt hebben
vond zij, hij hield het op
een”echte”Haagse
een glimlach bij haar opborrelend
ze was immers geboren
in Rotterdam
die dag onderweg naar Leiden
maar de sneeuw…