10126 resultaten.
oerwoud geluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 het is zó achterhaald dit alles
ebbenhout en ivoor
gaat in de eerste instantie over
muziek en hoe die toetsen zo
prachtig zij aan zij liggen
kleur bij kleur
om van te genieten…..toch?
hou op met oerwoud geluiden
op het voetbalveld
hou op met dat gescheld, niet te
spreken van geweld.
laat ons samen leven in harmonie.…
Die schitterende regenboog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 De kleur van
keuze maakt duidelijk,
waartoe zij op aarde geroepen
zijn.
de kleur van hun keuze rijgt
hen aaneen. Gelijk de regenboog
altijd verschijnen zal.
Komt de mens ooit weer te samen;
in harmonie zijn kleur bepalend
volgens de regelmaat van het
natuurlijk systeem.…
Yannis Koutsouradis, een kunstenaar met kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zie de foto van zijn kunstwerk, mijn gevoel toen ik er naar keek als volgt verwoord:
Als regenbogen zich zouden kunnen verbeelden
dan roept dit buigende beeld
zoveel kleuren op waarover je je mag buigen!…
Mijn mooie vrouw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.039 je basalt
in zwart en blauw
graniet in warmer kleuren
alleen het sediment
spreekt onder grote druk hoe
zij het leven heeft geplukt
maakt langzaamaan de kleuren
los en geurt weer met de zeer
geavanceerde nu technieken
laat je gezicht maar zien
mijn mooie vrouw de préhistorie
wist al dat ik tijdloos van jou houd…
de mooiste show
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 De zon heeft stijl
en persoonlijkheid
zet iedere avond
telkens iets vroeger
dit vredige landschap
in vuur en kleur
ze vertrekt niet ongezien
het feest valt even stil
ze danst haar slotscene
en in haar zog
zuigt ze de kleuren mee
dempt het geluid
laat slechts de bleke maan
als wachter
achter…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
levenskleuren
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.330 waar de ochtendzon
in roodgele gloed
jouw lach doorspekt
met duizend kleuren
elke tint
mijn dromenregen
omsluieren zal
als deken der nacht
wentel ik zacht
in levenskleuren
ga op zoek
naar een toekomst hierna
waar een liefde mij draagt
in gevleugelde dromen
mijn morgen breekt
in de kleur
van jouw lach…
In dialoog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
537 jij dicht de vergezichten
ik kleur ze in
met mes en fijn penseel
in dialoog sla jij het
laatste oordeel aan het kruis
ik somber wolken voor het derde uur
emoties worden aangescherpt
in felle woordenstrijd
het donkerrode tekent haat en nijd
jouw poëtisch venster op
de werkelijkheid heb ik
met eigen kleuren ingelijst…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Alles ligt in je besloten,
de vele kleuren van de boog.
Ondoorgrondelijk vlak,
grond of dak?
Ik wil je niet plagen
maar je hebt een tegenpool.
Is er een dans
waar kleuren ontspringen?
Ik weet het niet,
dit vele roeren zat.
Nu slechts op zoek
naar wat heerlijk zwart.…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…
Met pijn en ongewis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
544 kalk de muren wit
de enige kleur
die mij nog schikt
linten opsmuk
snuisterijen laat ik
in het niet verdwijnen
ongetekend
presenteer ik mij
de laatste schakels breken vrij
schrijf de strijd
maar met het bloed
dat in deze fase vloeien moet
kleur alles in
met pijn en ongewis zonder
dat er een verdwijnpunt is
zal van de daken…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag sneeuw…
adieu maarten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.017 ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
kust krokussen met natte sneeuw
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.743 de regen striemt
lente is verhaal
gaan halen en de
winter is weer terug
keert zijn rug
de zon toe en
kust krokussen
met natte sneeuw
als het licht
verdwenen is
bevriest hij snel het
geel van de narcissen
moet gissen naar
de tijd die hem zal
kooien als hij door de
warmte gaat ontdooien
hij heeft de mensen
lang genoeg verveeld…
Dikwijls
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
779 Zal de sneeuw eens zo dik zijn,
dat het de hele aarde zal bedekken?
Of is het de zon die zo fel zal schijnen,
dat het ieder mens zal doen verblinden?
En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag,
naar beneden komen vallen als bakstenen.
Ja dat vraag ik me dikwijls af,
wat zal ons doen verdwijnen?…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Vurig vuur
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.597 Zij, de eilandvulkaan, witte wolken
haar sneeuw getopte kegel rakend
terwijl gloeiend hete lava brakend
mensen verjagend die haar bevolken.
Dit is de aarde die treurt
haar hete zwavel tranend
uit de diepste hellekrocht
sissende stoom van water
als haar bloed de zee verkleurt.…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 .
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
3.833 wat is Kerst zonder lover
langs muren op plavuizen
in stallen schrale tehuizen
groene mare takt in tover
ijdel bleek onze hoop
op een lichtend paradijs
vlokkend sneeuw op ijs
als Avercamps te koop
wij bespreken nu bij wijnen
de komst van drie orakels
schimmend uit woestijnen
zeggen het is niet denkbaar
ik geloof niet in mirakels…
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer weer zien
wanneer je het laat
sneeuwen…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Smeltpunt
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
818 een grauwe waterplas
waar ooit in sprookjeskou
de mooiste sneeuwpop was
stenen ogen op besmeurde grond
een kromme, vieze wortelneus
te strak gevouwen takkenmond
rode koontjes vragen zacht
of hij nu soms
met opa in de sterren lacht
en prompt liggen op het groene gras
wortel, stenen, takken klaar
voor als het straks weer sneeuwen mocht…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes versieren
de onbevlekte sneeuw…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…