3107 resultaten.
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 de zon gaat onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie…
OPNAME
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
709 Het vernuftige doosje met de zoeklens
wil dan plaatjes maken naar ieders wens:
overal zwerven zoekende zinnen.
De verlangde afbeeldingen zijn binnen,
vol pracht, geboren buiten de landsgrens
of in 't rijk van de honkvaste mens.
Plakboeken gaan vragende ogen winnen.…
De vrede van Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Voor Tineke
De vrede van Christus
Wens je mij terwijl
Je ogen de mijne raken
Je hand de mijne omvat
Een ogenblik worden
Wij samen vastgehouden
In de tijd, voor even
Maar, voor heel even
Zijn wij verbonden in
Het zijn - om daarna
Elke broeder en zuster
Van de straat dezelfde
Uiting van liefde toe
Te wensen - en even,
Heel…
Voor altijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 ook de naasten voelen vaak de "pijn"
Identificatie, bepaalde waarde, medisch
een tattoo is er voor de rest van je leven
een herinnering, een volwassenwording, een sieraad,
een plaatje, een naam, voor altijd beschreven
Impulsief of goed doordacht besloten
twee uitersten in een mens
het markeren van een dierbaar iets
wordt iemands liefste wens…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Broos de levensadem van een mens:
een bestaan van meetafaan omsloten
door de zoete dood waarrond leliebladen gegoten,
drijvend op engelenvijvers met rust als laatste wens.
Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.…
Jij en ik of ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik wens jou alle liefde
en licht toe in dit leven,
weet dat het niets kost
om liefde te geven.…
Broer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.024 Maar steeds weer die kracht
om je rug te rechten
een oerkracht ergens vandaan
dat je blijft vechten
Je hebt een lieve vrouw
staat voor, naast en achter jou
onvoorwaardelijk
blijft ze je trouw
Kinderen en kleinkinderen
ze zijn je doel in je leven
jullie kunnen niet zonder elkaar
je zal er alles voor geven
Nog heel veel jaren wens…
Onthaast de lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Geleidelijk stijgt de temperatuur
De leeftijd daalt tijdelijk naar een dieptepunt
De zon prijkt langer aan de hemel in het avonduur
Weer jong geldt de wens als het had gekund
Mannelijke stieren hebben het op vrouwen gemunt
Briesend de borst vooruit al is het van tijdelijke duur
De liefde streelt de zonnestralen geil en puur
De man toont zich…
Vrij onmachtig gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Maar geluk van toen
naar wens opnieuw doorleven,
wat is daarop tegen,
dat heeft toch zeker zin?
Kaart het aan, breng het in gebeden.
Misschien denkt ooit een luisterend oor,
ach, waarom ook zo benepen,
ik gun hun dat herhaald geluk.
Pin mij er echter niet op vast,
ik beklim als aanzet slechts de eerste treden.…
Als yin yang samen versmolten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
673 Soms verlangen we naar twee armen om ons heen
Een knuffel van iemand die ons lief heeft
Een wens in het leven
Iemand om je leven mee te delen
Niet voor even maar tot het einde van ons leven
Je wederhelft je zielsverwant...…
als ik jantje hoor...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 koor
waar hij zingt
- met nachtegalen stem -
o jesuke klein
o jesuke klein,
denkt de volwassene in mij
hoe lei dit kindeke
- dit jantje -
onder het juk
het juk van de roem
en toch
als ik hém hoor
in gedachten
míjn broer
geniet ik weer,
met volle teugen
wil ik
- zoals in die winternacht -
klein zijn - en blíjven
stilletjes wens…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos verlaten
angstig maar weg van kogelgaten
haar dochters klamden zich heel intens
weg van geweld haar vurige wens…
Alex
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
930 Met kerst was hij bijvoorbeeld
Geveld, lag ziek op bed
Toch stuurt hij me een appie
Jawel dat deed ie net
Die lieve vriend op afstand
Denkt niet alleen aan z'n eigen
Al ligt ie ziek te wezen
Zal ie me toch een appie schrijven
En daarom, vriend op afstand
Die tot mijn kringetje hoort
Ik wens je liefde en beterschap
Precies: zoals het hoort…
Rondzendbrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 en neer
De wind staat stevig in het vlaggendoek
Een visser, trots, toont een enorme snoek
Het is drie vliegen in een klap dit keer
Het is Bevrijdingsdag en Hemelvaart
Het kind achter de kassa weet het niet
Zij zingt enkel een oppervlakkig lied
Waarin de prins rijdt op zijn witte paard
Ik hoop dat zij van oorlog blijft verschoond
En wens…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 ik behoud mijn hoofd, ondanks
alle vragen die me zijn beloofd
telkens als ik bloemen strooi de nectar
bewaar voor het ontbijt de wortel voor
het trekken van thee, de geur verdienstelijk
geparkeerd in mijn revers
dan bloos ik als je naar me lacht
toch wens ik me soms een andere bloem
een die kan zingen van de straat, dansen
als een honingdraak…
strijd der gestredenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 dragend is de verte in onbehagen
en al zou ik willen weten, van toch waarom
schrijf ik zacht hun taal
in de rijp van morgenochtend
en hoop dat de nacht is gebleven
in de stilte waar vrede heerst
doch ik ween, daar mijn angst gestoeld
is naar vrouw en kind die zonder schuld
gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood
beleven in pijn en traan…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 o zie mij aan lief innerlijk licht
gebroken zit ik hier en ween
het voelt alsof een storm doorheen
mijn ziel mijn Zijn ontwricht
een licht verloren stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat liefde zocht maar nimmer vond
op 's moeders kille oudergrond
o hoor mij aan lief innerlijk licht
uw kracht is uit het oer geweven
laat…
diggie terug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
712 Menigeen zou wenen. Zij lacht!
De één heeft weinig, de ander soms waanzinnig veel.
“Niet eerlijk”, roept het volk in koor,
maar zij schraapt voor zoiets niet eens haar keel.
Zij schrijft ellende van zich af
en helpt zo ook haar lezers.
Daarvan sta ik toch wel paf.…
wervers eiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 hoofdstuk
dat omgeven met liefde
het verhaal vertellen blijft
van de bron van zijn bestaan
waar wevers gelijk
vogels massaal zingen
van een nieuwe lente
die vlinders fladderen laat
ziet ouderlijk de stam
haar enten ontspruiten
in een nieuwe levensloot
waar wevers gelijk
dit vlechtsel van liefde
dankbaar arran dopen
gaart zich de wens…
Lente in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
773 Voel jij ook die kriebels
die vogels voelen wanneer ze zingen
muziek waar stilte ooit een plaats had
ik wens het je toe
je bent een nieuwe liefde
van een oud verlangen
ik heb het al die tijd geweten
je ruikt naar de lente in Amsterdam
als een muzikale toerist
in het zonlicht van de lentezon
op een terrasje, gitaar naast je stoel
een…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf niet te wenen,
maar het water trad al buiten zijn oevers.
Ik beloofde mezelf dat ik er me uit zou wringen,
maar ik raakte meer en meer verstrengeld in het net.
Ik beloofde mezelf een lichtpunt te zoeken,
maar het was donkerder dan het donkerste zwart.…
De twee wezen.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
615 Wenen in stilte om het verlies.
Alleen een non die het hoort.…
gedachtenvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 Ze zegt: mijn wens komt uit en ga mee
We stappen erdoorheen met ons twee
Zij voelt zich glanzend en verheven
maar dan die gedachte die haar doet beven
dat de tijd doortikt in haar hoofd
dat in een opwelling haar geluk wordt beroofd
Alsjeblieft, houd het vast
Ik wil dat je op je geluk past
Alsjeblieft, ga niet naar binnen en volg niet die gedachte…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 gekomen
de natuur lijkt echter wat in de war, nietwaar
nu al paddenstoelen vraag ik mij vervolgens verwonderd af
het is pas begin augustus dat ik ze waarneem, vandaar
overigens lijkt er sprake te zijn van een klimatologische verschuivingstendens
welke zich langzaamaan toch lijkt door te zetten
een bizar fenomeen, dat ik zelf niet echt wens…
opstaan!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 telkens weer
de onmacht en schaamte
keer na keer
de hoop en wens
dat het stoppen zal
vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen
veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat
wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen…
01-01-2018
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 De politie arresteert er een paar
en spreekt van een rustig nieuwjaar
Ik wens jullie alle goeds voor
2018…
Sinds ik u álles gaf, ál wat ik ben
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.217 En me aan úw liefde zoveel minder wen
Dan aan mijn eigne, die ons zó verbindt?
Moet ik niet vinden dat gij rijker zijt,
Daar ge ál die liefde in u alleen vereent,
En blij zijn dat ’k uw rijkdom met u deel?
Zou ’t mij niet winst zijn dat ’k in ú altijd
U min èn mij èn hem, om wie gij weent,
Drieën in één en d’éne reeds zoveel.…
Bij de dood van een merel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 De nachten in mei zijn mild voor de mens
als hij slaapt met geopende ramen
Om vijf uur hoort hij de merel zijn wens
dan betreuren ze samen de namen..
De namen van hen die ooit gingen
in hun bed of in het open veld.
Ach mereltje blijf jij maar zingen
voor de lafaard, de kneus en de held.…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Boven alle twijfel verheven klinkt de wens
te sterven , eigen leven en dat van anderen
niet meer of nog langer te bederven.
Is het afglijden met pijn naar een vorm van
krankzinnig zijn meteen alzheimer of dementeren
niets meer noch minder deels intense zielenpijn.…
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt
van stralende glinsterende edelstenen
velden onbetreden in maagdelijkheid
waarover muzen als in parelen wenen
sprankelend in kleuren door zon beschenen
gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd
tekenen waaraan deze dag mag ontlenen
zonnige hoop na kille en donkere nacht
klinkt boven aardse beslommering…