6607 resultaten.
Anner Moeras
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
809 hollandse luchten spiegelen
in nat vervenend land
smalle paden, drijvend zand
water met pluis en gras
duale beelden, wandelaars talmen
bomenrijen als horizon
daar waar Drenthe ooit begon
het zompig land, een groen moeras…
In herfstig rijpen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 mag ik je
een bloem geven
gewoon een bloem
waarin het groen
ook nog kan leven
ze bloeit nog
in mijn geuren
maar jij bepaalt
hoe zij jouw dagen
in gaat kleuren
we wachten
samen op het zaad
van zomers dromen
in herfstig rijpen
zal onze liefde blijken…
ontgroening
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
611 in één herfstige nacht
vol onrust voor het hoofd
hebben heftige stormen
mij den kool gestoofd
alle groene bomen
bij avondlijke scheem'ring
vol nog in hunne pracht
alle blaad'ren ontnomen
het is weer kaal
op mijn plein…
Zo fijn vertakt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.029 heb het blad
toch omgekeerd
las de nerven
in het sterven
van het groen
zo fijn vertakt
gaf jij voorjaar in
veelkleurig chlorofyl
groeide warm je ziel
in lange zomerdagen
nu wintert
slechts profiel
mag ik in het
lengen van de dagen
weer lente van je vragen…
ik mag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.578 ik mag door alle blaadjes strelen
een vingerpuntje aan elk haar
en waar ’t zo-even groen nog was
begint haar lijf volop te leven
het roze wil zich vrij mij tonen
een zachte glans op malse vrucht
mijn mond ligt waar ik wil bewonen
en lippen openen zich.…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Memo
gedicht
3.3 met 15 stemmen
12.386 Voor als ik dood en dement ben
het groen wat meer goud en zilver,
de berg wat meer dorp en schors,
het meer wat dieper naar villa's,
de dalen wat kleiner en suite,
de klokken wat dichter naar krekels,
de wereld met uiterste precisie
meegenomen in het schort van
het meisje voor dag en nacht.
---------------------------------
uit: 'Gratie…
Zelfportret
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.836 Lieve moeder in het groen gelegen,
brandende van boterbloemen;
bunkers.
Zing ik als de kindren zongen,
bommen, bommen, goede bommen,
op de aarde neergedaald.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Warm onder blauw
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.894 Wandelend
in zonverwarmde heuvels
groen weldadig onder blauw
jij en ik ver van de wereld
arm in arm en hand in hand
verliefd als in de beste dagen
paradijs
hoeft niet ver weg te zijn
als je de sleutel maar hebt
de naald van je kompas
die richting liefde wijst…
ik niet
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.166 hij is niet groot en eerder vierkant soms
als het niet zo rollen wil als een knikker
terwijl hij rond en blauw hoort
te zijn of groen - daar zijn de meningen
verdeeld over want je hebt water-
en groenliefhebbers-
maar de mijne heeft niets van dat alles
hij is gewoon onbeschreven wit
best een aardig tussenstation
en ik noem het de wereld…
leeswijzer
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
632 waarheid gaat
doorgaand schuil
achter duimels
ener bladwijzer
in oude boeken
als legger
groen grijze groezels
tonen eerbied
van lezers
voor orde
in bewaring
op bladerbare zijden
schrijvers' taal
in één maal
voor alle tijden…
Op vlinderwuivers
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
773 op wuivers
van een groene vlinder
spreid ik de armen wijd
zucht mee
van blad op tak
in de tuin naar ginder
waar een welriekende
serafijnenstruik
dromen verwent
met zoet en eeuwig licht
om nog meer
boezemgeur te verstuiven
aan dansende zielen
waaraan vedergewicht
is toegedicht…
Matrix
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
466 Bossen groen, lichteters
verkruimelen de dag,
distilleren glans uit mossen,
ontdaan van modder en stof,
om de blikken te wassen,
gedompeld in stalen schaduwen,
van heldere schitteringen in de
halo van de aarde, verlost uit
de matrix van alle zonnen,
spiegelen nieuwe werelden.…
Draak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 Tussen de tegels
Groeit een zondaar
Die abuis en veel te rap
Met doek en sjaal tot groen groeit
En groter dan een reuzenstap
Met vuist en hand op tafel slaat,
Zo geeft hij toch zijn hand.
Getrokken uit noodzaak
Ligt nu een drakentand.
Die met plezier de kegels raakt,
Van dit benepen land.…
Mijn soort
gedicht
4.3 met 136 stemmen
13.313 .'
------------------------------------------------
uit: 'De groene zee is mijn vriendin', 1987.…
Nestelde wind een lentekind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 je zwaaide
witte handen
wierp me
een rode glimlach toe
uit je gebruind gezicht
in je ogen
danste zomerblauw
een warme zon
en in je haar nestelde
wind een lentekind
de branding kabbelde
als toen sloeg in
groene golfjes over
spatte op het strand
wit schuim nog op je hand…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Gebed in bergkristal
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
608 onder volle maan
heb ik mijn heliotroop
in het gras gelegd
gebed in bergkristal
verzamelt zij
de krachten uit heelal
het groen en blauw
gelaagd met rode vonken
in oranje vangt kosmisch licht
dit schitterend juweel
met energieke lading is
alle moeilijkheden net teveel…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
Met elke stap
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
856 Met elke stap van mijn wandeling
wordt mijn pad, een pad van de glimlach en
wordt mijn hart één groen veld.…
De angst van Joepie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 de heks wacht in het bos
op verse bleue dichters
met smakelijke woordjes
verleidt zij hen allemaal
hi,hi, zingt toverkolletje
kom in mijn groene armen
ik eet je op met huid en haar
da's goed voor mijn verjonging
hun tanka's en sonnetjes
verrijken haar wintersoep…
Een kikkerkoning
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
640 een groen kikkerbeest
kwaakt er koning in mijn tuin
bemint de aarde
warmt zich op een kei
duikt zonder schroom
in de waterpartij
waterdruppels glanzen
als goudbelletjes op zijn rug
hij knipoogt
ik knipoog terug
ik laat hem vrij
maar hij besluit te blijven
ik zal hem
als het even kan
in een beeldig
sprookje schrijven…
Een te groot verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 je schipperde
maar kon
de koers niet houden
roeide tegen
stromen op met
een te groot verval
pas later
in rustiger vaarwater
kon jij gaan ankeren
de kade trok je niet
voor een plaats in het groen
zou jij alles willen doen
jouw elementen
zijn nu in balans jij bent
op het water aangeland…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
Realistisch alert
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Voetstap voor voetstap
wil ik gaan over groene woorden
met blote voeten
door het zachte mos
voelen de kiezelstenen
verborgen in fluweelschijn
bukken als een doorn
scherp door de zode dringt
het zou een rozentak kunnen zijn
gelegd voor harde voeten
maar om gras loop ik heen
de adder wil ik te mijden.…
Ogentroost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 op deze druildag pak ik
een stel reisboeken
dan zit ik zomaar in de zon
foto's van voorbije zomers
regendagen tellen niet
als wij weer een ijsje likken
ik ruik natuurlijk bloemen
zie hun bonte kleuren
het groene blad, hoor vogelzang…
Herfstmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Wollige wolkjes
scheren het groen
onder gegolfde lucht,
gouden gloed
verteert in bermen.
Tussen klavers
sterft oktober
in bladvormig bruin.
Drassig
staart de aarde
de laatste grassen na.
Schaapsgewijs
nadert het grijs,
de herfst
is zacht dit jaar.…
Op de aard der Vooreilanden van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
948 In 't aangenaam gewest, waar nooit het groen verdwijnt,
Komt nooit d'onvruchtbre winter beven.
Slechts kan het lieflijk wit, dat op de lelie schijnt,
Het schijnsel van zijn sneeuw daar geven.
--------------------------------------
Vooreilanden van Amerika – Antillen
beven- schrik brengen…
Er zal weer vrede komen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.069 zag het schot gestopt
stilstand ritselt in beweging
de eerste witte vlag
uit dood ontwaakt
wat niet meer was
de lach van overleving
er zijn geen groene
luisterrijke bomen
wel gloort er hoop
ebt langzaam angst
uit boze dromen
er zal weer vrede komen…
ten tekel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
772 niet het blauwe boven wit
of het grauwe onder groen
niet de vis die boven zit
of de steel onder een bloem
niet de flinter van een spicht
of de donder van de dag
niet het donkere van licht
of de glitter van uw lach
niet het kromme van de krakel
of het krikken van de krekel
niet de tenten van tentakel
of de hik verstappende hekel…