3310 resultaten.
Mijn vader
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
974 mijn vader ziet naar mij
voor het raam
in de ogen een mengeling
van verte en nabijheid
zie hem daar nog staan
voelbaar, nu diep in mij gewijd
de zwaarte was zijn lijf gewoon
de ziel bezwaard door de jaren
hoe verder af van het heden
is zijn gang te verklaren?…
de Ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 biedt wat wij nog niet weten
>>>
Neerslag van verleden
tussen toen en heden
geschiedenis herhaalt
zich nog eens
Gelijk route van de trolley
Keren beelden verknipt
in waas en schemer
weer op netvliezen terug
>>
Wij vrijden toen de tijd
naar eeuwig en verder
hadden lak aan kosmos
de sterren
en an'dre hemellichamen
Jouw lijf…
Held
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.801 En als het ooit gebeuren moet, dan niet
in 't donker, in een afgelegen bed,
een haperend geheugen dat ontzet
alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet
Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet
als danser van het parkinsonballet
op solotoer in een verzorgingsflat,
een lichaam valt vaak harder dan je ziet
Langs dead-end-street en…
Regendans
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
572 Lang is het droog gebleven
smoor is het heet geweest
in deze bezwete nacht
maar nu klinkt er geruis buiten
de eerste druppels proberen
voorzichtig hun weg te vinden
alvorens ze verdampen
bloot ren ik de tuin in
voel de druppels verkoelend prikken
op mijn oververhitte lijf
de bliksem flitst een helder licht
ik voel me als een spook…
Stad zonder tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Samen met jou toen in
die stad zonder tijd
Waar klokken als
dominostenen vielen
Wijzers hortten
niet langer daar jouw lijf
mag pronken als eerst
met geschapen
P.P.R.…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
en nu?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 het luchtledige laat mijn snaren trillen
ofschoon de zwaartekracht aan mijn
voeten kleeft, de nachtelijke muziek
maakt onwijze sprongen
of ik deze dans kan eerbiedigen
om mij te dragen door de poorten
van de dood laat mijn lijf onzeker
schudden in het duister dat me plooit
er is geen verlangen zonder averij
geen wal om aan te meren…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie is als een drone in de vlucht
naar het ongrijpbare en dromen maken
het hof naar de vallei waar orgasmes
vloeibaar tot in woorden worden gesmeden
dan is de beursgang van hand naar achterzak
als een oubollige beweging gedoemd tot
een eenparig stelt waarvan de houtworm
zijn lijf…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu,
is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al
dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.
Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens had mij dat ooit gevraagd. Dank
je, heb ik gezegd. Dat was niet haar bedoeling.…
charmeur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Het lijf was finaal kapot,
zijn geheugen inmiddels net zo.
Zijn speciale leven belandde op het prikbord van zijn hart.
Hij werd niet oud en stierf op 56-jarige leeftijd.
Tot het laatste charmeerde hij nog de verpleegsters
met zijn jongensachtige glimlach.…
Zeebibliotheek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Zijn vlerken houden mij in hun ijzeren greep,
Mijn vechten helpt niet meer,
Het schuimt en bekt en doet met mij,
Schuimkragen overheersen wat er rest van mij -
Ik rust even uit,
Heel even maar,
Leg mijn doodmoeie hoofd
Op mijn linkerarm,
Slapen wil ik,
Heel even maar,
Het beest trekt zich
Niets van mij aan,
Het overspoelt mijn
Lijf…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Ga nu maar, onzegbaar kind,
ploeg akkers en lijd honger
laat je bijten door de noorderwind
maar schop de jakhals van je vege lijf.
Ga nu en word verteerd, er is geen weg terug.…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 als alles in de lente bloeit
de zomer binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries…
Oma's metafysica
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.750 Zij zingt ook zelf de lof van heel haar lijf.
Zij hinkt met stoere kuiten door het dorp, bezit
de elegantste kromme neus, het sterkste kunstgebit.
En wie heeft een zo virtuoze wandelkruk als zij?
Eenieder met een beetje mensenkennis
beweert dat ik haar idealiseer. Dat zij bijvoorbeeld
amper weet of het vandaag of gisteren of morgen is.…
De mythe van salsa
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 ik zag passen dansen
hoge hakjes klakken
voelde de zwiep van de
salsa diep in mijn lijf
jij met je temperament
maakte een vent van mij
resoluut en doortastend
ook teder en afwachtend
na eindeloos draaien
verraadden je ogen de finale
waarin spanning was opgebouwd
vol liefde kleurend als goud
in volledige overgave
keerde jij naar binnen…
Persoonlijke gedachtegang.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Dingen bleven kleven in mijn lijf en leven
en is dit van mezelf of had ik dat gelezen?
Genoeg heb ik van rouwen en herkauwen
en wil zo graag iets nieuws opbouwen
in vol vertrouwen
Dan verstil ik me van binnen
voor een schone lei en kom er uit
weer zonder enig oordeel,
zonder willen.…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven
de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en
adem
het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van het leed en de lust
in de bange wortel
van haar blanke,
benige lijf.…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 in hoeverre kan men een eigen weg verkiezen
en die vertalen in unieke kleuren van het bestaan
die in geest en lijf zweven van wens naar grens
en als gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan…
PHARMACEUTICA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Pil 1 : voor de juiste bloeddruk,
Pil 2 : maakt eventuele jicht stuk
Pil 3 : hierdoor wordt je lijf een open riool,
het frequente toilet bezoek is geen apenkool.
Pil 4 : heeft een anti bloemenveiling effect,
je gordel wordt niet met rozen bedekt.…
Pravdapreker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
453 apparatsjik oekraïneborny
Die bullebak dacht in z'n bovenkamer
Iquorny goed van teenenweer geschrijf
Maar tout me van de straat en
in bedrijf
Zo dacht hij in zijn sovjettijd, Podgorny
Vervloek mij dan maar vierkant
uit en stijf
Zei pravdapreker oekraïneborny
Ik denk dus ben ik, zeker als ik schrijf
Soms is temd nader dan de rok
omt lijf…
No. 44.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 toen zij met kinderogen de grote
wereld mat het grasveld een
oneindige vlakte was en de overkant
van de straat een ander land
was moeders lijf de onneembare vesting
torende boven alles uit en het kind wist dat
papa rijk was als het munten hoorde rinkelen
in de zakken van zijn bruine overjas
toen moeder in een zwarte zware kist…
HAAKS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
473 er zijn profielen, geschreven lijf in tegenlicht.
er is ontelbaarheid die ook geen woorden vindt.
er is een toekomst zonder ons, de weg is vrij.
de dagen korten, ook deze zomer is weldra voorbij.…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.
Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water en dan tong.
Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.…
Jouw crypto,s
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 mijn beeld
vervagen in
enkel vragen
naar authenticiteit
nog ben ik
niet van
mezelf bevrijd
in de wereld
van tekens
die mij een weg
willen duiden die
ik niet wil gaan als
al teveel belopen
zonder horizon
en hopen dat
die ooit eens
komt in het reiken
van een echt
helpende hand
met nieuwe tekens
die door jou op
mijn lijf…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 ik schoof de
groene regen
jonge blaadjes
langs stille
rollertjes open
het licht kon
binnen komen
als gedachten
lieflijk verpakt in
warme dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui…
Kort bezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Iets roepends kom je achterom,
ik binnen op de bank,
ploft naast me
gooit benen over mijn knieën
Je lijf dat stevig
praten we bij
en over bultjes
Geen wonder,
zo lang vaak zitten
tegen autostoel
in de hitte
We eten ijs en drinken thee
Bij de deur een dikke zoen
dan voel ik hoe vol
zo'n kort bezoek
jij met je mee
en puzzel…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
565 rimpelende vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en haardunne breuken
in een proefopstelling
gaat bèta sarcomen te lijf…
HEMELEN
netgedicht
3.4 met 135 stemmen
493 ik voelde
licht frisse tocht
die mijn warme
lijf zacht streelde
zag gordijnen
golven op de
langzaam wakker
wordende wind
ik kende
de komende
rituelen
eigenlijk alles
wat daar
bedacht was
en wat wij
van plan waren
ja het
overwinnen
van fysieke
beperkingen
door intimiteit
liefde en geduld
in een te leren
totale overgave
wij…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond
waar ligt jouw vermoeide lijf…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 In een vage denkwereld danst een schim
een verward persoon met nare gewoontes
hij is in mijn hoofd komen wonen
met niet veel meer om het lijf
dan gedachten aan schone kleren
eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras…