4042 resultaten.
Op hem de zon
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.214 Ik zie de televisiebeelden
Van angst soms en van haat
oorlog, dood door honger
en van geweld op straat.
Van oorlog zal hij nooit weten
Hoessein of Hitler... hoe dat dan begon
hij schommelt in zijn wereld
en op hem schijnt de zon.…
irisdame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
658 nog steeds verborgen
achter de thans woekerende iris
aanschouwt zij de rimpelstroken
rond haar geloken ogen
in het spiegelglas van haar serviceflat
de handschoen over haar knoken
tegen 't jichtig reumavuur
herinnert haar het verloren uur
dat zij nog het mes hanteerde
voor het avondeten
vlak voor hij thuis zou komen
de straten stromen…
De eerste schrik
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
860 heb je ogen gezien
verlangen in je blik
de eerste schrik om
anderen en ook je eigen ik
een levenlang verbergen
want ook het rapen van
de scherven was jouw deel
waardering was er nooit zoveel
ieder ging zijn gang
maar met amok was
jij altijd de zondebok
lang was er geen besef
ieder praatte
eigen straten recht
jij stond daar als kleine…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
Iets kwijt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.393 Met grote kinderogen
Stond hij midden op de straat
Terwijl mensen om hem heen bewogen
Op zoek naar iets, altijd te laat
In de zakken van zijn jas
Zocht hij naar wat hij wilde weten
En hoopte in zijn oude tas
Te vinden wat hij was vergeten
Zijn geheugen leek compleet gewist
Wist niet waar, waarvan, waar naartoe
Zijn hersens hulden zich…
Een schuilplaats
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.442 Ik prevelde zonder geluk op straat
maar wat. Niemand nam er notie van.
Zwijgend hield ik mij op in een portiek.
Heel waardevol dat alles overgaat.
Trams dreunden langs. Ergens schreeuwde een man.
Uit een luidspreker schalde dansmuziek.
Waarvan ontdaan en zorgen om welk lot?
Conclusie noch ontraadseling.…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
Vorm
gedicht
3.8 met 10 stemmen
5.600 Gebogen
is de straat als hij en er is niemand die
mijn oog zo plaagt. Wat dondert het,
ik ga hem achterna; nieuwsgierigheid
is ook een daad. Zijn jasnaad valt tot
op zijn tenen en zijn armen houden
ook geen maat, zijn nek is vrijwel in
zijn jas verdwenen, zijn schouderblad
raakt aan zijn schedeldak.…
Verse Lente - een lente vers
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.108 Een bakkersjongen loopt fluitend op straat
zijn neus en zijn bolletjes blinken.
Dan valt de regen, die zalige regen
het klatert in goten en stegen.
De postbode rent, de keukenmeid gilt
de schooljuffrouw giechelt en trilt.
En kijk! In de toren, hoog in de nok,
slaat een belhamel lustig de lenteklok!…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 acht en een kwart
de avond aangekomen
sluit de deur van het kantoor
met een aluminium klik kil
de volwassen dag binnen
en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis…
De monumenten 4
gedicht
3.1 met 12 stemmen
7.689 Je hoort dus overal de luide klanken
Van tuba en trompet en mandoline
En ziet er mensen langs de straten trekken
Met feestgetoeter en plezier voor tienen.
Dit is een stad van louter lachebekken.
Hun meester is de Dood. Wat kan ze deren?
Wie maakt zich druk om eer en geld verdienen?…
Groei-enzymen
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
658 het grauw dat in gemeenplaatsen vlucht
voelt zich bedreigd en verzucht
dat ’t water aan de lippen staat
dan verheft zich snel de gajesmaat
die zonder enig tegenwicht
zaken volstrekt vijandig belicht
het haagse vingertje draait en zwicht
beteugelt met verzachte riemen
beducht als het is voor de volkse straat
strooit het met de ziektekiemen…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 Een zotte wind blaast het
voorjaar door de takken
die naarstig bloesemen
in een wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 Wagenwijd de ramen open,
Kamers vol met licht,
Alle straten vol van zon,
Wat een mooi gezicht!
Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!
Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen gerucht,
Onder - koel en mollig gras,
Boven - blauwe lucht!…
Lavandula angustifolia
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
874 Gister heb ik aan de wandel aanschouwd
dat haagjes spijklavendel cultivar
zijn losgemaakt van elite en kapitaal
zoals eerder de cavia en het cimbaal
in tuinen van Sloten tot Aerdenhout
Langs snel en dijkweg laan of straat
het is al Hidcote Blue wat er staat
blauw paarse lipbloemen met een dunne aar
nergens het roze van Miss Katherine
houden…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 De straten glunderen
een gitzwarte glans.
Kittige regendruppels
druilen van blijdschap.
Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 ieder ontmoeting een nieuw avontuur
iedere lippen een andere smaak
hoe leuk
op de drempel van mijn woonst
iedere huid een andere kleur
om aan te likken
zijn spraak
een ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan…
Vogelvrij
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.822 een vogel die het nest verlaat
zingt hoog zijn mooiste lied
vanaf vandaag staat hij op straat
een huisje heeft hij niet
zijn koffertje met goede raad
een traan die niemand ziet
vertrouwen, maar geen ruggegraat
een echte zielepiet
toch vliegt hij dapper ´s avonds laat
alleen in grensgebied
en controleert met regelmaat
of hij…
Rondeel voor Hans Dorrestijn
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
941 In alle steden waar hij optrad was het feest,
liep men tot laat in polonaise door de straten.
Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest.
Ze hebben kort na aanvang al de zaal verlaten.
Maar soms zijn de bezoekers klein van geest.
Je treft ze onderin de orde der primaten.…
Reptiel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 - als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid–
– een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan–
– in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend
in hun staart ze heeft–
– geen tijd om goed te kijken–
– als een vollevaartig-voertuig raast ze
niets-ziend door de straten–
..langs de steen waar de mier slaapt..
.…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel de schaduwen op,
ondoordringbaar en verweerd,
niet voorbereid op de kilte
schuw ik de straten…
een Rotterdammer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.900 (voetbal is oorlog)
een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord
ze springen over sloten en ze kaatsen
de westerlingen zien zij als melaatsen
ze hebben Bonifacius vermoord
de raarste namen geven zij aan plaatsen
(tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort
o…
Der mensen hoogste smart is wonderbaar
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.942 Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
paarden en wagen draven gestaag,
paarden en wagen draven gestaag met getrappel op straat...
Waar ik roerloos gestrekt lig,
zonder gerucht,
in de nacht, in de nacht.…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten staat
en glimlacht om het alledaagse leven
de jonge resident, zo hoog verheven
een zwarte maagd die leegte achterlaat
de mooiste poëzie wordt niet geschreven
die ligt in deze stad gewoon op straat…
Vreemde reiziger .....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Dwars door het hart van de tijdelijke stad
smelten aderen in gelopen straten
niet gehinderd door bloedstollende vaten
baant hij zich een weg door uitgehold hartegat
steeds hoger legt hij de innerlijke lat
eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten
omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate
daarbij vergetend wat hij ooit bezat…
dan lacht een kleine stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
659 geluiden breien
leven in mijn hoofd
gesloten ogen zien auto's
op de straat en bussen
stoppen op de halteplaats
een vage schreeuw als
groet een flard muziek
meeuwen vliegen over
hun schorre kreten verjagen
toch een ander soort publiek
de trein van west
hangt in ontsporen
de wind draagt nu geen
zachte regelmaat die het
normale…
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor de politiek
viert de navelstaarderij
op het getij van blinden
het feest van de waanzin
waarop de genodigden
niet moeten onderdoen
voor wat gestorven is
in sommige verledens
waar het niet beter was
voor de kleine mens
in de vernielde straat…
Bedscene
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
934 Hij zag 'r elke dag opnieuw op straat
en zijn avances hadden resultaat.
Het was zover: ze deelden nu de sponde.
Hij zei 'r, dat ze teergevoelig was.
Het was een uiting die 'm later speet:
hij was ontactisch, want het vrouwtje leed
aan rokershoest waarvan ze niet genas.
Ze vroeg 'm zijn bewering uit te leggen.…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 - ik heb nooit geloofd in toeval, alles
heeft een goede reden – het regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje…