5930 resultaten.
Door dodelijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 waar plotseling
wind het kabbelend water
striemde tot golven
een vlucht
statige ganzen dook
in gakkende paniek
gezellig geroezemoes
uiteen geschoten werd
door dodelijke stilte
daar verloor
zon haar kracht
werden levens vermoord
dat moment waar
waanzin hoogtij vierde
werd abrupt in bloed gesmoord…
Fluister
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 terwijl de avond struikelt
over de zonsondergang
voel ik me alleen, en zonder jou
stralen de sterren niet meer voor mij
ik val over mijn gevoelens
in een diepe afgrond, verborgen vanbinnen
omdat een nieuw begin verloren is
zonder je ogen om aan vast te houden
soms lijken alle dagen hetzelfde
en voelen alle woorden als een snik
en zonder…
Gevuld met heroïek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 het is de stilte
die steeds leger wordt
de spanningsboog
is nu gevuld met
heroïek en het romantische
gebulder van kanonnen
het moordend vuur en
desillusie van verloren
slagen zijn vergeten
de echte pijnen
van hun sterven
willen wij niet weten
het is de stilte
die steeds leger wordt
omdat vrijheid
alle ruimte neemt
de doden zijn geteld…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
Grijs.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
864 wetend dat alles anders wordt
aan het einde voor een nieuw begin
denkend dat veel verloren gaat
uit de verzameling tussen ons in
wachtend op een nieuwe liefde
in het witte schijnsel van verlangen
die het zwart van onverlichte passie
in een grijze kleur laat behangen
de neerslachtigheid beklemt
de lust van hartstocht ontwent
toch zal de…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
Die zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Zoals de zon
tussen vele woorden opgaat
Kan ik nog dromen
van je handen en je ogen
elke buiging in je gestalte
Zoals wij samen voorbij
de wereld gingen
zwervend langs water
reddeloos verloren liepen
In de grote zee
dreven we
en mijn hart bloedde
open
zie ook: www.josevanrosmalen.nl…
Muzikale vrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
751 Getekend door de tonen
die de TOP2000 ten gehore brengt
verbroederen leeftijden zich
als wel stijlen van muziek
onmogelijk niet te bewegen
absorberen we iedere minuut
tot in het diepst van ons zijn
worden we meegenomen
langs monumenten van verloren liefdes
geboortes, en zo ook hen die we
los hebben moeten laten
troost zij evenveel als…
Wandeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 “Wandeling”
Ik loop
ik wandel
het zandpad slingert
de oneindige horizon
Ik loop
ik wandel
omlijnd door stilte
haar stem verloren
Ik schreeuw
ik fluister
ik roep
ik luister
De stilte zwijgt
vertelt niets meer
en de wind,…
waait het antwoord van mij heen!…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
Ogen blik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
664 Haar ogen vragen
spreken, klagen
breken, kiezen
hopen, verliezen
laten schaamte strijden
waar lijden door daden
het daglicht verloren
vergeten, verraden
verketterd, verkoren
zoekt zij een toekomst
vindt dagelijks pijn
haar ogen spreken
vragen, breken
haar wanhoop
haar blik
haar ogen blik…
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang
verloren…
Waarheen hij wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 het
Ook wendt of keert
Altijd overwinnen -
Nu ik geen kind
Meer ben, maar al
Wat ouder, merk ik
Dat die wind niet
Alleen om mij
Heen tekeer gaat
Maar net zo hard
Binnen in mijzelf,
Een wind zo sterk,
Niet tegen te houden,
Die mij als doel
Heeft uitverkoren,
Zodat ik mijzelf
In zijn luchtstroom
Onvindbaar heb verloren…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Wind die meedogenloos
Heeft huis gehouden,
Luiken los geschuurd,
Hengsels hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken…
Suikerpot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Hij had het zwaar als kind
hij bad ieder avond tot de lieve god
vergeef me dat ik steel uit de suikerpot
in plaats van suiker gebruikte hij nu dan heroïne
afgewisseld met cocaïne
langzaam raakte hij zo in hoger sfeer
dat hij geen vergiffenis meer vroeg aan de lieve Heer
met dat allerlaatste shot
verloor hij zich in de donkere krochten…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja, ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeën kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was.…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
Onze Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel
wat liefde was gaat nimmermeer verloren
Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en herinneringen worden opnieuw herboren
onze roos gaat mooier bloeien dan voordien
laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
Amira
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 door het cyberbos waart deze vroegte
een verwaaide droom
met ochtendhonger onder de arm
komt de dag op stoom
boterhammen mee, tegen
een galmende maag
wat verloren ging, ging opeens, het
geheugen is echter traag
voor ontwaken is het al laat, hier
scheiden meerdere wegen
aleen jouw naam bleef
-kom ik je ooit nog ergens tegen?…
Kervelsoep
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
755 De warme borden
met zorg en kervel opgediend
wachtten naar de fijne smaak
van haar ogen een leeg bestaan
kon niet lang gevuld blijven
glazen met bubbels verdoven,
het aquarium sputterde nog wel
maar niet tegen mijn vertrek
het leven verloor aan smaak
haar ogen dwaalden opzij
en de katten spinden tevergeefs
een lang gesponnen draad.…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
Vlinders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 De vlucht van de vlinder
uit het oog
verloren
de grijze lucht wordt steeds grijzer
steeds witter
Eens was het vier uur in de middag
een zomer
in een zeer blauwe lucht
en vlinders
een vlucht vol vleugelkleuren
O kinderen der onwetendheid
het is langzaam heel langzaam wit geworden
enkel nog afwezigheid
vol tranen…
Ze speelde toneel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
579 ze gedroeg zich niet
zoals ze zich voelde
zei niet wat ze dacht
ze speelde toneel
ze lachte terwijl ze
vanbinnen huilde
deed alsof ze plezier had
ze speelde toneel
toen zette ze haar masker af
ze vertelde hoe ze zich voelde
zei waaraan en hoe ze dacht
en wat haar mening was
ze verloor daardoor vrienden
maar degenen die bleven…