5125 resultaten.
onder schot
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
854 ik schreeuw het slikken
de grond trilt traag, woord voor woord
koud, zo koud
-stop- het tikken
oh mijn god
mijn hart slaat terug
waar blijft de dood
-adem-…
Zomerliefde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.314 Het was de laatste zin
uit mijn eigen gedicht
Met je hand onder mijn kin
en je adem op mijn gezicht
Wat kom je eigenlijk doen
ik snap het niet helemaal
Warme lippen geven een zoen
en vertellen hun eigen verhaal
De nacht fluistert duizend zinnen
de betekenis wil ik niet weten
Zachte handen die me beminnen
doen me de werkelijkheid vergeten…
Aphrodite
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.072 In het zilt van jouw ogen
spiegel ik mijn zalig ziel
en zie ogenschijnlijk onbewogen
je prachtgelaat waar ik voor viel
Jouw blik verworden tot breekbaar glas
ontmoet de mijne halverwege
flinterdun en ik zie alras,
je ogen loken en daarentegen,
sper ik de mijne werkelijk wijd
mijn adem stokt en stokt en stokt
omdat ik volkomen onvoorbereid…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts
dan maken we samen
nieuwe adem…
De week is vol
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
3.343 Gecreëerde kansen
Vanuit doorploeging
Van opgebouwde kennis
Bevlogen en gepassioneerd
Maar ook
Bescheiden en gereserveerd
Lange adem
Overvloedig zitvlees
Doch niet op lauweren gerust
Een silhouet
Op het netvlies van de beweging
Materialen tot elkaar gebracht
Als overspanningen
Mooie verhalen bij mooie beelden
Een weinig goed was niet goed…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt…
Mijn laatste liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
596 Hoe jij liep in die storm
bij het lage tij, hoe je me
volgde langs die lange regens
hoe je met me danste
ik zál dat nooit vergeten
nu is jouw akker verdord
het graan te lang gerijpt
de schoven omgewaaid
en de stoppels op het land
braken hun laatste adem
ik mis je hand, de dagen
in je ogen
en sinds mijn laatste droom
dicht ik jou in…
als gisteren roept
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
779 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die vergankelijke schoonheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in stoffen zakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond rust in
verkalkte kransslagaders
als ik je naakt zie
neen, met het kleed…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
VRUCHTVLEES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 Rood, rijk en sappig
beneem je mij de adem.
Je volheid leidt mijn lippenspel
voor mijn tong je kern ontmoet.
Je smaakt naar vrijheid,
wilde zachtheid,
vocht van drang en van natuur
die mijn lust en leven voedt.
Je geeft je hele wezen
in een tel van jou en mij
versmeltend, verzengend,
in een stonde van genot.…
Rhododendrons op zondagochtend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
862 Mijn adem, de vogels, insecten die zoemen
zijn al wat ik nu hoor tussen deze bloemen
Geruisloos en sluipend vervolg ik mijn pad
met aan weerszijden deze floraschat
Oh hoe diep en sterk bekoort mij
in het Amstelpark de rhododendronvallei.…
- NOSTALGISCHE VINTAGE -
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 Westvlaamse bossen,
die vaardig hun warme tinten
in een adem aan elkaar schakelden,
de schoonheid van het land,
als een prachtige vurige vintage..
nostalgisch en terughoudend.…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 Mijn adem wappert na, als
spinrag in de kamerhoeken,
het web waarin de glinstering
van tranen zich edelstenen
waanden, alhoewel ik in het
heden al voorgoed vertrokken
ben, in dat bed hoeft de tijd mij
niet te zoeken, op de spiegels
van het verleden hangen nog de
druppels wasem van mijn stem,
één goede schoonmaakbeurt en
de ruimte…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Silhouet
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
720 Labyrint
fantasierijk en krachtig
laat de liefde je
naar adem happen
in de schaduw van de wind
blaast hartstocht
nieuw leven in
in een achtergrond
van mysterieuze passie
het grote spel
aan trekkingskracht verliefd zijn
laat de wereld
op zijn grondvesten schudden
gestrand in een oceaan
als van zilverachtige vogels
speelt de liefde…
Parelmoer.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Kijk, het water ademen waarvan we
zijn gemaakt, nog aarzelen onze lippen,
eens zullen we elkaar drinken, maar
misschien zijn we morgen al te oud.…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
links, rechts, links, rechts, links,
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
861 het is daar, deze dagen
dat ik zag
wijzers vielen uit uurwerken
vielen op het ongrijpbare
begrip
waarin het ademen
onbewoonbaar werd verklaard
en een kind de gesloten mond
van de dood
het is daar, die dagen toen
dat zij niet meer zagen
het slapen of het gaan
in nog minder lijf waaronder ze
elkaar zochten
het is daar, deze dagen…
Moment van hart tot hart
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 jou te mogen omringen
in het lied van de ochtend
klanken van vreugde
moment van hart tot hart
de wind strijkt zich als adem
over tere bloemenkleuren
zweeft zwoele junigeuren
over een blaadjesschoonheid
passie cirkelt rond
in een stil vertrouwen
een wonderlijk samenzijn
ogen sluiten zich voor de tijd
*
ik zal de dag dromen
in ons…
zeewind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 zeewaterwind zweept
golf op golf woest
tot zoutige vlokken
en wij
schuimwind vangend
wij lopen daar
tegenwind treitert ons gelaat
zoutvangende wimpers
als vegende wissers
met zachte zee ogen
hand in hand
lopen wij daar
gehoorgangen gehuld in geraas
de adem afgesneden
lippen opeen geperst
de tanden zandknarsend…
Pelgrimstocht
gedicht
3.7 met 7 stemmen
10.583 Ik adem, ik heb het bereikt.
Er komt mistige kou van de wand
waar hun werend domein is, waar zij
ongenaakbaar, met zwijgend gezag,
mij doen weten dat ik níets weet.
--------------------------------
uit: 'De Adelaarsvarens', 1988.…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 ik zie haar
snakken naar de adem
van haar geweten,
verstikkend in het
uur van haar
diepste nood.
in de moraal
van haar wanhoop
ligt het gevaar
van zelfbeklag, ze
zwoegt in stilstaand
water,
zonder zelfreflectie,
zonder antwoorden!…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Heel ver weg
Maar o zo dichtbij
Even dichtbij als de adem die mijn longen vult
Is het echt voorbij?
Wanneer ik mijn hand uitsteek, voel ik je
Als ik dan mijn ogen open, ben je weg
Even dichtbij als mijn oogwit naar dat donkerbruine
Is het echt voorbij?…
Bezwering van een paardenbloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Maak je geen zorgen na vandaag
mijn vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is…
Mengsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
888 Een gebroken waslijn
en opgebouwd vertrouwen
Verschillende
bovenal
zeer divers
Wandelend
voltooi ik
de gemarkeerde route
uitgestippeld op haar
prachtige, zeer zachte
onnoemlijk mooie huid
die vergeet te ademen
daar gezamenlijke of
gemeenschappelijke
normen, meer nog dan waarden
vergelijk!
niet gering lijken…
voor het slapen gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 sta ik nog even stil
bij deze dag
waarop ik
jou
en jij mij
weer zag
het bij elkaar
zijn
zoals
steeds weer
wonderfijn
woorden zijn eigenlijk
niet nodig, zelfs soms
overbodig
je aan kunnen
raken
je kunnen smaken
me tegen je aan
kunnen vleien
je voelen
ademen…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…