Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

scherpte krast in het refrein

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.954
bassen dragen je geluid voorbij de huizenblokken geven ruimte aan je stem die raakt met nostalgie van zware kerkklokken met vingers knijp je in mijn maag en draait de twijfels om in weten haalt uit met vaag verdriet dat ik niet kan vergeten de toon vervloeit tot woorden maar de beelden komen niet, dissonanten breken dan de melodie…
wil melker30 augustus 2003Lees meer >

geld dan vies is van beschaving

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.723
je handen vragen meer dan ik kan dragen je mompelt zacht een dank je wel maar je ogen kijken weg zien het land verdrogen de woestijn had niet gemogen nu het water tot de lippen komt ze dringen je hun wijsheid op met geld dat vies is van beschaving zetten zo je toekomst op de kop in hun ontwikkelingsverslaving ze maken je tot consument…
wil melker9 oktober 2003Lees meer >

'k Heb jouw liefde bewaard

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Ik ben het niet waard Jouw lippen fluisteren mijn verloren naam Jouw handen dragen mijn magere liefde Jouw armen omhelzen mijn drinkende huid Jouw stem verjaagt mijn geknede argwaan Ik ben jou niet waard Ik verbrijzel aarzelend jouw aanraking Ik verdruk wenend jouw vriendschap Ik stamel wantrouwende woorden Ik breek jouw vertwijfelde…

onschuld

netgedicht
3.5 met 63 stemmen aantal keer bekeken 12.684
gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen…
Julius28 maart 2003Lees meer >

we zijn in de hemel geweest

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.551
je klampte aan vleugels vluchtten richting horizon de tijd voorbij die nooit begon een eerste klapwiek en de lucht ging dragen een opgaan zonder vragen zo lang gewacht op de bevrijding van de nacht we raakten ijlte en de rust om samen te gaan praten wisten van elkaar de scherpte om te raken, kozen woorden die weer liefde maakten…

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte in de dagen, laat de wolken regen dragen…
wil melker14 november 2002Lees meer >

onschuld

netgedicht
3.2 met 432 stemmen aantal keer bekeken 103.639
gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen…
Julius21 januari 2003Lees meer >

engelengeduld

netgedicht
4.3 met 185 stemmen aantal keer bekeken 33.867
soms doet luisteren meer pijn dan ik wil dragen zijn mijn antwoorden korter dan jouw vragen mijn wensen groter dan wat werkelijk kan is liefde meer dan houden van soms doet praten minder pijn dan ik had verwacht zijn jouw antwoorden positiever dan ik dacht jouw wens niet dat wat je mist is liefde groter dan je wist…

onschuld

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.218
gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen…
Julius29 juli 2002Lees meer >

opzienbarend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.093
daar lig ik opgebaard, ben niet te zwaar een eikenhouten kist op zeven schragen kan onbekommerd mijn omhulsel dragen een laatste liefkozing als stil gebaar dan zal mijn zuster aan mijn zwager vragen: wie zijn dat daar, die vrouwen aan de baar?…
Jaap Schoo19 oktober 2002Lees meer >

Acht jaar geleden

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Het wordt makkelijker om te dragen maar 'k had nog zoveel willen zeggen 'k zou ook nog vanalles willen vragen maar het is zo moeilijk uit te leggen. U hebt nooit mijn kleinkinderen gezien en dat doet best wel zeer maar het is goed nu zo u bent nu thuis bij onze lieve Heer.…
Moeke4 december 2004Lees meer >

Uit de hemel van Pim Fortuin

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Geen waarden nog normen die u dragen. U hebt uw God gedood uw smart is groot, in welk verborgen graf is Hij begraven? Hoe vindt u in uw kommer en uw nood, nieuwe kracht uw levensgang te schragen? Ach, ware ook ik niet door u gedood, ik zou hier niet in brons hebben gestaan en was u zélf in 't zoeken voorgegaan.…

soms droom ik een gedicht

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.469
één woord in liefde zou de dag moeten dragen van dag naar avond, avond naar nacht nacht naar een woord tot op de dag dat ik sterf wij sterven in de ochtend, als het goed gaat met het dagelijks spreken in een doosje zo'n klein doosje dat nauwelijks groter is dan een woord dan mijn pink, pinkroze zoals glasparels die breekbaarheid…

in het woud van morgen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
raap de bladeren, mijn zoon in het woud van morgen ze vertellen van wat is geweest maar vooral wat komt en dragen de vergankelijkheid, het sterven, doch ook de nerven van wijsheid die bevrijdt buig, mijn zoon voor de aarde in bloei vertraag je pas bij het voelen van het zachte mos denk daarbij aan de mensen die onevenredig woelen…

de gedachtes voor het slapen gaan

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Als het einde in het zicht is en de waarheid aan het licht is Als de laatste slag heeft geslagen Kan ik deze last nog dragen?…
Just Michelle24 september 2007Lees meer >

Heer van de herfst

netgedicht
2.5 met 77 stemmen aantal keer bekeken 14.221
overlopen van karmijn laat mij nieuwe noten kraken grote herfsttapijten maken vol van opensplijtend rijm voor u want mijn hart bespeurt de geur van uw beminnen in de zinnen van uw levend woord dat voortgalmt in de diepste dalen van mijn zijn en wil niet dralen om alles uit dit tij te halen wat neerdwarrelt en valt voor u die ik draag…

band met mondschilderes

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.000
toen door naar schilderijen keek werd zij gezien door koot een schilder die zoals het leek dr mocht ze was een stoot die schilder koot bekoord door door vroeg waar ze van bestond ze zei ik draag gedichten voor ik schilder met de mond dit schept een band zei hij terstond hetgeen ie toe wou lichten hij vroeg daarom hoe zij het vond dat…
Aubrey4 september 2005Lees meer >

Het parkbankje

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 666
Haar zucht was grenzeloos Doorgezakt na al haar dragen Vermaard zoals zij was geweest Had zij warm alle emoties gedragen Maar nu vertoonde zich het schraal Toonde naakt haar bladderend oppervlak Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering Wetend weldra was haar mooie tijd geleden En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer Gefluisterde…

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
moeder, waarom zijn mijn benen zo dik zo rood, de stappen die ik zet of bloedend de borst waartegen ik sliep jij leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo…

Ineens wat vreugde

netgedicht
4.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Adeleyd4 april 2007Lees meer >

De gretigheid waarmee we leven

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 839
We zijn zo druk benomen door de zorgen die elke dag weer op ons neergestreken zijn dat we onszelf en anderen niet laten leven en niet gevoelig zijn soms voor de pijn die ieder mensenhart moet dragen, ondanks al het mooie dat er ook is maar dat we haastig gaan voorbij omdat het leven druk is? Moeder, waarom leven wij?…
Adeleyd13 april 2007Lees meer >

Vuurvlieger

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 638
zonnig oosten en daalde in het duister neer trof daar weer hetzelfde aan dat matgeregeld leven in afgepaste middelmaat alles meer zo nors gegeven alsof een wereld dan vergaat hier mis ik zeer de monden vol gul geschonken lach van mensen zonder zekerheid die geven om het geven en leven met de dag op uitgeslagen vleugels draag…

In dit ondermaanse

gedicht
2.8 met 53 stemmen aantal keer bekeken 21.763
Ik tintel en ik draag een koningskroon. Door eigen krachten word ik aangedreven En vrienden zeilen schaterend voorbij. Het is in hartje winter volop mei.…

Nog altijd

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Ik schrijf nog altijd het woord vandaag met het gevoel dat ik in mijn hart draag Ik denk veel trager en ik zie alles vager dan in de tijd van toen En er is nog zoveel dat ik pas morgen wil doen Maar ik weet dat jij me nog altijd kent Van jou mag ik gaan terwijl iedereen rent Ik mag tot rust komen en je laat me dromen van de tijd van…

Verdomme

hartenkreet
4.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 4.345
zijn Dan was gisteren voor jou en mij want onze vriendschap was zo fijn Als ik het verdomme had geweten dat jouw leven zomaar zou staken Dan was gisteren voor jou en mij ik zou je meer dan gelukkig maken Als ik het verdomme had geweten dat je laatste uren hadden geslagen Dan was gisteren voor jou en mij om te praten je op handen te dragen…
car19 mei 2008Lees meer >

De oude rivier

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Vandaag zag ik je weer even in de spiegels van het leven stil verdwalen door de nevel van het tomeloze veen Waar ik blozend zon verdroomde in jouw armen die omzoomden en mijn ogen deden lomen in het zand en nergens heen Lang verwachtte ik de dagen dat jouw bedding mij zou dragen maar je spon jouw zachte kragen die mij dreven van het steen…

van de koele avonden

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de lucht in maar schenk je dezelfde liefde over het naar bed toebrengen het vastpakken van je doekje vertellen over de vos en het kleine konijntje, zijn streken kom mijn kind, spreek met mij in de uren van het grote missen de taaie nachten, de oude uil samen verzacht ons alleen zijn zie de vogels gaan over het land hun vleugels dragen…
Rieg29 augustus 2008Lees meer >

bladmuziek

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
mijn ogen kleven vast aan het foedraal spring nog, om minder diep te vallen de rechterhand neemt als reflex de houding aan het hart valt in Beethoven uiteen zal ik mijn blad vast laten vallen half gestorven ben ik al moet naakt toch verdergaan wil jij mij naar de stilte dragen waar geen muziek, even geen muziek houd jij, je wortels in de…
Tsila8 december 2006Lees meer >

Hoor je laarzen tikken

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 788
er is geen liefde die slijt alleen de tijd geeft weinig mogelijkheid je vol te kussen de zinnen weer te blussen die onze afstand nooit kan overbruggen in een strelend samenzijn weet het plein hoor je laarzen tikken zie jou je blikken op de etalages richten wil je tassen dragen ja zomaar zonder vragen mee naar boven lopen je…
wil melker5 februari 2008Lees meer >

MOOIE LIJVEN

hartenkreet
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.651
'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf in een heel ver verleden 'k draag nu wat wijde bloesjes want nu leef ik in het heden. Ooit zullen ook die mooie lijven oud, en niet zo strak meer zijn denken zij hetzelfde als ik nu of blijven ze eeuwig aan de lijn.…
Moeke30 april 2004Lees meer >