4358 resultaten.
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
'k Heb jouw liefde bewaard
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.068 Ik ben het niet waard
Jouw lippen fluisteren mijn verloren naam
Jouw handen dragen mijn magere liefde
Jouw armen omhelzen mijn drinkende huid
Jouw stem verjaagt mijn geknede argwaan
Ik ben jou niet waard
Ik verbrijzel aarzelend jouw aanraking
Ik verdruk wenend jouw vriendschap
Ik stamel wantrouwende woorden
Ik breek jouw vertwijfelde…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen…
we zijn in de hemel geweest
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.551 je klampte aan
vleugels vluchtten
richting horizon
de tijd voorbij
die nooit begon
een eerste klapwiek
en de lucht ging dragen
een opgaan zonder vragen
zo lang gewacht op de
bevrijding van de nacht
we raakten ijlte en de rust
om samen te gaan praten
wisten van elkaar de scherpte
om te raken, kozen woorden
die weer liefde maakten…
je zingt de lengte in de dagen
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.157 stofjes
ik wil sjansen, met je
geuren op balcon
langs de gevel
val je zomaar binnen
belicht daar mensen
die ook jou beminnen
je oogt zo donker
in het wit van steen
je schaduw laat
me nooit alleen
ik hoor je ruisen
als de wind vlaagt
langs de huizen
je bent mijn refrein
je zingt de lengte
in de dagen, laat de
wolken regen dragen…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen…
engelengeduld
netgedicht
4.3 met 185 stemmen
33.867 soms
doet luisteren
meer pijn
dan ik wil dragen
zijn mijn antwoorden
korter
dan jouw vragen
mijn wensen
groter
dan wat werkelijk kan
is liefde
meer
dan houden van
soms
doet praten
minder pijn
dan ik had verwacht
zijn jouw antwoorden
positiever
dan ik dacht
jouw wens
niet dat
wat je mist
is liefde
groter
dan je wist…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen…
opzienbarend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.093 daar lig ik opgebaard, ben niet te zwaar
een eikenhouten kist op zeven schragen
kan onbekommerd mijn omhulsel dragen
een laatste liefkozing als stil gebaar
dan zal mijn zuster aan mijn zwager vragen:
wie zijn dat daar, die vrouwen aan de baar?…
Acht jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.428 Het wordt makkelijker om te dragen
maar 'k had nog zoveel willen zeggen
'k zou ook nog vanalles willen vragen
maar het is zo moeilijk uit te leggen.
U hebt nooit mijn kleinkinderen gezien
en dat doet best wel zeer
maar het is goed nu zo
u bent nu thuis bij onze lieve Heer.…
Uit de hemel van Pim Fortuin
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
807 Geen waarden nog normen die u dragen.
U hebt uw God gedood uw smart is groot,
in welk verborgen graf is Hij begraven?
Hoe vindt u in uw kommer en uw nood,
nieuwe kracht uw levensgang te schragen?
Ach, ware ook ik niet door u gedood,
ik zou hier niet in brons hebben gestaan
en was u zélf in 't zoeken voorgegaan.…
soms droom ik een gedicht
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.469 één woord
in liefde zou de dag
moeten dragen
van dag naar avond, avond
naar nacht
nacht naar een woord
tot op de dag dat ik sterf
wij sterven
in de ochtend, als het goed
gaat met het dagelijks spreken
in een doosje
zo'n klein doosje
dat nauwelijks groter is dan een woord
dan mijn pink, pinkroze zoals
glasparels die breekbaarheid…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 raap de bladeren, mijn zoon
in het woud van morgen
ze vertellen van wat is geweest
maar vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen…
de gedachtes voor het slapen gaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.398 Als het einde in het zicht is
en de waarheid aan het licht is
Als de laatste slag heeft geslagen
Kan ik deze last nog dragen?…
Heer van de herfst
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
14.221 overlopen
van karmijn
laat mij nieuwe noten kraken
grote herfsttapijten maken
vol van opensplijtend rijm voor u
want mijn hart bespeurt
de geur van uw beminnen
in de zinnen van uw levend woord
dat voortgalmt in de diepste dalen
van mijn zijn
en wil niet dralen
om alles uit dit tij te halen
wat neerdwarrelt en valt voor u
die ik draag…
band met mondschilderes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.000 toen door naar schilderijen keek
werd zij gezien door koot
een schilder die zoals het leek
dr mocht ze was een stoot
die schilder koot bekoord door door
vroeg waar ze van bestond
ze zei ik draag gedichten voor
ik schilder met de mond
dit schept een band zei hij terstond
hetgeen ie toe wou lichten
hij vroeg daarom hoe zij het vond
dat…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 moeder, waarom zijn mijn benen zo dik
zo rood, de stappen die ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo…
Ineens wat vreugde
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
1.312 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
De gretigheid waarmee we leven
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
839 We zijn zo druk benomen door de zorgen
die elke dag weer op ons neergestreken zijn
dat we onszelf en anderen niet laten leven
en niet gevoelig zijn soms voor de pijn
die ieder mensenhart moet dragen, ondanks al het mooie
dat er ook is maar dat we haastig gaan voorbij
omdat het leven druk is? Moeder, waarom leven wij?…
Vuurvlieger
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
638 zonnig oosten
en daalde in het duister neer
trof daar weer hetzelfde aan
dat matgeregeld leven
in afgepaste middelmaat
alles meer zo nors gegeven
alsof een wereld dan vergaat
hier mis ik zeer de monden
vol gul geschonken lach
van mensen zonder zekerheid
die geven om het geven
en leven met de dag
op uitgeslagen vleugels
draag…
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.763 Ik tintel en ik draag een koningskroon.
Door eigen krachten word ik aangedreven
En vrienden zeilen schaterend voorbij.
Het is in hartje winter volop mei.…
Nog altijd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
801 Ik schrijf nog altijd
het woord vandaag
met het gevoel
dat ik in mijn hart draag
Ik denk veel trager
en ik zie alles vager
dan in de tijd van toen
En er is nog zoveel
dat ik pas morgen wil doen
Maar ik weet dat jij
me nog altijd kent
Van jou mag ik gaan
terwijl iedereen rent
Ik mag tot rust komen
en je laat me dromen
van de tijd van…
Verdomme
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
4.345 zijn
Dan was gisteren voor jou en mij
want onze vriendschap was zo fijn
Als ik het verdomme had geweten
dat jouw leven zomaar zou staken
Dan was gisteren voor jou en mij
ik zou je meer dan gelukkig maken
Als ik het verdomme had geweten
dat je laatste uren hadden geslagen
Dan was gisteren voor jou en mij
om te praten je op handen te dragen…
De oude rivier
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.000 Vandaag zag ik je weer even
in de spiegels van het leven
stil verdwalen door de nevel
van het tomeloze veen
Waar ik blozend zon verdroomde
in jouw armen die omzoomden
en mijn ogen deden lomen
in het zand en nergens heen
Lang verwachtte ik de dagen
dat jouw bedding mij zou dragen
maar je spon jouw zachte kragen
die mij dreven van het steen…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht ons alleen zijn
zie de vogels gaan over het land
hun vleugels dragen…
bladmuziek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
931 mijn ogen kleven vast aan het foedraal
spring nog, om minder diep te vallen
de rechterhand neemt als reflex de houding aan
het hart valt in Beethoven uiteen
zal ik mijn blad vast laten vallen
half gestorven ben ik al
moet naakt toch verdergaan
wil jij mij naar de stilte dragen
waar geen muziek, even geen muziek
houd jij, je wortels in de…
Hoor je laarzen tikken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 er is geen
liefde die slijt
alleen de tijd geeft
weinig mogelijkheid
je vol te kussen
de zinnen weer
te blussen die
onze afstand nooit
kan overbruggen in
een strelend samenzijn
weet het plein hoor je
laarzen tikken zie jou je
blikken op de etalages richten
wil je tassen dragen
ja zomaar zonder vragen
mee naar boven lopen
je…
MOOIE LIJVEN
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.651 'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf
in een heel ver verleden
'k draag nu wat wijde bloesjes
want nu leef ik in het heden.
Ooit zullen ook die mooie lijven
oud, en niet zo strak meer zijn
denken zij hetzelfde als ik nu
of blijven ze eeuwig aan de lijn.…