Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Een huid van zilverschoon

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
Ik sta wakker in mijn kamer en kijk flux de wereld rond Daar waar ooit mijn schaduw stond ligt een worp aan scherpe messen Het is enigszins na zessen als de liefde zich ontkurkt Trouwe dienaar der beminden die zich openhartig schurkt langs een huid van zilverschoon kriebelen vonken sensueler Zinnenstrelend in het donker waar de…

Titel verdedigt geenszins

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
De lucht glijdt de avond met behulp van draaiende aarde in een vredige nacht Titel verdedigt geenszins de waarde van dit meesterwerk 't Veertje drijft in de plas Tevreden schijnt de maan wolkennacht met in schijnsel de schaduw van schitterende verenpracht Pelikaan op de voorgrond alleen kijkend naar de schilder Ziet kracht van zijn…

Meeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik zag mijn moeder in een meeuw veranderen tijdens de lucide dromen van mijn onrust er stak een wind op die over het verleden blies mijn ingewanden lagen hulpeloos op een tapijt van brandend zand de meeuw kwam naar mijn rug naar mijn maag, longen en hart met een onheilspellende oorlog in de lethargie van haar schaduw ik schreef een…

Natuur

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Het is hemels wandelen in dit helder warme licht schaduwen spelen als kinderen onder dwalende wolkenlucht bomen blozen onbeweeglijk als stoere nobele reuzen met bloeiende natuur in al zijn groeikracht dringt de zon door clichés van eigen schijnsel vol wonderbaarlijke energie zonder woorden in zijn daadkracht als stille getuige van wat…
mobar11 juni 2013Lees meer >

Blessuretijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Die het leven Had opgegeven, Die dag in de Schaduw van onleefbaar Beton waar de vogels Zich voor zo ver Ze er nog waren Tegen te pletter Vlogen - Kwam in veilige haven Met gesprekken die er Werkelijk toe deden En naar behoren bedeeld Met farmaco - Het leven dat onverwacht Terugkwam maar niet kan Voorkomen dat ik Met…

het kind van de duinen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 786
van de golven, van de zee herinner ik me niets meer de adem van mijn moeder in augustus alles verdween, koud en vervormd door schaduwen uit een hand ik hoor nog wel het water en de onvoldragen meeuwen die van mijn armen waaiden trager in mijn stem dan in de wind misschien was alles wel zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
zonder daglicht immers loopt men alleszins verloren naarstig, tot matig talmen uit nood, wederkerig wellicht of verblind door vurig aanschijn zo intens dat letters nagloeien de zee het duister oplicht eeuwig zou anders tijdloos zijn daarom vat ik niets te licht op Wie kan zich vertillen aan gewicht van paarse waterwolken, hun schaduw…

Alles is taal

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 619
Het is wolvenweer versleten en eenzaam hangen de daagse woorden in de ruimte ze spreken marteltaal de heuvel ligt er bloot bij een gulzig slagveld - dat levens en dromen wegvreet - verliest z'n laatste pluimen begraven in lange schaduwen zoek ik naar het serene nu elders thuis wordt met een huivering wordt de doodsklokken de taal…

Hedendaags verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
turend naar respijt in schaduw van voltooid van ooit, op speelvelden in slagorden uit het zicht getoornde huid, onbezittelijk strak van aanraking op snijpunten in uitersten gedreven naar de rand de tand, of verhoornde tijd waar letters lekken langs nerven van het blad beschreven, niet waterdicht ik staar naar een zon die het licht…

Rotterdam

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 616
Stad die je omgeeft Stad die je beleeft Die je steeds weer ziet veranderen Samen met de anderen Stad aan het water Van vroeger en van later Van groen en van beton Van schaduw en van zon Met een goot waarin je koopt En een zwaan waarover je loopt Met gebouwen tot in de wolken En mensen uit een veelheid aan volken Stad die je omgeeft…

Je eigen gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
sta jij wel echt in de schaduw als je anderen laat praten of houdt jouw ego alles in de gaten ten bate van je eigen heil is het ware interesse in wat mensen zeggen of een entree naar meer vaak draai jij om als een blad naar de zon koester je aan warmte en licht jij zal duidelijker moeten zijn in het tonen van je eigen gezicht…
wil melker8 november 2014Lees meer >

de dood

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
bloemengeur geen genade, je lot bezegeld de poortwachter staat er al geen retour terug wreed meedogenloos, een orkest speelde in het ritme van de duistere nacht, bejubeld door koud publiek geen wetten, geen genade het roept iedereen elk op zijn tijd, naar het onaardse land de duisternis van de nacht een trilling toch verwacht, de schaduwen…

Wisselval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
De hemel lijkt hoog maar alleszins bereikbaar de vlucht geruisloos als een gladde vogel op weg naar ultiem geluk Tot de eerste twijfelwolk opdoemt in het tegenlicht zich oneindig vermenigvuldigt tot een somber schaduwdek dat elk zonlicht tegenhoudt de vlucht een vlucht wordt weg van alle schaduwen Weer trap je in de uitersten van…
geeraardt18 september 2015Lees meer >

Zomert een liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
jij kunt altijd met subtiele blik wind bewegen om straatjes schoon te vegen waar je loopt openen bloemen bekennen stralend kleur volgen je met hun geur jij speelt in de schaduw van jeugd draait je om innemend lachend naar de zon hier is het nu guur mistig en koud maar jij zomert een liefde die mijn hart warm houdt…
wil melker28 november 2015Lees meer >

Heimelijke genoegens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
In glinstering van ogen waar mijn weg verdwaalt schijnt haar uiterlijke schaduw die tot genoegen straalt.…

Hun bedjes gespreid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
valse schaduwen tekenen deze tijd waarin sociale cohesie verandert in haat en nijd wij hebben hun bedjes gespreid maar zij dromen zich al sultan in het nieuw ottomaanse rijk er komen weer kristalnachten aan want vrijheid en naastenliefde mogen en kunnen niet bestaan staan wij nog voor onze normen en waarden of laten wij deze gesels…

Van bijna sterven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
nooit heb ik het leven gedanst was altijd te zwaar op de hand pas na het verwerven van bijna sterven heb ik mijn schaduw onthoofd hij wijst mij niet meer het gaan is juist een opmaat voor onze muziek als hij weer donker gaat draaien kiezen wij lichte tonen bewegen op het gewone ik geloof eindelijk in het liefdevolle van leven…
wil melker28 september 2016Lees meer >

Spel van zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
het duister, de schaduw op z'n langst? We weten nu al van terugkeer van het daglicht Mede dankzij de boodschap van hoop in de woorden van dit gedicht.…

Een nieuwe kans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
ik zag het fonkelen dieper worden in kristal schaduw donkerde tijd vertraagde stilte voelbaar overal licht weerkaatste in ogen die ingetogen het jaar lieten passeren het halve woord of een gebaar in herkenning was het daar hemel hel en weten het was er snel maar ook weer in abrupt vergeten in ons zoeken naar balans gloort…
wil melker31 december 2016Lees meer >

Eerste winterstriemen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
De levensspiraal plooit zich terug, voldaan geworteld knijpt de natuur reeds één oog dicht, een innerlijk smoren in koperglans hangt als stille nevels boven het stiltedomein, waarin schaduwen als zwarte monniken het beeldsnijwerk voorbij schuifelen, een sterfzee van handgeschept bladpapier, met ontblote ruggen moedig wachtend op de eerste zweepse…

Sieraden in herinnering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Zonnestralen beschijnen onze wendingen die glinsteren als lichtpunt achter de schaduw van de zon. Ruimdenkend wenken de schitteringen in het heelal als rustpunt met reflectie zoals jij dat kon.…

Dan wenken zij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
waar ik loop wandelen schaduwen mij rustig voorbij zij zijn niet van mij maar passeren zonder ooit terug te keren verdwijnen uit zicht in het gaan en toch komt altijd de volgende eraan hun lichtbron heb ik nooit kunnen traceren in een frequent proberen vorm en lengte verschillen soms wenken zij alsof ze iets van mij willen…

Stad

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
De stad ligt in een kuil maar jij laat het niet los de wolken, regendruppels de hemel, alle sterren maar jij laat het niet los armoede, verdriet en pijn het laat je niet gaan de stad schuilt in een droom je kan niet meer ontsnappen de bomen, de lucht alles ademt jouw stilte je bent een vreemde op de vlucht er droomt een schaduw…

Luwt de scherpte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
ik weet dat de zon licht zal baren helaas nog steeds op de verkeerde aarde hier dwaalt schaduw tussen grijs en zwart voel me verloren zonder enig contrast alleen de maan geeft gelig zicht heeft zich geprofileerd in tweedehands wederkerend schijnen zij luwt de scherpte van dit ondoorzichtig bestaan terwijl ik in het volle licht…
wil melker18 september 2017Lees meer >

Gedachtegolven

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Gedachten zijn als schimmen in de mist Als schaduw die bedekt lichte muren Maar hun vormen worden door schijn gewist Hun wezen kan het licht slecht verduren Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…

waterballet

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
een witte zwaan alleen spreidt zo naarstig haar vleugels kleine rimpels vormen kringen dansen gelijkmatig op het stille water de avond valt nu langzaam het wordt een donkere nacht alleen sterren aan de hemel verlichten het spektakel de zwaan danst met haar schaduw een waterballet van pure klasse ontstaan in alle stilte ergens… aan een…
metske25 november 2017Lees meer >

Hoe emoties donkerden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ik voelde de weerspannigheid van witte verf zij wilde niet in een keer stralend dekken kon de verhalen van de muur niet zomaar afsluiten door een nieuw onbezoedeld klankbord als blikvanger te openen ik zag hoe emoties donkerden na eerst drogend lichten hoorde spanning in de lucht door schaduwen van partijen heb alles…
wil melker19 december 2017Lees meer >

Getijdenperikelen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Als ik kleumerig ga over het zandpad En even sta te kijken bij een uitgestorven poel Denk ik nog weemoedig aan de zomer Toen was ‘t wat droger en geen modderboel Stonden de bomen weelderig vol lover En boden schaduw voor de warme zonneschijn Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”…

Schaduwloper

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
een gedicht waar vleugels en schaduwen elkaar verknijpen in poëtiek ik wil het niet maar ik hoor en zie ganzen in een lucht vol vleugelslag schaduwschuivend over het land meer dan ooit overboord het rotsvaste van zachte zandkorrels op geopende hand een wervelwind blaast en neemt ze mee zoals tijd het leven neemt of geeft aan…
Guy Aarts25 november 2018Lees meer >

gemengde reacties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
nu de wind de takken buigt is dit geen vraag meer maar verdrongen stilstand bij gedempt licht en bijna gesloten oog een tint tussen nevel en zwart of anders een vorm van helder nog vóór de tijd van keuze en besluit maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp een voeg tussen het nu en ons, hoe de wind is gaan liggen, samen vanuit een…
Iniduo15 januari 2019Lees meer >