5115 resultaten.
Het lijkt wel herfst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
884 gewaardeerde woordenstam
en nu oorspronkelijke kleuren
nog even mogen warmen
voordat ze zich losmaken
van hun vertakking
komt opgekropte gramschap
ineens tot volle uitbarsting
verrot is het blad
dat langs de stam
naar beneden scheldt
uitgedragen vruchten
beschimpen de kleur
van andere beginselen
humus kleurt de aarde
ongegrond vroeg…
Knuppel in hoenderhok
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
581 Te vroeg werd-ie slap.
Ze vloekte hem stijf.…
Adembenemend
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.888 We lopen 's ochtends vroeg
geruisloos door het bos
zien 'n glimp van 'n konijn,
hert en vos
en zélfs 'n vluchtend zwijn.
De opkomende zon
stuurt gouden stralen
door de bomenkruin
't bladerdek in herfst-tooi
van oranje tot roestbruin.
In de stilte hoor je
af en toe een krak
van een verdorde tak
en geurt de adem
van het bos.…
if a picture paints a 1000 words
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
828 vond geen gehoor
sneed af in kleur
primaire terreur
weereens Van Gogh
weerstond kiezersbedrog
zijn woorden sneden vingers
onvertogen, overtuigd, de haat
in kromzwaard getrokken
proclamatie in het hart gegrifd
de ene Van Gogh
ging uit van de prent
de andere
was de producent
van hetzelfde ongenoegen
beiden kregen niet
waar ze om vroegen…
Uit liefde geboren
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
2.094 Je droeg me negen maanden
met liefde onder je hart
pijnlijk was mijn geboorte
bevrijdend mijn huilende start
Je voedde me op als een kind
die van haar jeugd genoot
gaf me bijna alles wat ik vroeg
terwijl je mij de slechte dingen verbood
Je leerde me lief te hebben
en hebt me respect bijgebracht
zat vaak aan mijn ziekbed
ook in de donkerste…
Dromend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.381 Waar is het kind gebleven
dat gelegen in het gras
turend naar de wolken
in een andere wereld was
Waar is het kind gebleven
dat ontdekte en genoot
van dieren die leefden
in weide ,plas en sloot
Waar is het kind gebleven
dat steevast vroeg waarom
en alles wat het moest
vond het dan altijd stom
Waar is het kind gebleven
dat onbevangen…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 - Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg
voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg,
en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam en bedrogen,
wou slapen gaan met Uw gelaat in zijn moede ogen...…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Op het nieuwe doek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 als hang
steeds zwarter wordt
het licht op uitzicht
steeds meer gaat ontnemen
reik ik in het donker
toch een zachte hand
want in het infrarood
zie ik je warme kant
daar waar ultraviolet
ijskoud gedachten gaart
kleur ik in lilapaars
weer een bestaan
laten we ontsnappen
reële kleuren vatten
en op het nieuwe doek
zonder vroege verfspatten…
Geluk voor twee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 in laaiende hitte
geven dennenappels op het pad
geur in het bos
en gloeiende liefde
meer nog dan wuivend gras
in de kleurende zomer
we kijken ons rijk
jonggeliefden
in de zwoele avond
onder hemelsbrede sterren
slapen in een wereld
alleen voor twee
vroeg in de morgen
de geluiden van buiten
ver van de stad
de scharrelende egel
bij…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
Wiep
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.256 Duizenden dennenbomen wuiven
een prikkelend welkom naar
jouw thuis bedekt door naalden
spiegelt het glas gedachten
ogen durf ik niet te lezen
droge rimpels schrijven allang
de laatste letters van pijn
verborgen achter ritmisch kloppen
haast onhoorbaar vroeg gisteren
of het goed was maar terwijl
vertrouwen zacht zijn handen vouwde
viel…
wat een vraag voor carnaval
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.160 drijfveerzoeker vroeg
vrouw met carnaval
's morgens in de kroeg
wat beweegt u zo al
zij zei krijg het heen en weer
mallerd kijk eens uit je doppen
ik beweeg toch helegaar niet
en als ik me laat bewegen
dan doe ik dat grammaticaal
juist niet door wat maar door wie
kijk mafkees ik zeg het voor je zielenrust
jaap mag met me schuiven als-ie…
Herfstwandeling
gedicht
3.0 met 49 stemmen
27.902 Reeds vroeg ontstegen aan het bed
waarin ook zij wel heeft gelegen
wier doen en laten toen mij tegen-
woordig vaak nog aan het denken zet,
ging ik de herfst in. Allerwegen
stond boomskelet na boomskelet
van alle allerliefsten het
verkoold geraamte in de regen.…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
SLAPELOOS
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
853 's morgens heel vroeg opgestaan
geheel niet uitgerust...
een week geleden zei ik nog,
dat ik slaap als een roos...
ik heb het lot dus echt getart,
sindsdien slaap ik nu waardeloos...
om zes uur stond ik naast mijn bed,
geen klok stond in de buurt...
ik wist niet dat een donk're nacht,
zo vrees'lijk lang toch duurt...…
wie ben ik
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.883 Ze houden van de buitenkant,
en stoppen hierdoor veel te vroeg!
Daar binnen heb ik iets verstopt,
een chaos heeft zich opgehoopt..
Het zijn gevoelens door elkaar,
die ik heb opgekropt..
Dus wat ze zien is maar een beeld,
ver weg van de werkelijkheid..
Wat ze zien
is slechts het kleinste deel,
van wat er binnen speelt..…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…
Het beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.249 goed op jezelf passen
en voor altijd mijn engeltje zijn
laat al het kwade je niet verrassen
de wereld is groot maar ook zo klein
Zul je ook nog eens aan mij denken
en mij kiezen uit honderd namen
als je mij ziet zul je dan wenken
we hadden het toch leuk samen
Onthoud dat het leven jou zal testen
dat je pijn zult voelen waar je niet om vroeg…
Ganzenvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 In volle vlucht
door de vroege lucht
als jachttoestellen in een formatie
vliegen ze in het vredesteken
elke vleugelslag met een gratie
die de kribben doen verbleken
Het kale water
weerkaatst gesnater
de sonar van de ganzengroep
de uiterwaarden liggen leeg
langs de rivier een groene stoep
de dijken als lange rollen deeg
Eén schamel schot…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
Het oude gebod
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.153 mijn leven
tot een machteloos schreeuwen
en ik tastte naar het kind
op de achtergrond
ik klom trappen omhoog
langs gespannen schaduwen
zocht de waarheid
in een open mond
in ogen zonder zonde
kleedde jij de nakende dag
jij sprak niet over morgen
een belofte dicht bij de dood
jij voedde me gebogen
liet geen geloven over
en in te vroege…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 je spitzen trapten
op het koord
je stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je…
verwachting
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
842 ik verlang zo naar
de schuchtere geboorte
van een nieuwe lente
ja, het is nog vroeg
en slechts in mijn gedachten
ik weet het
maar
als het weer zo zal zijn
dat mijn neusvleugels
weer trillen van van zuivere
grasgroene aroma
waar de sfeer van gouden
verwachtingen
de huidige grijze dagen
grijze mensen
mistig voelen
mij dit alles…
vanaf waar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.046 Hoe ver weg
vanaf waar dan
mag je iemand missen
is `n mijl genoeg
zijn twee passen te vroeg
en als je naast me zou zitten
en hoe lang
vanaf wanneer
mag ik jou gaan missen
twee maanden
of mag ik in weken meten…
Bakkeleien in de galeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
647 minder deed
altijd onderdeks
als slaven aan
de ketting weggezet
roeien op bevel
zij sloegen mij
hun ritme wel
ben gegaan heb
de oorlogsvlag gehesen
in het want
waar wij nooit
mochten wezen de
messen blikkerden alom
gesprongen naar de
vrijheid toe gezwommen
zag een horizon
jouw wenken in het licht
maar mijn duisternis
was al te vroeg…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Stamcafé op rijm
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
765 Doch da's poëtisch niet relevant,
want wat het meest zichtbaar wordt
is het verlichte uithangbord,
laat in de avond of vroeg,
van je onvolprezen stamkroeg.…
en avril un soir
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.156 Avond
En april
De geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver, vanuit een ver verleden
Zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef ons de avond, de uren
Geef me jouw verhaal voor het mijne
Onze lippen hebben te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als in jouw herinnering
Dat zei je later
Bij een laatste glas wijn…