3831 resultaten.
één issue per tissue
gedicht
2.6 met 17 stemmen
7.925 één issue per tissue
mijn meester verstopt zich
postbode doe je ronde: is mijn liefde
bij u wel veilig
hij kwam me weer verrassen die hofleverancier
laarzen aan in bed, dát werk, mijn koninginnetje
slaap je wel goed, fluisterde hij
(hij die niet van cliché's hield!)…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
565 De paashaas, die aan 't werk is, heeft 't druk:
hij moet haast overal een ei verstoppen.
Nu komen twee kalkoenen op de proppen.
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!…
- Aardse Bondgenoten -
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
545 Wilskracht draagt de kracht, de macht
en ook de laatste hand en adem
die ik je in vertrouwen gaf,
is uiteindelijk langverwachte adel
die zich bloedend wentelt in hervormingen,
een gezamenlijke inspanning van woorden,
aardse bondgenoten zijn zo ironisch machtig,
werken soms zelfs als meedogenloze krachten
die in alle financiële richtingen…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Ik bofte dat ik in een droge jas
net voor de wolkbreuk op het werk was.…
Bij zijn ‘graf’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
825 Daar achter de Weense Dom
schreef je grootse werken
Je vierde er triomfen, ontving
Leopold en zelfs de oude meester
Daar was het een komen en gaan
van leerlingen die Constanze en
jij opvingen – je leerde, lachte,
speelde, gokte en verloor
Hier sta ik bij de steen waaronder
je resten horen te rusten – de
laatste tonen weggestorven –…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 Stralend zat zij in de taxi
een buurman
op weg naar zijn werk
keek door het raampje
en knikte
jij, vroegen zijn ogen
ja, knikte ze terug,ik
ik ga trouwen vandaag
en daar ging ze
haar toekomst tegemoet
ze voelde zich gelukkig
19 Juni 1957
Nu zit ze in haar stoel
en denkt;
er is zoveel gebeurd
de haren zijn van blond
naar grijs verkleurd…
HERFSTBLAD
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.951 gouden blad met bruine randen
ruikend naar oud en nattig mos
‘k ving het op met beide handen
boomvriend liet je node en aarzelend los
het is gedaan, je zware taak zit erop,
de boom heeft van je werk genoten
je begon als nieuw en kleine knop
nu als oud en overbodig afgestoten
daar lig je in al je glorie en pracht
op mijn houten tafelblad…
eindelijk daar was je dan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.226 Zo zie je maar, niet altijd is een goed begin het halve werk!
Ik mis je...…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Laat op de avond laat het zijn of vroeg
in nanacht, licht liefst ver –
al leent ook paarlemoeren dageraad
aan dit publieke werk subliem cachet.
Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
716 De paashaas, die aan 't werk is, heeft 't druk:
hij moet haast overal een ei verstoppen.
Nu komen twee kalkoenen op de proppen.
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Handen,
bezitten niet
doch raken aan
zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord…
popfestival
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Maar morgen is het maandag,
`k moet werken, `t is mijn lot,
daar bij die slavendrijver,
daar zweet ik mij kapot.
De vakbond moet mij helpen,
`t zweet drupt van mijn gezicht,
het is toch mensonterend,
maak deze rot zaak dicht.…
Zon en schijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
eten, drinken en werken aan onze toekomst.
Vragen aan elkaar hoe het met ons gaat.
En weten voor velen is het reeds te laat.
Al die jaren die we leven hier
op aard zijn wij er om elkaar
te helpen niet waar?
Samen in vrede en harmonie, toch
is het anders dan wat ik zie...…
Astrid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
620 Glimlach met ondeugende
Knipoog naar ons aan
Het eind van je verhaal
Aan ' t slot van het Achtuur Journaal
Toch ben jij het niet geworden
Geen reden voor tranen van
Verlies - jij hebt jezelf
Behouden, leeft je ik
Zoals alleen jij dat kan,
Hoeft niet te treuren
Of met jezelf lopen leuren
Je bent goed zoals het is
Geniet van 't werk…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
buurvrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 respect
ze luisterde naar haar verhalen
over mensen in de buurt
kletspraatjes waren het
altijd negatief
ze antwoordde nauwelijks en
buurvrouw begreep
nors stond ze op om triomfantelijk
te zeggen dat ze nog
een bakkie ging doen –elders-
de jonge vrouw begreep dat zij
nu over de tong zou gaan
ze realiseerde zich :
dit is het werk…
vlinder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Ze fluit haar mooiste lied,
waarvoor ze hard moet werken,
maar mensen hóren haar vaak niet,
die zullen het nooit merken,
dat als je niet even stilstaat
bij wat er ook gebeurt,
je leven achteruit gaat
en langzaam donker kleurt.
Deze mensen kijken enkel
naar wat er komen gaat,
maar niet naar al het moois
dat in het heden al bestaat.…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 de goden willen hun getal
luttel uitstel,
achteraf bekeken,
en toch te kort
voor wie van je hielden
wachten weegt
als je werk voltooid
en voorbij is
als je orde op zaken gesteld hebt,
als je niemand ten laste wil zijn,
als je meent te weten
dat je plaats elders
voorbehouden is,
als samen oud worden je niet gegund werd
maar dat men je…
De Regenboog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Tussen vele donderkoppen
doet de zon haar werk.
Heldere doordringende stralen
talloos en oersterk.
Ineens voltrekt zich
een natuurlijk wonder.
Een machtig scala verschijnt.
Feeëriek en heel bijzonder.
Ver boven de aarde verheven
ontpopt er een regenboog.
Verrijkt met zoete kleurenpracht,
ontoegankelijk en hemelhoog.…
afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Wandelend met de honden
loop jij naast me
op mijn werk
ben je bij me
in de auto
kijk je mij aan
zo ver weg
en toch zo dichtbij.
Starend in het water
zie ik jou
met mijn hoofd in de wind
voel ik je adem
kijkend naar de zonsondergang
zie ik je ogen
zo ver weg
en toch zo dichtbij.…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes
Tot bloem getransformeerd
Op aard' te laten groeien
Als hij het land regeert
Wees welkom herfst en winter
Wees welkom nieuw seizoen
Laat wind en kou en regen
Gewoon hun werk…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Haar vrije werk ontlokte veel gekners
want menigeen vond dat gepruts; een kruis!
Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.
Ze had een missie -zij was géén scribent
om maar te zwijgen van een epigoon-
dus rijmde voort, vergat om af te remmen
en telde schaapjes in haar bed, en voeten.…
Peaux en perk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Hij, van de bezie en de zoete zonde
Hij, goed bekend met psalm, kansel en preek
Hij, lang en blond en wild, ziekelijk bleek
Ging al na tweeëntwintig jaar ten gronde
Zij, met hem spelend rond de pastorie
Niet wetend van de dichters in hun wezen
Werd veel te weinig om haar werk geprezen
In haar van vaders kant melancholie
Augusta, domineeskind…
Het schepnet.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
947 Spichtige alen
Op te halen
Is mijn werk.
'k Vang ook blijën,
En, bij tijën,
Zelfs een baars.
Vorens mede
Hier ter stede,
Zijn niet schaars.
Zie hen woelen
En krioelen
In de plas.
Maar hun dartlen
En hun spartlen
Stoor ik ras.
Blijf maar kijken!
't Zal u blijken,
Wat ik doe.…
de zwerver
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
520 getrakteerd op hoongelach
strompelt hij een herberg binnen
mompelt onverstaanbare zinnen
het was op een bloedhete donderdag
hij werd prompt de deur gewezen
een glaasje kraanwater niet gegund
wat een rotzooi wat een rund
een man in armoede nooit geprezen
nochtans moeten obers beter weten
dorstige laven is barmhartig werk
de Bijbel…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 Een bietje vloog een roosje toe:
‘Lief bloemtje, kijk eens: blij te moe
Snel ik naar u op lichte vlerk,
Opdat ik aan mijn honig werk.’
‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’…
Woon ik hier
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.145 Ik denk dat ik moest wassen, thuis en strijken,
veel werk, met hoeveel waren wij, met veel.
Die grote klassen,'s zomers in een bus
vol liedjes, boterhammen, ergens heen.
Ik heb gezongen in een koor, ik danste.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Mag ik nu ook iets vragen? Woon ik hier?…
Klein maar groot genoeg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Die extra kop die je vaak niet
kunt betalen ondanks al het
werken tegen de klippen op.
Klein maar groot genoeg
blijkt vaak gelukkig als
het enige realistische
alternatief;
dat je accepteert zoals
je gevormd bent; nimmer
te stoutmoedig maar ook
nimmer te lief.…