3038 resultaten.
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
wees lief voor de dichter
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.164 er is niets om te schrijven
geen lach of een traan
er is geen reden om te blijven
er is geen reden om te gaan
en kinderen op het schoolplein
breken zijn hart met gelach
als de ochtend is geboren
van een zinloze dag
wees eens lief voor de dichter
strijk je hand door zijn haar
noem zijn naam in gebed
voor het marmeren altaar
dat zijn zinnen…
ORAAL SPECIAALTJE
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.923 'n schim zonder enig schamen
zuigt bijt knijpt krabt
in en rond de tepel van de Dame
de Dichter is gesnapt:
’n tepelaar - geen lepelaar -
tepelt zijn melk op witte voetjes
eerst rukt trekt dan tepelt hij
zuigt en streelt
drinkt zijn melk zo zoetjes
neuriet van den minne
dommelt met goede zinne
verted’rende slikjes enkele hikjes
geeft…
Het einde,
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.425 Ik weet niet wat te beginnen
en schrijf daarom deze zinnen.
Sterven doet iedereen,
Dat hebben alle mensen gemeen.
De ene gaat vroeg,
De andere gaat laat.
En niemand is er mee gebaat.
Je kunt er de mens
schade mee berokkenen.
Als er iemand vroegtijdig
is vertrokken.…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 mijn ogen lazen je
m'n handen schreven
je een welkom toe
ik was op zoek en jij
passeerde me heel even
je draalde en keek om
een glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag…
Echo
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.023 Wit papier wordt volgeklad,
echo's worden bewaard,
zinnen worden vergaard
op een schreeuwend spiegel-blad.…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Ik sta op en schrijf de dag
een illusie van verse zinnen.…
kleuren klateren met blikken klanken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
885 uit vloeren
met verrotte planken
ze jatten letters
uit de blauwe lucht
en zwarten ze om
schaduw mee te maken
ze haten licht
schrijven jaloezie dwars
door je heen, sarcasme
snijdt door merg en been
ze knagen aan je naam
en laten je niet gaan
voordat hun honger is gestild
jij weer levend bent gevild
nog blinkt het goud
in zinnen…
dichter
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.069 ik wil dichter zijn
bij jou
met steeds meer woorden
in het krijt staan
sprakeloos
van al mijn zinnen
die jij hebt losgemaakt
in mij
toen uit jouw lenteogen
al het winterwater smolt
ontdooide willekeurig
elk woord dat hiervoor stond
hoger klom de zomer
tot de dag totaal was uitgerekt
waar op de ijle toppen
van de kortste nacht
geen…
liefde op het eerste schrijven
gedicht
3.9 met 90 stemmen
39.203 het was liefde
op het eerste schrijven
dat zou het altijd
voor haar blijven
-is wat zij dacht-
maar door zijn woorden
in diep blauw inkt
waar zij nog altijd
in verdrinkt
-elke nacht-
en door de zinnen
die met tussenpozen
haar zachtjes,
strelend minnekozen
-vonkjes in haar hart-
raakt zij het spoor
volledig bijster
voelt zij zich…
Krachtenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.100 krachten botsen als een grillig lot
brengen mensen samen en uiteen
schuilen diep en vluchten ver
zoeken naar de levensbron
jalousie en ijver maken tongen los
het oog ziet slechts een deel
kent niet de ruime blik van verre horizonnen
maar slechts een blinde vlek die groter wordt
verdwaalde scherpe zinnen
snijden door de eeuwen heen
niet…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 zittend zit ze zwijgend zijn
zonder
zeven zeeën
hij houdt zich goed
zoekt zoveel zwangere zinnen
voor die ene z van ziek
hij wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets…
Letters vol liefde
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.275 Ik houd een dagboek bij
Daarin schrijf ik elke dag
Mijn gevoelens over jou
Die ik je niet vertellen mag
Elke avond voor het slapen
Neem ik een klein moment
Fluister zachtjes in woorden
Hoe belangrijk je nog bent
Schrijf zinnen vol emoties
Letters vol liefde geschreven
Over intense leegte die er is
En de tranen in mijn leven
Vertel…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 dans het witte vel tegemoet
wanneer warme woorden in
onwetendheid versluierde
blikken giftig vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten…
Water
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.062 de trein vertraagt onverwacht vaart,
knarsend schuren de ijzeren wielen
roestige bouten raken verweerd ijzer,
een bleke, jonge vrouw leest de krant
soms blikt ze verveeld naar buiten,
nipt rode wijn die hart, ziel
en zinnen slechts even gloeien doet,
treinreis naar het zuiden van Italië,
proestend en slikkend,
verdroogt en verstikt stof…
Er broeit iets in mij...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.031 Mijn schelpen vangen zinnen op, zoals:
‘ik leef van dag tot dag’
en ‘morgen wordt het misschien beter’
’de dokter afgebeld’,
‘ik heb niet veel geld’!
Verwarming aan de lijn,
dag eetfestijn;
centjes nog eens geteld,
miserierijk en
ellendig vroeg naar bed!
En ik,
ik denk alleen,
alleen maar aan,
ik, ik, ik!…
Los van jou...
hartenkreet
4.6 met 53 stemmen
2.809 Zo afwezig, en niet
bij zinnen,
ben het eigenlijk
helemaal zat...
wil er zelfs
niet eens meer aan
beginnen...
al gaf je het me
op een presenteerblad...
Wil er zelfs niet meer
aan denken,
je naam ook echt niet meer
horen...
gewoon geen aandacht
meer aan je schenken,
't zou me eigenlijk
alleen nog maar
storen...…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…
Een huis vol mooie mensen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
752 de muren
In de gordijnen
Op de vloer
Op elke plek
Waar je net nog stond
Altijd en overal
Ligt er ziekte op de loer
Bijna als de ‘Gouden Kooi’
Een beetje als de ‘Truman Show’
Net als dat ‘Big Brother’ toen
Maar dan zonder dat geklooi
Een huis vol zieke mensen
Stap er maar eens binnen
Zie het eerlijk samen zijn
Integer tussen zinnen…
"Carousel"
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.117 Gedwaald in het carousel
van gedachten en oerbos
van aangeleerd gedrag, tot
labyrint getransformeerd
wordt voedsel niet verteerd,
herhaald in zinnen waarin
ik oeverloos verdwaal en
de 'dichters herder 'hoedt
z'n makke schapen, om zich
braaf te laten kooien,
vergaan tot molm door
houtwormen van vlijt
en al hetzelfde blijft,
veranderd…
Carpe Diem
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.667 Laat voor je gaat mij nog eenmaal beminnen
het lijf dat ik zolang heb liefgehad;
ik koester met mijn tederzachte zinnen
je zwakke lichaam en je huid zo glad.
We kunnen deze strijd niet overwinnen;
het einde komt te snel, hoe wreed is dat
jij aanstonds rust onder het kille linnen,
mij slechts de warmte rest van tranennat.…
Aan Klorimene
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.716 Toen u mijn zuchten steeds mijn liefde kwamen melden,
Die ik herkomstig zwoer uit uw volmaakt gezicht;
Toen ik geen godheid had dan u en 't minnewicht,
Die ik tot Afgoôn van mijn ziel en zinnen stelde.
Toen ik in proos, en vaars uw grote glans vertelde,
Die ik veel schoonder vond dan 't hemels zonnelicht.…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Aan één breekbare draad, als een spin,
van je huis en je zinnen beroofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.
Als een kruipend gif heeft de weerzin
haast de gloed in je ogen gedoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Dwalend en dromend van je begin
ben je nu door morfine verdoofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Maar onverwacht dringt tartend animaal
gegiechel van een vrouw tot in de zaal
en als betoverd spannen zich mijn zinnen.
Het hoge koorgezang klinkt atonaal;
fel detonerend glanst het messenstaal;
de meidoorn spilt anijsgeur van beminnen.
-------------------------------------------
uit: 'Keuze uit de gedichten', 1973.…
de vreemdeling
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.304 jij bent een onbekende voor mij
je gedachten niet te lezen
onbekende zinnen die je zei
ik heb alleen te vrezen
ik durfde je niet te tonen
ik schaamde me ervoor
met afkeer kon ik je belonen
geen vertrouwen maar waardoor
een muur tussen ons tweeën ingebouwd
ik wilde niet weten wie je bent
niet weten hoe iedereen je beschouwt
je blijft voor…
"Er zijn nog geen woorden voor "
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Gepijnigd door stilte
en ongeduld, op jacht
naar klare zinnen,
de gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt hij
de leegte van binnen, elke
streek bevat een woord
zwijgend bouwt hij voort,
sleurt uit de droes
van de hem gegeven tijd
z'n dagelijks brood
in een plichtmatige roes
gaan beelden teloor
in het licht van ziel en
dag die op…
Gisteren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.207 Zoals jij gisteren beelden verzon
van een minneduet, zo wild van zinnen
dat jij er geen tweede van kon verzinnen,
zo zou jij weer schenken jouw minnebron,
en de hemelen openden zich. 'k Zou best
nog zo'n nacht willen delen met jou, voorheen
werd zo de liefdesdorst nimmer gelest.…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 van een molen
achter een stapel bladmuziek
Daar stierven jaren in jouw schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je
mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’
Ik zuig de zinnen…