35279 resultaten.
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zie, eeuwig rustloos, als het golfgeklots,
de zee der mensheid om de wereld varen,
soms schijnbaar kalm, met gladde spiegelbaren,
maar dra vervoerd in woedend stormgebots.…
Foto
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.281 Hij beloofde haar te stoppen,
'dit is echt de laatste keer
dat ik jou alleen zal laten',
maar het razend stormweer
en de zee beslisten anders
en het dagenlange zoeken
naar het wrak mocht niet meer baten.
Elke dag bidt zij haar tientje,
Onze Vader, Weesgegroet.…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.
met dank aan…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
een bodem…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 is niet geïmponeerd
en gooit meer golven op het vuur
de man heeft blijkbaar nooit geleerd
dat elementen winnen op den duur
ik zie hem mopperend gaan
nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan
verbeten in zijn onterechte woede
hij weet dat zij niets zal vergoeden…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 de zee ruimt m'n gedachtes
op, maakt er sop, schuim van.
ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 het leeft in haar
de zee de soul
in een bruisende fluister
juicht haar hart
ze weet zich …..een…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 Oudtijds op zee en nu steil in de lucht,
Gij, wakkere mannen, onze dankbaarheid,
Zij vergezelt u op uw stage vlucht.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.
De woeste zee voerde het meisje, het hart met zich mee.…
Zeeuwszee
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
804 zeemeeuwzezeeuw
lopendstrandloper
schelpenschulp
strandgapergeeuw
waaiendstormvlaag
stuifzandogentraan
haarwapperwoei
vloeidendevloedgestaag
zeepierenwandelpier
zeescheepstoeterloei
op mijn blote voeten
samenlopend met jou hier………
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
887 een boot is zoekgeraakt
en de zee is veel te groot,
overal zoeklichten, maar
nergens een teken van
leven, het waait hard op
het strand. de meeuwen
staan stil in de hemel...
waar moet ik nu heen
verlamd in bed liggend...?…
Hotelbed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.940 Ooit was hier nog jouw liefde
onder warme tranen van wanen
verder dan haar hart gekomen
betraden jullie aan zee, het hotel
en witte vredesduiven vlogen
tussen meeuwen opgetogen
in de blauwe lucht van dromen.…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 adem de vadem op zee
lengte na lengte ellenlang
het is er zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 ‘t Is of de zee door het duister bruist,
Een zee, waarin ik verga.
In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
wilde vaart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
881 wind giert meeuwen
woest spat ruig
zee brult leeuwen
kots zuurt huig
zout bijt lippen
touw snerpt strak
boeg op klippen
ik een wrak…
Rondom ons
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
527 Het silhouet van het glansrijk
stroomt langs de kustlijnen
als een begin of een eind
van getijdige draaipasjes
rondom ons
golven de wateren mee
natuurkrachtig naar
aangespoelde omhelzingen.…
Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.672 Van uit de plek die ik niet noemen zal,
Omdat ze diep ligt, ik alleen haar ken
En streng bewaak als zee al haar geheimen.…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 ademt alles
en jij ademt zee.…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
Dit hier
gedicht
2.8 met 26 stemmen
9.966 Je loopt op het strand: de zee, de einder,
het geluid dat de kom van de wereld
tot de rand toe vult - nee, kleiner.
Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid,
geërodeerde bergen, het een laat
een afdruk na in het ander - nee, anders.…
ondergaan
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 in vertrouwen
laat ik je toe
tot in het diepste
van mijn zeeën
waar jij mag duiken
tot op de bodem
om mijn diepere gronden
boven water te krijgen…
BRANDING
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
879 Rollen golven aan
huizenhoge golven
Rollen wolken aan
regenrijke wolken
Wind gaat met water
te keer
hevig te keer
een schuimen en een kolken
Blijft het baken
voor visser en stuurman
voor ketelbinkie en bootsman
blijft het waken
met de cirkels van het licht.…
storm
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
508 zand stuift duinen top
meeuwen krijsen tegenwinds
al bollend leun ik…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand
had hij niet zijn persoonlijk geloof
ver verwijdert van de kerk
was hij misschien door zichzelf
in eenzaamheid en armoede vergeten
ontving hij aalmoezen
van een moreel verwaarloosde staat
of had hij geen slaapplaats
in zijn verlangen naar de zee…
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 het strand op de zee
het verdronken land verhorend…