3808 resultaten.
Jeroen (autistisch)
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.641 Ontdekken hoe ik jou moet sturen,
om zorgeloos op te groeien
en tot een man uit te bloeien.…
Dank aan de kinderen...
hartenkreet
3.1 met 34 stemmen
13.289 Dit is een ode voor onze kinderen
Volwassen mensen zijn het nu
Samen hier bij ons opgegroeid
En nu elk een waardevol individu
Toen ze klein waren zorgden wij
Zodat ze door konden groeien
We hebben er zo van genoten
Dat we ze op zagen bloeien
Ze laten ons delen in hun leven
Hun warmte en liefde zo puur
Wij genieten van hun openheid
Tussen…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
Geduldig etmaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.429 Ik leg haar straks neer
op het kleed
voor die open haard
van haar
Mijn hart in de bloei
brengt een boeketje
liefde voor haar mee
Ga d'r zoenen
tot in de vroege uurtjes
woorden zeggen die
vertellen hoe ik
aan haar heb gedacht
vandaag
Mijn gevoel in de groei
boven de zevende hemel uit
in de wolken
Streel haar gezicht
geniet van…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Aftellen van ouderdom tot kind -
nog een zorgenkindje, oud geboren,
jonggestorven, moederziel verloren
in de hoop de het bijna ontbindt,
terwijl de dwaze nagels, haar en baard
blijven groeien. En maar knippen, scheren
al wie zich op tijd niet weg kan scheren
moet de bidder met zijn zwaluwstaart
van de dooddoener met varkenssnuit.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Bottum up
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
955 Toen zat ik op zíjn stoel
legde zout op slakken
zette kruisjes in vakken
gaf volop ruimte voor persoonlijke groei
Met voorbeeldige gesprekstechniek
stond ik eerst serieus op zijn tenen
gaf toen lachend een schouderklop
Ik speelde hem de bal toe
(raakte net nog zijn schenen)
pakte hem terug en kopte in
Hij kon er mee leven, beloofde…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door je suggestieve zinsopbouw
laat de verf maar lekker stoeien
uit jouw kwast gedoopt in dauw
kan alleen maar schoonheid groeien…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente die blijft
ik wil nog groeien…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Grasgroene lippen
Groeien open tot
Een fluwelen mond
Van vuur.
Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.
En dan volgen
Weer de golven
Van warme, dansende winden,
Die zachtjes gaan rusten
In een roes
Van een weeë,
Felle droom.…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Mart Smeets vanuit Turijn
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
967 het zal niet waar wezen
men ziet ze groeien
Mart blaast zijn gasten op
alleen W.A. van Buuren Ard&Keesie
bleken smeetsbestendig…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen
Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,
Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Ik zaai wat niet zal groeien,
wat ik hark met mijn wimpers.
Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.
Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 Bedoel je jouw jaloezie
of die van een ander
het zijn twee wortels
aan dezelfde boom
bij de rivier liggen jouw kleren
ik dank je voor de vele keren
dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn we
van de feesten weg gegaan
hebben de bloem en zon zien groeien…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 Aan jou,die mij het leven schonk
en wie ik mocht bevloeien
jouw betekenis voor mij
in voortdurende aanvaarding groeien
nooit waren zij gescheiden
noch immer zullen zij…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Je bent als de aarde, vol groei en leven.
Je bent als het water, groots en verheven.
Je bent als de lucht, zo helder en zacht.
Je bent voor mij de wereld,
dat had ik niet verwacht.…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 Raad eens waar ik mijn gedachten
verberg, hoe ik de wereld als puzzel
op zijn kop gooi en de stukken taart
als bladeren aan de boom laat groeien.
Als de onverzadigde zomer wind
herfstig de bomen kleurt,
en met genadeloze zweepslagen
mijn verborgen dromen van de takken
slaat, dan zal ik mijn geheimen prijs geven.…
De paden op, de lanen in
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
593 Geharkte aarde, dát wil groeien.
De buren, in hun oudste klof
Hebben geen dag meer onkruidvrij
Terwijl die plantjes heerlijk stoeien.…
De helft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 betekenis krijgt in
woorden van begroeten en over het weer
een bron van eindeloos gepraat
Het gewas dat zich richt naar licht en
klimaat wortels diep in de aarde gekropen
Dat je iemand bent door een ander
te ontdekken in gemeenschappelijk
te onderscheiden in wat je weet
rozemarijn, peterselie, koriander
bieslook, basilicum en salie
groei…