15208 resultaten.
Licht bericht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
938 Wees sterker dan de trekkracht van de tijd:
het jaar loopt af, laat niet de zonnewende
je zelfbeklag versterken tot ellende
en stop op tijd je cyclische verwijt
dat je het niet ziet zitten, 't is te zwaar;
je weet precies hoe 't oude lied gaat klinken
straks spoelt je zelfrespect door rook en drinken
weer naar het zelfgemaakte spook: oudjaar…
Hangmat
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
3.436 vliesdun bedekt is broos gebeente
mat zijn haar oude ogen
maar stil geniet zij van de rook
met diepe halen ingezogen
hangend in haar geknoopte matje
wacht zij of die ene klant
nog iets uit haar kraampje koopt
bekijkt het jonge volk
dat langs haar rijdt en loopt
onwetend wat het leven brengt
voor haar zo lang al lengt
het zoete de diepdroeve…
De oude vrouw.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.109 Een oude verwaarloosde vrouw
gerimpeld gezicht en vaalgrijze haren
heeft haar leven lang gewerkt
om voor haar kind'ren te sparen.
Vier in totaal had ze er gekregen
één dochter en drie zonen,
ze gingen allen uit het ouderlijk huis
wilden niet meer bij haar wonen.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt.
in niets nog hier ligt zij
in bed en luistert naar de dagen
maar hoort alleen de stem
van eeuwenlang geleden.
en hij breekt, hij weet
dat dit nooit over gaat. hij slaat zijn armen
rond haar armen, wast de wereld
uit haar ogen, dekt haar toe.…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Wij kijken uit op de oud-vulkaan,
Zo zwijgzaam staat hij daar;
Zo lang heeft hij daar al gestaan,
Al twintig miljoen jaar!
En overal om ons heen zijn bloemen
En zingen vogeltjes hun wijs,
En hoor je zachtjes bijen zoemen:
Wij wonen in het paradijs.....…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen uit bewolkte luchten
En kleurt zijn broze huid als oud…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Ogen ontdekken oude verten.
Kijk zie, ik ben weer
Terug in de zomertijd.
Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.…
De oude brug
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 slijten
de jaren
Duizenden schoenen
het toneel
Alles echter gecorrigeerd
Nooit was het teveel
Tijd heelt veel wonden
niet alle
Medici de meest
van alle
Daar zij dus voorhanden hebben
Liefde voor hun vak
't Verdriet in dagen
van de week
Onuitgesproken
geheimen
Bigg'lende geharde tranen
Stuit'rend tot de kern
Gepelde tijden
voor oude…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.187 '
Het is een oud verhaal van stug metaal.
Maar in de nacht van twaalf op dertien acht
vertrok ik in een vestzak met een hart
dat sloeg. Een stem. Getier. En toen, opnieuw,
die meisjesnaam. Het kwam op dienen aan.
----------------------------------------------------
uit: 'De droefheid van copyrettes', 2009.…
Nachtcreme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Als ik op een dag
een nachtcreme smeer
En doe alsof ik dan ga slapen
Wie weet dan nog hoe laat het is
wanneer ik 's ochtends sta te gapen…
Gewapende woorden
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.823 Ik herlaad maar weer eens
en begin opnieuw te richten.
Tijd voor het grove geschut,
van schelden en tieren en dichten.…
het spiegeltje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.929 D`r was een hele, hele tijd terug
een boertje, met een kromme rug.
Hij was niet meer zo jong van jaren
en werd al wat dunnig in de haren.
Aan weelde was hij niet gewend
en `n spiegel had hij nooit gekend.
Maar toen hij aan het spitten was
toen vond hij zo`n mooi stukkie glas,
`t zat onder het smeer en onder het zand
hij nam het in zijn werkmanshand…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
Wie schrijft blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Dat zeggen oude mensen.
Tijd vliegt niet,
meent een oude dichter.
Dichters leven liever NU.
Dichters gaan niet dood.
Iedereen loopt in kringen rond.
Alles verandert waar je staat.
Dood doet leven leven.
Zo doet ook hoop.
Alles heeft zijn eigen tijd.
Niets nieuws is onder de zon.
Onze zon schijnt en verandert.…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 We zijn iets meer roestig we zijn iets trager, we zijn niet ‘piep’ meer maar ach:
Oude liefde roest niet, toch?…
Met lood om oud ijzer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 ze schieten met
lood om oud ijzer
in de bloedgroepenstrijd
naar het boek
met dezelfde letters
en woorden uit vroeger tijd
geschreven door
liefde voor naasten
met een lach in het leven
ja eindelijk jezelf
mogen geven in zinnen van
warm elkaar kunnen beminnen
maar er wordt weer gestreden in
plaats van gebeden uit het boek
van…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)…
Rond de oude boom
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
575 mijn lief
voel je het kriebelgras
rond onze oude boom
hoor je de magische geluiden
zwevend langs de stam
zijn ze nog leesbaar
de eens gekerfde namen
van het verlangende samen
de hartjes in elkaar
glanst het mos
of is het in een herfst
met de regendruppels
tot niets vervaagt
is er de tederheid
de schitter op de blaadjes
zweeft…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 en wat gepiep
de wind kijkt onbewogen toe en
waait protesten weg, hij wakkert
naar de open plek waar takken
breken en oude bomen zijn bezweken
dan komen schemering en nacht
dicht na elkaar de winden strelen
een fluisterend bevelen te gaan liggen op
de open plek, klaar voor het vertek naar morgen…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
KENNEN
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.414 ik ken je niet
ik weet niet wie je bent
ik weet niet waar je woont
ik ken je gevoel niet
maar ik weet dat je bestaat
ik weet niet hoe oud je bent
of je goed of slecht bent
ik ken je niet
ik weet niet wie je bent
en waar je woont
en als ik je dan ooit eens tegen kom
zal ik zeggen in mezelf
ik ken je, maar jij mij niet.…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.498 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
Zwerver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.865 Zeewind en zon
weefden een warme deken
stuifzand en helm
zongen het requiem
meeuwen schreeuwden de mis
bij het getijdenorgel van de zee
voor een verstilde oude man
die zonder hulp gestorven
door schoon en ziltig zeezand
begraven is.
Gekromd zijn handen
in een onvertaalbaar teken.…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Terwijl jij aan tafel zit en bloesems opent
slaat in mij leven om, ruimt oude velden.
Kan ik de warmte van je aarde voelen,
het leven dat uit zonlicht wordt verzameld?
Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
het cafe
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.253 In het cafe waar de artiesten
binnenzwerven
zit hij alleen
als een die zich verveelt
wacht op een vrouw, de waarheid
of zijn sterven
hij zucht en mompelt
buigt zijn hoofd reeds
naar de grond
waarin hij straks terecht zal komen
hij zit te staren
naar een tijd die was
hij is een oude man
dicht bij de dood.…
HERFST
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
976 Zoals de oude meester
in bezit van schildersezel
en penseel,
zo kon ook hij niet anders weergeven,
de natuur zijn schitterend geheel.
Langzaam maar vastberaden
werkte de Herfst zich door
de maanden die hem scheiden van
het winter mannenkoor.…
Veel Namen
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.510 Alle nieuwerwetse namen
Van genieën, nieuwe en oude,
Kwamen in die schedel samen.
Iedre grote geest vertrouwde
- Schijnt het - hem zijn diepste gronden
En hij ijlt die te verkonden
Met een mond als duizend monden.
Hoe hij heet? Ik zeg u node
Hoe hij heet. Zijn naam is Mode.…
Verlanglijstje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
4.135 Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken.
Geef mij na mijn zoveelste kale reis
iemand die mij twee haren uittrekt
en glimlachend zegt: je wordt grijs.
Geef mij alles en zeg: het is niets.
Geef mij niets en zeg: dat is alles.
Geef mij mezelf, geef mij jou.
Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.
Geef mij nu eindelijk
wat ik altijd al had.…
‘t naakte ik
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.499 ik leg mijn dagen, al mijn kleren
op de eenzame stoel van mijn hart
al mijn gestes, wenen en mijn lachen
smijt ik als glimmende kiezelstenen
op de lange weg van het duister
om daar onder de oude eikenboom
te wachten op jou, op die plaats
waar zich twee takken als armen
liefdevol naar de maan strekken.…