2307 resultaten.
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 LENTE
Nu is alles in volle glorie: de warme zonnestralen openen de dagen
Het verwarmt je hart en het land en laat alles stralen.
Heerlijk wandelen in de vroege morgen, kijken naar de blauwe lucht en even geen zorgen.
Vakantiedagen worden opgenomen en zonnebadend aan het strand doorgebracht.…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Die Naam, bekend van Noord tot Zuid,
Schiet als een star zijn stralen uit,
En licht, wat wende of kere,
U voor op 't pad der ere.
Die Eer, het erfdeel van uw bloed,
Verheft uw hoofd, verhoogt uw moed.
Der Vaadren goed mocht minderen:
Hun glorie kroont de kinderen.…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 bedaard klimt uit de horizon
een goudgekleurde morgenzon
en werpt haar eerste stralen
om alles dat de donk're nacht
in grijze tinten heeft gebracht
weer kleurig op te halen
de nevel die het veld bedekt
wordt als het ware uitgerekt
gaat langzaam aan verdwijnen
tot slechts de resten in het gras
op bladeren van het struikgewas
als parels…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 al wijkt in vorm en verwen de aarde van de hemel af,
Ik zie weer de hemel dalen
En in volle reinheid stralen
In de blauwe, smachtende ogen, die de goede God u gaf.
En wij drukten ons de handen,
En, in zoet gepeins verward,
Voerde 't paadje ons spraakloos verder
Met de hemel in het hart.…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Treffend toch gelijken,
Zusterlijk, ze elkaar
In 't wedijv'rend prijken
Met een glans zo klaar:
Dat tot zegepralen
Beider gloor volstond,
't Minnen noch het stralen
Ergens weerstand vond!-
Blinkende avondsterre!…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 blijven
en langzaam doven
terwijl ik vuur uit mijn duizenden haren pers
dunne buizen over mijn gehele lijf
mijn hoofd brandt voor jou
mijn handen zijn tien pennen van stralend vuur
ik stijg op eigen kracht
dit is niet meer naar boven
ik kom eraan
mijn lichaam smelt
mijn botten ontploffen als hete lucht ontploft uit een moeras
ik straal…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 want tijd zal jou straks op gaan halen
ik open zacht en zonder stem de deur
beweeg me kalm naar jou en fluister
het hoofdje knikt je draait naar mij
en kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg
je ziet me niet maar hoort mijn stem en
je gelaat breekt plots dan voor mij open
je hoort herkent een mens een kind
je ogen stralen…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 verschalken door die weelde,
mijn vriend; de pauw stelt in de zonnegloed
de bontste zijde van zijn waaiersteert te pronk
en binst de winderige oogstmaand ritslen
de loze haverbellen evenals de volle;
bekreun u om geen ieftegroen,
dat klautert langs de takken van een dode boom;
het schone woord is niets - 't oprechte leven alles;
de stralen…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 beheerst door wazige vragen
menselijke zoekersogen
dwalen over dit woud heen
treffen tenslotte de einder
wijd en tijdloos glanzend
rondom een paarsblauwe berg
deze oogt vaag is echter onwrikbaar
boven de afgeplatte top
schijnt een oranje zon
het warme hemellichaam
koelt af bij opkomend duister
blinkt als een reusachtige ster
wier onderste straal…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zie, mijn lief, 't is of de maan
stil blijft staan,
nu haar licht ons aangezichten,
alsof 't werd een licht-festijn,
meisken rein,
met haar stralen komt verlichten.
Zoveel lichtheid in mijn ziel
flikrend viel
van die lichtheid om ons beiden,
en nog licht en laait de glans
heel en gans,
onverminderd alle zijden!…
Overpeinzing
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
675 kromme woorden uit een ijzig hart
over de ander als een zielsverkrachting
en lacht, van binnen smullend van hun smart
Maar men beseft niet dat men niet de ander
maar slechts zichzelf aan het verwonden is
een medemens is niet een tegenstander
maar iemand die met jou verbonden is
Niet door een draad een tube of een ketting
maar door de straal…
hiep en hoera
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 wil
naar wat jij wilt dat zij horen
dat niemand ook begrijpen kan
wat zij niet beknijpen mogen
dat jij van puber tot tiener groeiend
als bij jouw eerste stapjes ooit
ervaren en blij zijn mag
met het vallen en opstaan
dat jou maakt tot wie jij bent
in dat weten lieve meid
wensen wij jou van harte
dat jij als mens voor mensen
mag stralen…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 erkennende begrip
dat alleen echte gelijkheid
ons elkaar betekenen laat
de feestelijke gezelligheid
die wij in vrijheid genieten
is zo vanzelfsprekend niet
voor de velen om ons heen
die hunkeren naar uitzicht
die ons simpelweg vragen
om een weg uit het ravijn
van de armoede en oorlog
op de weg naar de overkant
waar tijd hen eeuwig maakt
stralen…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Dan dreigt de zon met duisternis
maar zijn stralen zijn niet nodig,
want zolang Zij bij mij is,
is hij volstrekt overbodig.
Dat de zon zijn plichten schendt
zal dan niemand problematisch noemen
want waar Zij haar ogen wendt
daar groeien de mooiste bloemen.…
gouden vent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 ook dat er minder mooie dingen zijn
zoals afscheid moeten nemen van oma jackie
omdat zij niet meer beter worden kon en zou
en die jij samen met jouw grote broer en zus
met een prachtig afscheidswoordje eerde
dat is wat wij vandaag in en met jou vieren
een ventje met een hart dat geluk als goud strooit
omdat jij ook als het regent de zon stralen…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige kolkende dansende rivieren
zoekend hun weg naar de zeeën en oceanen
dijken doorbrekend na 't overspoelen van het buitendijkse
soms klaart er even, heel even licht aan de horizon
een straal…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 Mijn ogen blijven stralen, ik maak me langzaam vrij.
Ik heb wat hij niet zien wil; ik heb het kind in mij!…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Tot het licht van die ster om uw hart is gelopen,
Als golve' om de rand van een kiel: -
Uw leven gaat omhoog naar die stralen,
Uw weg klimt op uit de dalen,
Voort! voort!
Vouw om het licht van die leidster uw handen,
Haal uw nek uit het zweet en de schande
Van uw laag-gebogen gewricht!…
Het eigen lied
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.286 Van des ochtends vóór de open uren stralen,
Tot de zon zich naar 't weemlend Westen wendt.
Ik was een man, Ik heb het lied gezongen,
Waar de weg rust, dat het rusten verblijdt,
Meer dan één heb ik mijn makkers gedwongen
Met de macht van het lied tot heerlijkheid.…
leef sarah-linda | van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 elkaar schouderend
door schade en schande dik en dun
het doorgegeven leven leunend en sturend
tot ook zij de vlucht nemen zullen
die ooit zij in en met hem nam
van dat meisje, die lief
die mama ook en die vriendin
die linda ja, die vieren wij
voor de vijftigste keer alweer vandaag
haar proosten en klinken wij
om wie zij is, straalt en stralen…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Dan straal je weer als nooit tevoren.
Net als al die nieuwe sterren die in de nacht worden geboren.
Leven vanuit mijn hart in al zijn puurheid.
Leven met empathie in al zijn zuiverheid.
Niets verwachten en toch alles ontvangen.
Dat is zo mooi om te zien, voel me onbevangen.
Nadat ik geleerd heb om te accepteren wie ik ben.…
in de ochtend zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 Mvg,
Team Pommelien Thijs
-------------------------------------------------------------------------------------------
Een Lied om te Zingen
Vers 1
In de ochtendzon, als de wereld ontwaakt,
zie ik je stralen, als een ster die nooit raakt.
Met elke stap die je zet, breng je licht,
een hemels gezicht, dat mijn dagen verlicht.…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 De volle maan sneeuwt over 't land
krijtwitte stralen....
Leg thans uw handje in mijn hand,
kom samen dwalen.
Langs 't beekje loopt het liefste pad:
het lover suist er, 't water spat
en blinkt in 't duister....
Sta even stil..., een enkle stond!
- Ik zoen uw ogen, wangen, mond...,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 ’t Mochte zijn, dat een winter voorbij waar gevaren,
en haar ijs bij de stralen der lentezon smolt; —
dat — een reeks van onvruchtbaar vervlotene jaren
door één oogst voor het minst al die dorheid vergold!
Neen! de mens mag zijn lente geen tweedemaal smaken;
op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!…
DE MANESCHIJN IN 'T BOS
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.579 Ik dool in een betoverd bos,
Waar een onzichtbre hand
Figuren in verscheiden vorm
Schetst op de loverwand;
'k Zie vooglen door de blaadren dwalen,
Hun vederdos van zilver stralen.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
Droevige tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 De zon komt op met heel veel breiwerk vol diverse kleuren en stralen.
De kerken en de goede geesten komen altoos tezaam.
Wij kunnen rustig slapen want onze koning maakt voor morgen voor ons pap van havermout met suiker en kandij.…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 Mij dacht, geen dag was immer schoner,
geen gouden zonneschijf bescheen
met rijker stralen ooit te voren
het lachend landschap om ons heen…
Daar lette ik eensklaps op de zeeman,
die voor- op voorzorg nam aan boord, —
de lange kalmte van de hemel
had hem — verschrikt meer dan bekoord,
die door geen zucht gestoorde stilte
een dreigend zeegevaar…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Tussen regenzwang're wolken
breken stralen zonlicht door
over zoden naast de woudzoom,
donker, zwijgend als tevoor.
Ik lees in wolken, wind en water,
in de sprankeling van licht,
weer de weide van de leesplank
die ik vroeger las als kind.…