4280 resultaten.
Mag ik
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.790 Steeds harder, met zoveel afkeer
dat het sprankelende mij verlaat.
Verzet me met alles wat ik heb
en probeer het gevoel te vernieuwen.
Zo moe, ik ben uitgeput en verslagen.
Mag ik je wat vertellen, wat geven,
zomaar om niets, ik beloof je dat ik er niets
voor terug zal vragen....…
Colonne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.177 Konden we ontsnappen
aan de dreiging van de rede,
het pad verlaten en
de zilveren stem van de sprinkhaan volgen:
op naar de purperen heuvels,
drinken van het volle zonlicht,
perziken eten in het gras,
slapen op rode herfstbladeren.
Maar steeds zijn er de berken,
we blijven in hun schaduw,
we vergeten de zon en het fruit.…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
ongeluk of wat
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.255 het is zo vol rust en harmonie
hier op ons stille hof
dat men elkaar
verwijtend aanblikt
bij een morsdode spreeuw
zonder aanwijsbare reden
zo maar om de hoek
midden op de stoep
mevrouw de leeuw-van schie
zei bij ons in de bocht
wordt altijd zacht gereden
het is ook te ver gezocht
een hardrijder die zijn auto verlaat
voor midden op de…
Bodemloze Vrijdag
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.197 Doch na die stille donkere tijden
waarin U echt niet meer bestaat
voel ik toch Uw hand weer glijden
weet ik zeker dat U ons niet verlaat.
maar verdwenen is de heldere gloed
O God, geef ons dagelijks nieuwe moed.…
Ik wil wel maar
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.800 Mijn wens is om met jou te leven
Jij maakt mijn wereld kompleet
Als je me aanraakt met je handen
Is het net of ik zweef
Maar niet alle wensen komen uit
Er voor gaan is zo complex
Ik ben bang voor het echte
Bang dat het weer over gaat
Ik heb geen angst om me te binden
Wel voor het verlaten van
Er zijn zoveel die ons hinderen
En liefste…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Maar geen verschijning, slechts
't verleden dat mij rondleidt
door het schemerig gewelf
en een ijl vaarwel nog lispelt
als ik de krocht verlaat.…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt voort
Het lijkt alsof hij sneller voor mij gaat
naar eindeloze stilte en verlatenheid…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…
Het huis uit
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.429 dan ga je opnieuw weer zwerven en
verlaat voor de zoveelste keer het huis.…
tempeliers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
2.371 dove netel
kwartel op tafels
gedoopt in gierst
bij boeren
geruild en opgedeeld
in kavels
besproken
niet anders dan
gedane zaken
in luiletterland
duf gepriegel
in kantlijnen
van schuldeloze
burgers met salie
in hun gerstenat
groene knoppen
al uit de tak
monsteren verlopen
wintermaanden
gedroogd wijnrood
roezemoes nog
in verlaten…
Gevoel
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.672 moet ik je verlaten, of juist vechten er voor?
lief, zo veel vragen voor een leeg gevoel
en ik huil, jij hebt nog steeds niks door...…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Buikpijn
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.630 Soms heb ik buikpijn
als ik denk aan jou
Ben kwetsbaar onzeker
omdat ik van jou hou
Soms heb ik buikpijn
als jij me weer verlaat
Ik je zo vreselijk mis
enkel leegte achterlaat
Soms het ik buikpijn
jij zit maar in mijn hoofd
Emotioneel zo afhankelijk
je hebt mijn hart geroofd
Soms heb ik buikpijn
de liefde doet me zeer
Hunker naar…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
Sinds de geliefde stierf
gedicht
2.0 met 100 stemmen
24.059 Verlaten ligt de binnentuin: om niet alleen
te zijn schudt zij de mouwen leeg en houdt
de duiven haast als voetvolk aan de grond.
---------------------------------------------
uit: 'De droefheid is in handbereik', 1981.…
Eenzaam
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
883 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Verlaat het rijk van de rot
waar monden die koud zijn als was
rond de tafel kauwen op
wat van je rest - handen
klapwieken trage motten rond
je schedel, liefde duizelt als sigarenrook
omhoog tussen de onscherpe messen
van woorden - en ga de tuin in.
Daar lopen ze ook. Ze zijn jong
hun dunne armen wit en onhandig.
Ze zien je niet.…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.482 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
Vluchten in de lente
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
628 Ik verschiet in woorden
als ik een vreemde tocht verneem
die aan mijn been blijft hangen
en ik in kilheid versteen
jij zegt maar spreekt ook buitengaats
dat onze reis zich verlaat
maar lieve zeg me nou waarheen
jouw gepraat
gaat slechts achterwaarts
aan mij voorbij
en stapelt rotsen
op de helling
waar we staan
wankele tonen schuren…
De gebeurtenis mens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
658 het fotoalbum toont de
tijdspoor van m’n lichaam
oude agenda’s verslaan
de historie van m’n geest
gaandeweg de tijd stroomt
de kennis binnen die m’n
oude vragen beantwoordt
als de geest groeit naar
grote hoogte slijt m'n lijf
tot ‘n onbewoonbaar huis
onbegaanbare denkpaden
zullen de geest breken
die het aardse zal verlaten…
Hoop
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
709 Als jij je ogen sluit,
je mee laat drijven
en mij verlaat,
Dan hoop ik maar.
Als jij verdwijnt,
opgaat in de omgeving,
en je weg plaveit,
Dan hoop ik maar.
Dat je doet,
wat goed is
en niet door anderen wordt geleid.
Dat jij weer terugkomt,
je een weg baant
door de tijd.…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Voor jouw ogen
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.202 gezicht
heeft iedereen gezien
voor jouw ogen hebben ze
als knipmessen gebogen
was het bewondering
voor wie je was
of wat je deed
jij nam hen allemaal beet
niemand heeft
je ooit gekend geweten
wie je was hun droombeeld
heeft er altijd naast gezeten
jij huilde in de stilte
om je heen sprak met
je eigen spiegelbeeld en
voelde je verlaten…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 ik in de dagen erna
in een dag nooit gemaakt
een achtste of een negende
waar het antwoord
slechts bevrucht wordt met verte
en nimmer uit mijn zwijgen glijdt
alsof ik vergeet
wie ik ben
wie de vreemdeling is
die de rivier volgt en de tijd nodig
tussen boom en wind
wanneer faal je
het water wijd open
als enkel armen van verlatenheid…