5115 resultaten.
Spiegel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.987 zich te vermaken
Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis
Zijn liefde voor haar was hem vreemd
De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht
Wakkerde zijn gevoelens aan
Die hardheid die hij had gevoeld
Was verdwenen daarvoor in de plaats
Gekomen in de kamer met rood verlicht
Hij liet zich opnieuw plezieren door haar
En vroeg…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
foute vraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
645 de dood ging aarzelend akkoord
ik vroeg hem om
als metafoor te dienen
voor al het onvermijdelijke
je weet, zo sprak hij
er is ook voor jou een eindig
onverbiddelijk lot
dus droog nu maar je tranen
spaar ze ook niet voor verdriet
over ongewilde manco's in je leven
door 't onontkoombaar voorbeeld
in je jeugd of later nog
of door je onverbeterlijke…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot rots
geweend
de eenzaamheid van mijn
verhaal, te vroeg…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Oude boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar
maar heb het mezelf
te vroeg…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 ik bedenk het is genoeg,
Ik zeg bye tegen de liefde die ik vroeg.
Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Getekende gezichten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.167 verwantschap, geen
voelende betekenis slechts wat
ademgeruis deelden we in veel
te kleine ruimtes
toch was ik de stoet, de karavaan
die door ’t maaiveld de zorgeloze
moest leiden, nog sta ik centraal
als de locomotief zich
pluimt binnen mijn kadestraal
mijn verlangens waren diep, steeds
weer zocht ik droefenis in blijde gezichten
en vroeg…
KWATRIJNEN
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.020 Een vroege herfst blaast door het dunne lover,
alweer een jaar is bijna zinloos over.
De schemer valt, ’t al om ons heen vervalt,
wij werden zwakker, suffer, blinder, dover...
Wij sterven, en ons Land sterft om ons henen...…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Vroeg in de morgen, de zon staat aan de horizon
een roze gloed verwarmt teder onze harten.
Ik houd je stevig vast met beide handen
mijn vastberaden blik;
het doet jouw ogen branden
het moet zo zijn, zeg ik
jij mag door mij niet stranden.…
er is een wens
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
762 ergens is het feest
vanavond
*
ik verlaat het zomerhuis
ga langs onvoltooide velden
en dagen
steeds weer breekt
de verte
nabijheid
was nooit welwillend
*
vrijwel alles is tegenstrijdig
en ruilt zich telkens
weer
ontelbaarheden
liggen op de rand
tezamen met een voorbode
*
ergens is het feest
vanavond
te vroeg…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 vroege winterwarmte begroet mij,
zij schenkt evenwel geen soulaas
koud tot op het bot
wat is in staat dat op te poken?…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
De incrowd
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Het meisje van de zanger vond een vroege dood
en hij, hij was blijven hangen in de blues en zoop.
Er werd gespeeld, gelachen en gejankt.
De incrowd van toen, gekrompen in de was
en stokoud, kreeg ondanks reuma en waterloop
nog steeds een kick van een lekkere lick,
snijdende sax of gouwe ouwe van Wally Tax.…
GROEISPRONG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Het is nog vroeg
De merels musiceren
Bij een gapende kloof
Staar ik in de diepte
Alwaar mijn oude huid
Vanwaar dit telkens zo
Moeizaam vervellen, dit
Reïncarneren nog tijdens
Het leven
Dit schoksgewijs groeien
Naar inzicht met steeds een deel
Nooit het geheel
Het nieuwe zelf dient gekoesterd
Na al het verwoesten
De tijd…
Glazenwasser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 .
----------------------------------------
Ik ken een aantal van die ambtenaren,
Dus vroeg ik één, omdat hij daar toch werkt,
Of hij niks van dat bakje had gemerkt,
De man werkt er ik weet niet hoeveel jaren.
“Natuurlijk keken we hier vaak naar buiten,
Toen even niet, we hadden vuile ruiten.”…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten…
"Afscheid"
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.808 Met volle teugen
nog genoten,
en weggeslikt
die dikke traan
Aan de buitenkant
heel kalmpjes
maar met chaos
in mijn brein
Heeft mijn kop
mijn hart verteld
dat het zo
misschien moest zijn
Voor mijn lijf
heb ik besloten
het duurde nu
écht lang genoeg
Wat voor mij
als véél te lang voelt
is voor jou duid'lijk
nog te vroeg…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stilte, maar wél horen,
het tikken van de klok
of het vroege vogelgeluid.
Stilte, om te bezinnen,
na te denken over iets.
Stil te staan in gedachten
staren in het niets.
Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister, luister..
totdat de stilte weerkeert
in jezelf.…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
BIER EN BITTERBALLEN OP M'N BEGRAFENIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.738 Ik wil bier en bitterballen
op m'n begrafenis
misschien zelfs
"een paard in de gang"
de fanfare en veel confetti
Ik vier de dood niet
ik vier het leven
mijn voltooide leven
te kort voor velen
te vroeg voor mij
Maar als kind
van het verstandshuwelijk
tussen leven en dood
sluit ik het tenminste
uiteindelijk vrolijk af
Als ik van…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…
Het grote plezier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
616 Maar ik voelde al vrij vroeg
dat in de kracht der eigen ziel
een opdracht klaar lag en samen viel
met generaties na en voor mijn leven.
Dankzij prachtig uniek geschapen hoofd,
geloofde ik zelf meesteres te zijn.…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…