Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Geen tranen

netgedicht
3.9 met 355 stemmen aantal keer bekeken 572
zacht wiegen watergordijnen hun nattigheid tegen de straat guur slaat de wind opspattend water tegen een troosteloze muur weg is de zomerse scene met een zonovergoten hangplek vol schaarse kledij daar was toen geen corona in al zijn varianten met contactbeperkingen bij ze hebben het hart uit het vrijen gehaald van de anderhalve…
wil melker20 januari 2021Lees meer >

Wu wei

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Weer de nacht, weer de ochtend van een nieuwe dag voor dansers en de andere mensen te voorschijn kruipend uit het ogenschijnlijk eendere verrassingsei, tijd is water in een rivier die zich verdrinkt in de wereldzee en ik stroom mee, ik kan me laten drijven…
Zywa23 februari 2021Lees meer >

Watermolenpad

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 705
Aan de Oosterschelde dichtbij verstreken getijden toont haar oude aanblik kracht om wind en stoom af te blazen, de droge Scheldemond zij behield een dorstig gevoel, eerder rijk gevuld met water rond het verdwenen getijdenrad na drooglegging ontbrak vloed aan de nood om nog te stromen, effende voor menigeen het pad om heden daar veilig…

Afsluitdijk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Dank ben ik verschuldigd aan Bart Adjudant (zie zijn snelsonnet van vandaag over Neerlands trots, de succesvolle formatie rond leadzanger Huub van der Lubbe, met zijn lyrische teksten) _________________________________ Wij zijn een land van wolken, water, wind Een land van molens, polders en van terpen Van Bløf, de Zeeuwse kust en Deltawerken…
Max4 juni 2022Lees meer >

Oeverloos

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 144
Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet met de beminde vrede van de ongetemde natuur en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels woeste weemoed had geen schijn van kans in de weidse felheid door de overheersende zon je bent een wilde vreemdeling geworden het water trekt zich van de oevers terug terwijl de zwoele wind…

Wat het donker maakt

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
Oh regen in november zonder wind Donk're zuil van water uit de hemel Ze vraagt niet wat ik ervan vind Ik schrijf wat woorden over later Het blauwe licht zit in een hoek En stelt me weer teleur De gang zet alles open naar de deur Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar Ik haat haar niet dat kan ik niet De sluizen open ik hoor het kletteren…
sil darius17 november 2026Lees meer >

Tredmolen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
In zwarte aarde verzonken in wind en weer vergaan, in de herfst met goudgelen stronken als tafels gedekt, stroomt de nectar van de afnemende maan.…
pama19 november 2008Lees meer >

de wind je eerste vrind

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.376
wind je eerste vrind Hij zorgde dat je water kreeg het licht je groeien deed zodat je haar kon overleven je stam is dik, je bladeren groot zij had je niets te geven je groeit nog steeds en bloeit de eerste knoppen zij zal je niet meer stoppen je eigen vlinders vliegen kleur en geven nu je leven fleur.…
wil melker18 november 2002Lees meer >

Mijn plek

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Een reiger vist Een visje uit het water, en eenden in hun vlucht dalen, met luid gesnater in het rimpelloze water. Eenmaal op mijn plek gezeten word ik vredig, rustig stil. De wereld om mij heen is nu zoals ik het heel graag wil.…
Delphine7 november 2009Lees meer >

In bad

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.766
De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit. Het water laat mijn zorgen varen op speelgoedschildpadden om ze langs de kanten te verdrinken om ze door de warmte te verzengen, opdat hun zwarte zieltjes zich met geuren van vanille, wilde munt en groene thee vermengen.…

Stille uitbarsting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Beeld van heldere nachten aan de kustlijn met geluid van deining door de zee en water dat in haar voetafdruk stroomt. Met wapperende haren tegen de wind in zie ik haar tranende ogen van geluk liefdevol veegt mijn duim de druppel weg.…

het gouden meer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt een schichtig hert dat aarzelend…
Yadasampati2 december 2020Lees meer >

Wanneer de herfst mijn stilte raakt

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 16
Aan de rand van het water draag je de kleuren van een seizoen dat zich niet haast, terwijl hun weerspiegeling zacht stroomt en mijn gedachten langzaam tot rust brengt.…
CB8 november 2026Lees meer >

WATERPROOF

snelsonnet
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Voor de bijeengeroepen journalisten verklaarde men bij NASA opgewonden dat er op Mars plots water is gevonden. Nou én ? Alsof ze dat niet allang wisten ! Die geestdrift stuit bij mij op onbegrip. Waarom heet zo'n raket dan: ruimte-schip ?…

Wellness visjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
De voetenhuid van schilfers schoongehapt, Ik wou dat hoogstpersoonlijk wel beleven. Een reden mij naar Artis te begeven, Daar ben ik in zo 'n vissenbak gestapt. Alleen met die piranha ‘s had ik pech, Mijn tenen hapten o, zo heerlijk weg.…

Oorsprong ( J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Ik heb een oorspronkelijke geest, die nog het meest houdt van die ene man, zo eenvoudig en bescheiden, die van oorlog vrede maken kan.…

Gezeik

snelsonnet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 828
Trekt u wel eens een baantje in het bad Houd dan uw neus en mond maar goed gesloten Want er zijn blijkbaar heel wat idioten Die alles laten lopen...wist u dat? Voortaan stop ik maar proppen in mijn oren Dan hoef ik dat gezeik niet aan te horen…

Knor

snelsonnet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 442
Het laatste ritje naar - voor haar - het einde Werd Knor - natuurlijk uiterst goedbedoeld - Met een straal water heerlijk afgekoeld, Toch had ik niet de indruk dat Knor zwijnde. Knor werd - alvorens aan een rail gehaakt - Eerst koud en daarna nog eens koud gemaakt.…

Regenliedje

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.801
Maar de kikkers die kan het niet schelen Die zijn voor zo'n buitje niet bang Ze kunnen het water wel velen Al regent het ook dagen lang. Brr, de wind zingt de bas langs de daken En de pannen slaan ratelend de maat De bomen zij kreunen en kraken Wat is me die wind nou toch kwaad.…

[ Hoog in de bergen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 351
Hoog in de bergen is er heel de hemel om -- gelukkig te zijn.…
Zywa7 juli 2022Lees meer >

Wandelen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Maar kranten weerden de kou en het was droog We liepen langs berm en langs water en het was kermis in dorpjes Vandaag bereikten we de grens en ons doel Van 't Hollandse strand langs de Rijn in etappen naar Duitsland, te ontsnappen aan daag'lijkse boel op te knappen van uitzicht en wijds van water en weg, wind en de zon van praten…

maar nu gevloerd

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.090
in aard en zon trek het nu langzaam in verrotting krom…
wil melker18 februari 2005Lees meer >

je valschermhuisje

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
je bent een lentekind danst luchtig op de wind die zingt in een zacht ruisje draagt stil je valschermhuisje jij zweeft op de thermiek en daalt als je de zon even niet ziet in de schaduw van hoge bomen de grond is warm als je erop landt zwarte aarde verwelkomt je met lentehand je pluist wat uit en legt je valschermhuis te rusten…

Wolken

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.568
De wolken boven mijn hoofd Vormen een verhaal Dat ik niet lezen kan Zo eindigt het spel En verblindt me een ogenblik De wind laat het voorgoed verdwijnen Mijn voeten staan op de grond Maar ik vind geen vaste aarde Hou me vast Ik ben bang meegesleept te worden De glimlach duurt al zo lang Het lijkt te veel op geluk Nog even en alles…

Maagdelijk wit

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Hoor bellen rinkelen zilver twinkelen valt de sneeuw in een donkere nacht bekleedt de zwarte aarde als een deken zo zacht Snijden ijsbloemen hun weg door het raam bij het ontwaken zucht de adem kilte hoor het ruizen van wind tegen de doodse stilte Kijk naar buiten zie het maagdelijk festijn fantasieën spelen tussen witte vlokken…
Isabeau_eye22 oktober 2002Lees meer >

De juwelen van het paradijs

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.189
De wind streelt de vlinders, Op zijden vleugels vooruit. De stilte, is hier het meest gehoorde geluid.…
Esther'8926 augustus 2004Lees meer >

Wat is dichten?

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 664
Veel vermoeden, weten dat je 't niet verklaart; zoveel hoofden, zoveel hoeden elk ziet het naar eigen aard, ieder leeft zijn rouw of woede.. Dichter is ... wie beelden baart.…
Adeleyd26 april 2008Lees meer >

De witzit

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 759
wat mij niet lekker zit is het al te veel aan wit waarin ik ruimschoots klapper als een beetloos kunstgebit ik slink tot weggeschoven kind dat klein maar reuze dapper toch geen fijne houding vindt op een te grote keukenstoel het onbestemd gevoel van overheersend leegte nadat een opgestoken wind mijn perken van de aarde veegde…

Symfonie van de tijd

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Er zweeft een rust door stervend groen een onzichtbare wind voelbaar en zacht een okeren licht dat tussen twijgjes reikt tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht. Uitgeklede zomerwoorden tussen leven en dood dwarrelen als droomkristallen en de aarde kleurt rood.…

Heden en Toekomst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister, Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister, De aarde – rood – mijn hart versterkt. De wind de muizenissen doet verdwijnen, De regen met het zout mijn huid laat schrijnen, De ether een verandering van toon bemerkt.…