27289 resultaten.
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Afsluitdijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 Dank ben ik verschuldigd aan Bart Adjudant (zie zijn snelsonnet van vandaag over Neerlands trots, de succesvolle formatie rond leadzanger Huub van der Lubbe, met zijn lyrische teksten)
_________________________________
Wij zijn een land van wolken, water, wind
Een land van molens, polders
en van terpen
Van Bløf, de Zeeuwse kust en Deltawerken…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In zwarte aarde verzonken
in wind en weer vergaan, in
de herfst met goudgelen stronken
als tafels gedekt, stroomt de
nectar van de afnemende maan.…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 wind je eerste vrind
Hij zorgde dat je water kreeg
het licht je groeien deed
zodat je haar kon overleven
je stam is dik, je bladeren groot
zij had je niets te geven
je groeit nog steeds
en bloeit de eerste knoppen
zij zal je niet meer stoppen
je eigen vlinders vliegen kleur
en geven nu je leven fleur.…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 Een reiger vist
Een visje uit het water,
en eenden in hun vlucht
dalen, met luid gesnater
in het rimpelloze water.
Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.
Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Beeld van heldere nachten aan de kustlijn
met geluid van deining door de zee
en water dat in haar voetafdruk stroomt.
Met wapperende haren tegen de wind in
zie ik haar tranende ogen van geluk
liefdevol veegt mijn duim de druppel weg.…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt
weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind
vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl hun weerspiegeling
zacht stroomt en mijn gedachten langzaam tot rust brengt.…
WATERPROOF
snelsonnet
3.7 met 34 stemmen
3.003 Voor de bijeengeroepen journalisten
verklaarde men bij NASA opgewonden
dat er op Mars plots water is gevonden.
Nou én ? Alsof ze dat niet allang wisten !
Die geestdrift stuit bij mij op onbegrip.
Waarom heet zo'n raket dan: ruimte-schip ?…
Wellness visjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De voetenhuid van schilfers schoongehapt,
Ik wou dat hoogstpersoonlijk wel beleven.
Een reden mij naar Artis te begeven,
Daar ben ik in zo 'n vissenbak gestapt.
Alleen met die piranha ‘s had ik pech,
Mijn tenen hapten o, zo heerlijk weg.…
Oorsprong ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Ik heb een oorspronkelijke geest,
die nog het meest
houdt
van die ene man,
zo eenvoudig en bescheiden,
die van oorlog
vrede maken kan.…
Gezeik
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
828 Trekt u wel eens een baantje in het bad
Houd dan uw neus en mond maar goed gesloten
Want er zijn blijkbaar heel wat idioten
Die alles laten lopen...wist u dat?
Voortaan stop ik maar proppen in mijn oren
Dan hoef ik dat gezeik niet aan te horen…
Knor
snelsonnet
4.8 met 12 stemmen
442 Het laatste ritje naar - voor haar - het einde
Werd Knor - natuurlijk uiterst goedbedoeld -
Met een straal water heerlijk afgekoeld,
Toch had ik niet de indruk dat Knor zwijnde.
Knor werd - alvorens aan een rail gehaakt -
Eerst koud en daarna nog eens koud gemaakt.…
Regenliedje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.801 Maar de kikkers die kan het niet schelen
Die zijn voor zo'n buitje niet bang
Ze kunnen het water wel velen
Al regent het ook dagen lang.
Brr, de wind zingt de bas langs de daken
En de pannen slaan ratelend de maat
De bomen zij kreunen en kraken
Wat is me die wind nou toch kwaad.…
[ Hoog in de bergen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Hoog in de bergen
is er heel de hemel om --
gelukkig te zijn.…
Wandelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Maar kranten weerden de kou
en het was droog
We liepen langs berm en langs water
en het was kermis in dorpjes
Vandaag bereikten we de grens en ons doel
Van 't Hollandse strand langs de Rijn
in etappen naar Duitsland,
te ontsnappen aan daag'lijkse boel
op te knappen van uitzicht en wijds
van water en weg, wind en de zon
van praten…
maar nu gevloerd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.090 in aard en zon
trek het nu langzaam in verrotting krom…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
De juwelen van het paradijs
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.189 De wind streelt de vlinders,
Op zijden vleugels vooruit.
De stilte, is hier het meest gehoorde geluid.…
Wat is dichten?
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
664 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
De witzit
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
759 wat mij niet lekker zit
is het al te veel aan wit
waarin ik ruimschoots klapper
als een beetloos kunstgebit
ik slink tot weggeschoven kind
dat klein maar reuze dapper
toch geen fijne houding vindt
op een te grote keukenstoel
het onbestemd gevoel
van overheersend leegte
nadat een opgestoken wind
mijn perken van de aarde veegde…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister,
Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister,
De aarde – rood – mijn hart versterkt.
De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.…