4358 resultaten.
moeten missen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
700 mensen moeten missen
die je duurbaar zijn
omdat zij jou hielpen dragen
door goede en kwade dagen
zorgt nu voor ondragelijke pijn.
hun stem nu nooit meer horen klinken,
die zo vaak zei:
jij bent mijn toeverlaat!
tijdens die vele jaren,
van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
mijn moed begint te zinken.
'k ben een gebroken man.…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 het is alsof de klok zich
vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen bloeien
wuiven als parapluutjes
de zomer wakker
de natuur trakteert
pareltjes vol van leven
die een glans dragen…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden
we dragen…
BEVALLINGSADVIES VADERS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 ---------------------------------------
Ik draag deze hartenkreet op aan
nicht Maartje en neef Jos,
die op het punt staan te bevallen
van hun eerste kind.…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Deze hartenkreet draag ik op aan Wim van Krimpen en Wim Pijbes voor wie ik deze hartenkreet heb voorgedragen op de openingsdatum 10 september 2011…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet naar zichzelf"
het beeld zwijgt even, laat huilen
zoekt een andere plek
ver voor mij
“wanneer ik je vind als bron van verbintenis
en evenwicht
dan zal ik
ja, zal ik
dan
mezelf dragen…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 De vreselijke ziekte die ik draag,
heet lelijkheid en de schone schijn
geeft mij als vuurpeloton de volle laag.
De kogels van het esthetisch venijn
verheffen zich fluitend tot een refrein
van een gezang dat tintelt in mijn maag.
De vlinders fladderen van bloem tot bloem
en zorgen voor nageslacht in mijn geest.…
Een onkreukbaar geschenk
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.403 *Voor een vriend*
bij jou mag ik
weifelen, twijfelen
jij kent, bent het deelbare
in een woord, een gebaar
de bladzij uit een boek
van vele levensvragen
de kromme letters op regels
die we samen dragen
jij bent een geschenk
kleurig als de omslag
de band van vele delen
gespeld door een lach
de titel geponst
met een laagje goud…
CDA: Camiel Democratisch Appel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
568 -------------------------------------------------
Ik draag deze hartenkreet op aan Camiel Eurlings
nav het geschreven verhaal in roddelblad Story
van vorige week over zijn vermeende gevoelsvoorkeur…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 ----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vrouwelijke stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Hij zei tegen me,
je moet niet zoveel dragen.
Eén voor één
vallen mijn bladeren,
één voor één
zijn mijn verhalen geteld.
En ik reis in de trein
van ogenblikken
beschilderd
met een hemels blauw.
En overal
waarheen ik kijk
vind ik geen enkel einde.
alleen een nieuw begin…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
Vannacht heb ik...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
645 Want zelden ben ik blij en onbekommerd-
ik klaag zo vaak en draag de vragen zwaar
en heel ver weg dwalen mijn kinderogen,
want overal toch dreigt wel wat gevaar.
Maar deze droom herstelt toch weer de bruggen
tussen de vreugde en de rauwe werkelijkheid;
zowel het ene als het andere blijven duren
een leven lang, ze hebben alle tijd.…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het plompenblad
vrij als de wind
vrij als een mens
vervagen van donkere dagen
een wens naar de wolken dragen…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 ik voer eerst de adresgegevens in,
laat mijn route koel berekenen
verheven boven braadworsttuinen
hou ik vervolgens audiëntie in mijn ivoren sponde
draag een stukje tekst voor, dat met wat goede wil
als gedicht in menige boom na-ijlt (ooghoogte!)…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…
WAPENSCHOUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 Hun lichte vaantjes dragen blaadjes fijn
van bramenbloesem in ’t omsloten dal;
en vedergrassen, wit in zonneschijn,
wuivende pluimen van de vestingwal.
Langs heel het duin een flikkerende lijn
van lichte lansen, op de omgang, al
in dichte rijen hooggericht en pal:
de helmenbossen, die speerdragers zijn.…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken had geen zin; schreeuwen ook
niet veel
dit deel van mij bestaat
in dagen waar het kwaad al is geschied
dag verdriet- ik draag…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
IJkpunt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 huiskamer
Van ontheemden en verdwaalden,
Medemensen zonder huis, zonder dak,
Zwervers in de volksmond genoemd -
Hen mocht ik dienen, met koffie,
Thee, brood en een liefdevol woord;
Zwerver met hen was ik,
Kameraadschap voor dit moment
En voor later
Elkaar als vrienden gevonden
Onder Zijn kruis, ons kruis
Dat wij dagelijks dragen…
Verlies
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.277 ons kan zijn
Deze persoon verliet deze aarde
Voelt geen pijn meer en is bevrijd
Deze persoon voerde zijn laatste reis
Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken
Zijn laatste transformatie ondergaan
Van mens tot engel zo zal hij voortbestaan
Al heeft deze persoon ons
verlaten
We zullen deze persoon altijd in ons hart bij ons dragen…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom laat ons deinen,
ver van wat ons deint,
ik zal jouw last gaan dragen
waar die van mij verdwijnt.
Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.
Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 We zullen dragen wat nu is :
een puzzel met veel lagen. We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
Een toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Ik voel me verschrikkelijk
Ik voel me geweldig
Ik denk aan de momenten
Waar jij naast me ligt
De momenten die nog komen zullen
Ik voel dat ze hier zullen zijn
In de toekomst, nabij of niet
Toekomst, verlos mijn pijn
Ik voel mijn hart
Bonken in mijn borst
Mijn hart dat verlangt
Naar jouw warmte voor mijn vorst
De warmte die ik draag…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
SCHADUW
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.234 Ik heb de zon te lief gehad
en beu van beedlen
aan de deuren van de dagen
ben ik geworden als een varenblad
dat liever in de lommer leeft
dan zon te dragen.…