3211 resultaten.
De roversbende
gedicht
3.5 met 40 stemmen
17.579 Vaak trokken wij met onze roversbende
op woensdagmiddagen de polder in;
kruistochten naar het eeuwig onbekende,
achter de dijk, achter de grijze kim -
Wij droegen touwen, riemen, houten sabels,
bouwden een fort van klei en zoden gras;
geloofden grif de vlot verzonnen fabels
over een vijand die in aantocht was,
maar die niet kwam en nimmer…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 Handenvol gras en grint uitgestrooid voor de voeten.
Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.
De blauwe zondag wijst opnieuw het lange geitenpad.…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 Het gras heeft zich getooid
in parelsnoeren
en hun halmen dansen
in goudgele reien
op de maat van de wind.
En de haan?
hij kraaide en wekte de mens
als eind van het feest.…
ik vrat de sleutel
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.867 In de veilige kooi van verdriet lig ik stil
de sleutel zojuist opgevreten
Hij brand en prikt en maakt me misselijk maar
ik kan bij niemand, niemand kan bij mij,
dus eindelijk rust
Vanachter de tralies straalt de grote wereld me toe
Haar schoonheid lokt me met een lieve lach verleidelijk
Zodat je de dauw in het gras bijna voelen kan
Hierbinnen…
Zeer aandachtig leven
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
978 maar wacht en durf vertrouwen; straks komt
weer de regen die verkoeling brengt, de adem zal
weer diep gaan, fris de nachten
en het lijkt op nieuw geboren worden; veerkracht
als de dauw van lente over helder groen gras.
Zeer aandachtig leven, wachten.…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Hij gilde moord en brand,
terwijl-ie wraakzuchtig
de hele troep
met handjesvol woest geworpen gras
probeerde uit te roeien,
de moeder toesnellende ...…
Liefde maakt blind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.274 Een koppeltje zit op een parkbank te kussen
'n loot die zich kromt onder de dauw
In de verte de kreet van een pauw
Een kat doorkruist het natte gras
De wind streelt het gewas
De mees zicht zijn mooiste lied
Een krekel klampt zich aan een grasspriet
De berk buigt zich sierlijk in de wind
'n rups popt zich in,voor de metamorfose begint
de strijd…
Het nieuwe jaar is hier
poëzie
3.8 met 15 stemmen
7.420 Het nieuwe jaar is hier; het aardrijk gaat ontsluiten,
De botten puilen uit, de bomen zullen spruiten,
Het kruid en welig gras zal kruipen wijd en breed,
De bloemkens zullen staan elk op zijn best gekleed.…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 dit is een prachtig bos, haast ongerept
met vogels, vlinders en volwassen bomen
de schoonheid naar een eeuwenoud recept
hier kunnen minstens vijftig villa’s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 Ik vlij me neer in't hoge gras
en sluit mijn ogen toe
hier ga ik als ik rusten wil
of als ik ben heel moe...
De zon verwarmd mijn lichaam
het water kabbelt af en aan
en als ik uit mijn slaap ontwaak
zijn twee uren voorbij gegaan…
Leemte (ode aan Toon Hermans, overl. 22-4-2000)
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.125 Wie belicht nú simpelweg
de lelie, lis en roos
de boterbloem, de bosframboos
de heide, groen en gras
de vlinderstruik, het struikgewas
Wie bezingt nú simpelweg
de vlinder, vlieg en mier
de watervlo, de regenpier
de lijster, spreeuw en kraai
de roepie-roepie, vlaamse gaai
Wie omlijst nú simpelweg
het wonder, land…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 wil verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit te zien op straat
hij toont in drift hoe voor en achter glas
de wereld woedt in onverloste staat
hij roept dat dit niet zijn bedoeling was
amos als gras…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 een zomerse zon
bedekt mijn land
waar klaver huist
en bijen vangt
waar in de koeiebuik
gras ontspint tot mest
in dampende klodders
door koeieanus uitgedreven
op het land wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin,
Met donkre lanen, kronklend over 't gras,
En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas,
En gouden vruchten sierden kruin bij kruin.
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Paarse vogels
Zweven boven het rode gras
Dat zich verzet tegen de wind
Maar desondanks diep
Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 minstreel
rusteloos over brakke glibberige keien
in
de
luwte
onder verlichting van de pittoreske
straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Is typisch mediterraan
niet op strand in groen gras
meer tussen kurkeiken
lekker succulent met agaven
bootjes die in de verte drijven
broodbomen cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.
De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
Boom van een vent
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
705 Z'n oog valt op een kever in het gras
en weet de oude wagen zelfs te pletten.
Hij hoeft geen grote ogen op te zetten:
die heeft-ie al. Z'n rechter is van glas.
Door lange armen hoeft-ie niet naar buiten
om aan te bellen bij z'n overbuur.
De kerel heeft van wege zijn postuur
een beddenlaken om z'n neus te snuiten.…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil
mijn neus bevroren en mijn wangen koud
mijn stramme knieën kraken, ik word oud
ik stap onhandig in een struikelkuil
en ik blijf liggen in het groene gras…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt,
En welig gras, voortwoekrend, ongestoord,
In groene lijst de grauwe keien vat,
Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…
Voetstappen in mijn hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
871 Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe
warmte straalt door mijn hart
als ik je glimlach zie
je knipoogt
we denken hetzelfde
en ik reis terug in de tijd
overbrug jaren
voel weer jouw eerste kus
zie weer hoe jij met jouw zakmes
onze namen kerfde
in de oude eik
weet nog het bedauwde gras
met de net ontwaakte klaproosjes
het ging anders
je was…
Doornen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
901 Kan nog steeds niet wennen,
tijd gaat te vluchtig, vermijd
dat ik blijf hangen, aan dit getij,
te luchtig, onvoltooid, dragen
kinderen hun zomerzon, getooid
met gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van alle vragen, waarin ze
de lasten moeten dragen, al de kleine
mensen op de spitse tenen, stelen
dansend het ongemaaide gras,
verschenen…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…