Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Te midden van ontginningen der woeste gronden liggen kanalen van vloeibaar zwart als primaire aderen aan geboortegrond gebonden. Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen over een week gedempt hart gelegen op de waterscheiding langs de palen.…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

Tegendeel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Prikt en irriteert haar doornen doen heel goed hun werk prikken onterecht Daar echte liefde afstoot allerminst althans vreugde geeft daar zij, zei zij, veel verdriet van vroeger jaren nooit echt heel goed een plaats heeft kunnen geven Probleem echter is dat hij vanuit de diepste gronden van zijn hart haar heel erg lief heeft Zij…

Ondergrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Om te aarden in een bodem, woest van grond, drijven dunne velden landinwaarts uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond. Aan de oevers van naderend welbehagen vangen steile stranden een golf van ijdele hoop, in verdronken vaarwater ten grave gedragen.…
Iniduo20 oktober 2012Lees meer >

Mijn zwarte sprookje

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.063
ben overgegaan op dromen van kobolden en gnomen de wereld gaat toch naar de maan de groene spirit staat in bijna ieder huis met engelenhaar behangen maar hun wortels blijven duurzaam thuis in aardse grond gevangen de mensen zingen kerst en vrede doen toch vaak heel andere dingen ieder jaar wordt weer het kind geboren zijn boodschap…
wil melker24 december 2012Lees meer >

EMILY DICKINSON 341

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer Los van de grond of lucht, zou soms Een trage weg in elk geval Genoegen kunnen kweken zoals steen Kristal en kwarts over het algemeen? Dit is het uur van lood Herdacht, indien men overleefde Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…

Voorjaar

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.464
De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen en na de regen het geuren van de grond, de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen der sterren aan het doorzichtig hemelrond. Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen, want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…
Jan Campert27 februari 2013Lees meer >

De vrouw die zich mijn hond noemde.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
En als genageld aan de grond durfde ik haar niet te vragen om eens een bakkie te komen doen bij mij En al zeker niet nadat ze zei: "Wees niet verlegen jongen, ik volg je nog al die jaren.” “We hebben nog zoveel te bepraten en beschouw mij maar als jouw hond."…

waterig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
(de regen krult rond oude stenen en gebogen gras buigt eerbied naar de grond) mijn droge mond snakt moeizaam naar een kleine dronk, ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten buiten, in de kilte van vandaag laat ik ze graag hun gang weer gaan opeengestapeld staan ze toch te wachten tot hun korte duur -slechts wetend- uit mijn…

Groepsportret

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.775
Grond eindigt niet. Zorg dat servetten vleugels zijn en boten tot ze op schoten liggen voor het morsen. Moet iemand even doen alsof een hoed, laat maar begaan. Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten vooraan neergelegd, daarachter door de knieën, daarachter staan. Lachen zacht, vlucht niet, kijk niemand aan.…

Fuck de grizzly arend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.923
Fuck de grizzly arend beren van het ijs, screw de bever in zijn burcht - te warm is het naar vonkend spattend water zie ik om alleen of graaf een kuil in vochtige grond en laat mij zoeken in de buik van welige struiken.…
Erik Spinoy29 oktober 2023Lees meer >

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Ik voel het grove van de grond. Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je daar weer jongen? Je moet niet zoveel roken.’ De kamer stroomt weer vol. Als toen we samen zongen.…

Nachtelijke ontmoeting

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.343
Het was een avond, lang geleden de maan stond hoog, het was heel licht en waar ik liep, over het Doornvlak dampte de grond van warme mist Ik ging liggen in het stugge gras lag stil te kijken naar de nacht Een uil kwam aangevlogen en streek neer, zo dichtbij op een tak dat wij elkaar haast raken konden en bleef zo stil als ik daar zitten…
Elly de Waard11 februari 2015Lees meer >

vaarwel

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik lig hier op de grond Met water in mijn mond Mijn huid schilfert af Je ziet mijn aders van mijn lijf.…

Bestaansrecht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Je blijft verrassen ondanks de moeilijke tijden misschien juist daarom Alsof iemand uit zijn door cellulitis, sinasappelhuid aangetaste vel kan stappen Eindelijk al je parten kan ik zien en delen De dunschiller glinstert in jouw steriele hand vederlicht begint het strelen Van mijn lippen vallen druppels sap op de grond in een oogwenk…

Mijn Nederland

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.469
waar de blonde duinen rijen En de oude toren blikt op het brede strand Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen De blanke zeilen op het spiegelend meer Het vredig landschap met de oude molen De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer Ik heb u lief mijn land om uw verleden Ik heb u lief, mijn eigen plekje op aard En wil een vijand ooit uw grond…

Flierefluitend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Wat hangt er in de lucht op wat wolken en vogels na, die het ruime sop verkozen boven poten op de grond, omdat vleugels vliegen willen? Maar wees behoedzaam en luister goed naar het verhaal van merel, spreeuw en mus. Misschien verstaat u in welke taal zij zwijgen, en waarover zij kwetteren, als vogels massaal hun snavels tuiten.…
Marije Geerts26 november 2015Lees meer >

Jongen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 763
Jongen, gooi je kop in de wind, leef verlaat de brakke grond en wis je sporen uit de klei, vergeet dit zwarte oord, de krenkende kruisverhoren. De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken zullen je bespuwen, wilden je helen maar achter de coulissen, zelfvoldaan jouw lichaam stelen.…

Met een half oog?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
van niets te leven dan van de synthese uit de winterwarmte van de grond om in de gerijpte nevels over te gaan, waaruit de verborgen zon hem baarde een schuilplaats onder het onbeschreven blad, energie geladen uit eigen kringloop, voorloper van gedroomde wensen met een half oog geopend in hun winterslaap nu nog naakt en in…
Pama8 december 2015Lees meer >

Koude handen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Mensen van de koude grond hebben twee handen vrij; waarop de wintertijd wordt gedragen; een winterslaap met de koude dagen is er voor hun niet bij. Koude handen doen hen beminnen. Nooit iets aan de hand. Een hand in een diepe zak; de andere in de eigen boezem van het gezonde verstand.…

Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst

gedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.571
graag de rest vergeten wil de vingers in de oren en de ogen sluiten de oren volgestopt met proppen was een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen het dennenbos is bruin en niet meer groen de zon gaat nog mooi onder ‘net een plaatje’ maar de bescherming van de ozon is verdwenen de kernwapens zitten verborgen in de grond…

De Naakte Waarheid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Mijn ogen betraand op de grond gericht, daar waar m'n trots naast jouw overhemd ligt. De dure blouse, een krijtgestreepte, – pas nog hangend in haar kast – nu een gekreukt hoopje aanzien bij mijn vuile was.…

verhalen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
we moeten het verhaal afmaken maar we willen ook wat langer schuilen in de lege ruimte van zwijgen en nog niets zeggen de tijd valt stil achter een gordijn van onzekerheid we hebben iets in gang gezet de afloop staat vast als laatste verdediger en doelman in één op onvaste grond beland zonder route in een verlaten niemandsland zeldzaam…
J.Bakx5 januari 2017Lees meer >

Angst.voor een arts

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Noch voor de geleerde vrouw of man als een huisvriend noch indien praktiserend in het geneeskundig institutioneel wezen hoeft de angst van een patiënt, uit de medische grond, een hartklem te zijn die zich in de ogen uit laat lezen.…

Vliegen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Een vrije vogel even los van de grond Een prevelende bidvogel die uit verlangen de zwaartekracht voor even verslond. Los hoog hangend in aardse gezangen. Een menselijke idylle door de ruimte omvangen. Vliegen naar iedere bestemming daar waar een mens nog gelukkig kan zijn.…

Roestbeeld

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
gazon, net naast de conifeer Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik Verroest, zei ééntje die was omgedonderd Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur Zodat de hele buurt het ding bewondert Men groef een gat –in ’t late middaguur Er werd gepraat, er werd gekonkelfoesd De tuinkabouters kregen ’t apezuur Omdat ze hoorden wat de grond…

ene weemoedige blik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
ik ben mijn glazen kwijt en kruip over berg en dal door kamer, keuken en toilet op de tast ontdek ik opnieuw hoe het is aan de grond te zitten en te huizen onder een bed; het is vertoeven aan lager wal nu is dat natuurlijk niet voor het eerst dat mijn neusprothese zich verstopt maar zonder zicht is men op zijn teerst en zoek ik mijn heil…

Het Zoete Zingen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Ik zit in vaders rookstoel bij het raam En zie nog steeds de weidse bollenvelden Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek Groeit straks beton in plaats van zomerbed De heg is afgeschoren tot de grond En naast de slootjes tussen stoppelriet Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait Het kent nog…

Logistiek raakt in paniek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
ik heb vergeleken mierenhopen bekeken de stukken land die zij bestreken voor een krioelend bestaan mensen als olievlek de grond wordt omgezet in een productieproces dat honger moet stillen variatie door mechanisatie de logistiek raakt in paniek door de snelle vlucht naar de stad waar alles zich samenpakt zonder privacy en cultuur…
wil melker8 oktober 2017Lees meer >

Mijn pen en penseel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Er ligt een speelplaats in mijn hoofd braakliggende grond met verse aarde. De korrels roepen: heb plezier plant een zaadje, schilder de tijd. Heb erg in de tonen en noten bij deuntjes die repeteren herken je de instrumenten laat niets het geheel om zeep helpen.…