4214 resultaten.
Sphagnum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Te midden van ontginningen der woeste gronden
liggen kanalen van vloeibaar zwart
als primaire aderen aan geboortegrond gebonden.
Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen
over een week gedempt hart
gelegen op de waterscheiding langs de palen.…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Prikt en irriteert
haar doornen doen heel goed hun werk
prikken onterecht
Daar echte liefde afstoot
allerminst althans vreugde geeft
daar zij, zei
zij, veel verdriet van vroeger
jaren nooit echt heel goed een plaats
heeft kunnen geven
Probleem echter is dat hij
vanuit de diepste gronden van
zijn hart haar heel erg lief heeft
Zij…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Om te aarden in een bodem, woest van grond,
drijven dunne velden landinwaarts
uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond.
Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 ben overgegaan op dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.
Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen,
want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…
De vrouw die zich mijn hond noemde.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 En als genageld aan de grond
durfde ik haar niet te vragen
om eens een bakkie
te komen doen bij mij
En al zeker niet
nadat ze zei:
"Wees niet verlegen jongen,
ik volg je nog al die jaren.”
“We hebben
nog zoveel te bepraten
en beschouw mij maar
als jouw hond."…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Groepsportret
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.775 Grond eindigt niet.
Zorg dat servetten vleugels zijn en boten
tot ze op schoten liggen voor het morsen.
Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lachen zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.…
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Fuck de grizzly arend beren van het ijs,
screw de bever in zijn burcht -
te warm is het naar vonkend
spattend water zie ik om alleen
of graaf een kuil in vochtige grond
en laat mij zoeken in de buik
van welige struiken.…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je daar weer jongen?
Je moet niet zoveel roken.’
De kamer stroomt weer vol.
Als toen we samen zongen.…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Eerst vaste grond,
liefst met ogen toe.…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik lig hier op de grond
Met water in mijn mond
Mijn huid schilfert af
Je ziet mijn aders van mijn lijf.…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Je blijft verrassen
ondanks de moeilijke tijden
misschien juist daarom
Alsof iemand uit zijn
door cellulitis, sinasappelhuid
aangetaste vel kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw verleden
Ik heb u lief, mijn eigen plekje op aard
En wil een vijand ooit uw grond…
Flierefluitend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Wat hangt er in de lucht
op wat wolken en vogels na,
die het ruime sop verkozen
boven poten op de grond,
omdat vleugels vliegen willen?
Maar wees behoedzaam en luister goed naar
het verhaal van merel, spreeuw en mus.
Misschien verstaat u in welke taal zij
zwijgen, en waarover zij kwetteren,
als vogels massaal hun snavels tuiten.…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Jongen, gooi je kop in de wind, leef
verlaat de brakke grond en wis je sporen
uit de klei, vergeet dit zwarte oord,
de krenkende kruisverhoren.
De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken
zullen je bespuwen, wilden je helen
maar achter de coulissen, zelfvoldaan
jouw lichaam stelen.…
Met een half oog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 van niets te leven dan
van de synthese uit de
winterwarmte van de grond
om in de gerijpte nevels
over te gaan, waaruit de
verborgen zon hem baarde
een schuilplaats onder het
onbeschreven blad, energie geladen
uit eigen kringloop, voorloper
van gedroomde wensen met
een half oog geopend in hun
winterslaap nu nog naakt
en in…
Koude handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Mensen van de koude grond
hebben twee handen vrij;
waarop de wintertijd wordt
gedragen; een winterslaap
met de koude dagen is er
voor hun niet bij.
Koude handen doen hen
beminnen. Nooit iets aan
de hand. Een hand in een
diepe zak; de andere in
de eigen boezem van het
gezonde verstand.…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net een plaatje’
maar de bescherming van de ozon is verdwenen
de kernwapens zitten verborgen in de grond…
De Naakte Waarheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Mijn ogen betraand
op de grond gericht,
daar waar m'n trots
naast jouw overhemd ligt.
De dure blouse, een krijtgestreepte,
– pas nog hangend in haar kast –
nu een gekreukt hoopje aanzien
bij mijn vuile was.…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 we moeten het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam…
Angst.voor een arts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
487 Noch voor de geleerde vrouw of man
als een huisvriend noch indien praktiserend
in het geneeskundig institutioneel
wezen hoeft de angst van een patiënt,
uit de medische grond, een hartklem
te zijn die zich in de ogen uit
laat lezen.…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Een vrije vogel even los van
de grond Een prevelende bidvogel
die uit verlangen de zwaartekracht
voor even verslond. Los hoog hangend
in aardse gezangen. Een menselijke
idylle door de ruimte omvangen.
Vliegen naar iedere bestemming daar
waar een mens nog gelukkig kan zijn.…
Roestbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
708 gazon, net naast de conifeer
Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik
Verroest, zei ééntje die was omgedonderd
Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur
Zodat de hele buurt het ding bewondert
Men groef een gat –in ’t late middaguur
Er werd gepraat, er werd gekonkelfoesd
De tuinkabouters kregen ’t apezuur
Omdat ze hoorden wat de grond…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 ik ben mijn glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog…
Logistiek raakt in paniek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
489 ik heb vergeleken
mierenhopen bekeken
de stukken land die
zij bestreken voor
een krioelend bestaan
mensen als olievlek
de grond wordt omgezet
in een productieproces
dat honger moet stillen
variatie door mechanisatie
de logistiek raakt
in paniek door de
snelle vlucht naar de stad
waar alles zich samenpakt
zonder privacy en cultuur…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Er ligt een speelplaats in mijn hoofd
braakliggende grond met verse aarde.
De korrels roepen: heb plezier
plant een zaadje, schilder de tijd.
Heb erg in de tonen en noten
bij deuntjes die repeteren
herken je de instrumenten
laat niets het geheel om zeep helpen.…