3457 resultaten.
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Soms is het teveel en metsel ik steen,
een muur om te schuilen, een plek voor alleen.
Maar ik wil durven, ik wil verbinden,
de muren slopen, de ruimte hervinden.
Niet passend in hokjes, niet netjes, niet klein,
maar groots in mijn wezen, onbegrensd en rein.…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 De treinen zijn lang weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van…
50 plus
netgedicht
3.5 met 98 stemmen
19.598 vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat
een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad
een oude man, die trage meters strompelt
de afstand van het kastje naar de muur…
verdriet om jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.088 Je gestalte in de deuropening was het laatste wat ik zag
de tranen rolden over mijn wangen toen ik op mijn rug lag
je verdween uit mijn leven als een schaduw op een roetzwarte muur
ik bleef je maar zoeken maar vond je niet
je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet
dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf
want toen je…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
jij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.078 Jaren heb je gebouwd aan die muur,
Hij brokkelt langzaam af, ieder uur,
Want ik weet wat je verleden met je doet.
En voor jou deed het niet veel goed.
Van sterk en zelfverzekerd,
Naar onevenwichtig en onzeker.
Je hebt nu het verdriet van verleden jaren,
Maar ooit zal de lucht voor jou ook klaren.…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…
Blauwe Diamanten
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.033 prachtige zon
Winterwarm hand in hand, zonder wanten
de liefdevolle evolutie van onze oorsprong
Blauwe ogen.. omgesmolten, glanzend staal
de stervende planeet draait om dode zon
Mijn liefde gever blijkt 'n wrede kannibaal
pijn zonder weerga, onverzettelijk als beton
Blauwe ogen.. mee gelogen, mee bedrogen
koud vuur, verloren schaduwen op de muur…
je hebt me bewoonbaar gemaakt
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.298 ik was gekraakt
maar je hebt me
bewoonbaar gemaakt
muren behangen met
kleurrijk verlangen
in ieder patroon
ik leef in een droom
de deuren vervangen
het piepen en kraken
gestopt door ze strak
af te hangen, gangen
geschoond en gerecht
pannen getrapt en in
lijn op de daken gelegd
ramen doorzichtig
van buiten naar binnen
voorzichtig…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een band
Levend hout gekapt zonder mededogen
Vormen een muur…
wenkt stilte met het koude gezicht
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.214 kom met me mee
of zal ik je dragen
het land is zo leeg
zonder leven en vragen
overal steen
de wind zingt zijn lied
langs ravijnen en neuriet
refreinen alleen, alleen
ik heb muren gebroken
voegen gewrikt
liet eenzaamheid komen
uit leegte in dromen
nog zijn we gebonden
de wereld vergruist
het licht in het glas
ontbindt zich tot zwart…
op een kier
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.247 Nog nooit eerder heb ik iemand
Toegelaten tot zo dichtbij
Heb ik mij zo durven voelen
Dat allemaal deed jij
Heel even heb ik kunnen genieten
Van de overwinning in mij
Zo verliefd en zoveel liefde
Geen remmingen, helemaal vrij
Helaas was dit fijne gevoel
Van hele korte duur
Voel ik mij weer meer gesloten
Bouw ik onbewust weer aan de muur…
Onnet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
713 Waarom getroost ik mij zovele pijnen
te midden van de muren, die zo schrijnen
en laat ik mij hier in een dwangbuis wringen?
Ik voel de wanden om me heen. Ze schijnen
zo vastberaden, nu ze mij omringen.
Ze lijken tot een soort sonnet te dwingen.
Welja, hier heb je al de twee kwatrijnen.
Slechts moeizaam komen thans de twee terzinen.…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Op de kalender aan de muur
loopt ze het namenlijstje na
‘Moesten wij niet naar een feest,
vandaag over twee weken?’…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 In de hal van mijn moeder stond
een grote, bruine, aardenwerken pot
met mutsen erin
Schuin onder de kapstok
in een kleine inham tegen een muurtje
prikkend in je kinderzin
van achter de streep, de scheur in de groene tegel
mikte ik op de spleet
van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd…
Workaholic
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 kan zien
waar het amper leeft
meubels pas herkend
verrek is dit zijn huis
hoe kan het anders
buiten werkgedruis
netvlies lokt de klok
waar zij zovaak op ziet
waarschijnlijk alle tijd
het zesde pilsie hoeft ‘ie niet
hij wacht en wacht
en wacht en wacht en wacht
hij is het zat en zij allang
de kids er tussenin
dagen opzien tegen muur…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 het was niet liefde zoals in ‘t gedicht
wij waren ons nog zeldzamer en dicht
ondanks je muren bouwde ik een brug
tussen te korte uren en ging de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 Gebald in herhaalde stoten
hijgt hij huiverig door het gebladerte
dat in alle stamsoorten nederig buigt
Dan kraakt het samengetrokken geweld
en plots breekt het water gutsend door de
hangende muren.…
ze leven nog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.198 telde de haan betraand zijn knopen
voor doelman vermeer waren de rapen gaar
hij stond een partij te boksen en springen
om het met kleinste verschil uit te zingen
genoeg om den drenthse reus in stelling te brengen
tegen amerika de laatste minuut van de pot
een aanloop daar kwam snoeihard dat schot
je zag sibon de bal door gaten onder de muur…
Op een terras
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
1.570 mijn kant op
mijn blik die in jouw ogen stopt
Ik stond op een terrras
hoe ik wist dat jij bij mij past
jij was met wat vrienden uit
en ik keek recht op jou jullie uit
Ik stond op een terras
dit was de eerste keer pas
dat ik verblind werd door de liefde
en je liep daar als een mooi muziekje
Ik stond op een terras
ik sta als aan een muur…
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 vrij
flaneerde in de kleine stad der mooie mensen,
met haar intriges, spiegels en haar gaanderij,
haar tempels om de duivel Tijd in te verwensen,
keek, druk met mooi-zijn, niemand naar dat wezen om
(men liet om het bestaan der stad te doen voortduren,
voor de vergane schoonheid, die vertrekken kon,
soms nieuwe mooie mensen toe binnen de muren…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 In de schuimende muur staat mergzacht
‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert,
slurpt de glazige zon aan diggelen.
Alles lijkt nu regengetint. Slapeloze wind
sleurt slapmeedogenloze waarschuwing mee.…
Raam
gedicht
2.3 met 43 stemmen
11.574 Is dit jouw huis - of woont een andere man
met vrouw en kinderen binnen deze muren?
Vitrage voor de vensters, dicht de deur en
geen pad waarlangs je achterom kunt gaan.
Halfweg knarst in de hoogte een scharnier.
De zolderruit zwenkt uit tot vergezicht
en toont daarbij het huis binnenstebuiten.…
De druppel
hartenkreet
3.7 met 35 stemmen
3.269 Wezenloos starend witgebluste muren
om nu en dan naar zijn voeten te turen
Nagellak schreef bloedrode teksten
die de sfeer hier meestal beheksten
Voeten petsend plakkend op en neer
in een steeds droger wordende plas bloed
merkt hij op met een mondhoek lachend
mijn grote teen kan het ook
Ach wel minder goed
van vette letters naar driebaans…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 nu is mijn leven te geef
ik open stallen en hallen
van mijn eigen kasteel
kom maar publiek
vergaap je aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
EUROTISCH
hartenkreet
3.3 met 45 stemmen
4.779 Met reizen is het voortaan passen, meten:
Eén voorjaarsweekje naar de Côte d'Azur,
Misschien een reis naar de Chinese Muur,
Maar méér vakantie kan ik wel vergeten.
Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
En alle andere schooiers, ik onthef
Me van me mijn naastenliefdeplichtsgevoel.…
Dit is de tijd
gedicht
3.6 met 56 stemmen
18.121 Dit is de tijd, de tijd om te zorgen,
zorgend staan met je rug naar het vuur,
bloot aan de dood, in het leven geborgen,
lezen de schaduwen van morgen
spelender-, spellenderwijs op de muur.
Dit is de tijd. God zelf staat zonder
zich te verroeren andersom.
Dit is de tijd.…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…