inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 6.890):

50 plus

(prodepressiva)

ik tel de groeven in mijn droef gelaat
vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat

een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad

een oude man, die trage meters strompelt
de afstand van het kastje naar de muur
en op z’n sterfbed pure wartaal mompelt
ik voel de warmte van het vagevuur

bedekt met spinnenweb, totaal verschrompeld
begeef ik mij terug naar de natuur

Schrijver: Daan de Ligt, 1 apr. 2005


Geplaatst in de categorie: verjaardag

3,5 met 98 stemmen aantal keer bekeken 19.171

Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:
joke schilling
Datum:
17 sep. 2005
Email:
jokeschillingxs4all.nl
Geweldig, wat een humor.
Herkenning alom, dat zie je aan het aantal reacties. Wat mijn waardering betreft in cijfers: een dikke negen!
Naam:
Ruurd van der Weij
Datum:
27 jul. 2005
Email:
r.a.van.der.weijrug.nl
Iemand met zo'n zelfspot verdient een lang leven!
Naam:
Ria
Datum:
26 jul. 2005
Email:
riavanderzijdehotmail.com
Mooi gedicht, maar wel erg zwartgallig. Ben zelf ook 50+, maar zo had ik mezelf nog niet bekeken.
'k Word er een beetje depri van, zal het maar niet herlezen.
Naam:
Folkje
Datum:
4 apr. 2005
Email:
jfskquicknet.nl
Goed gedicht, Daan, maar ik kon ook een glimlach niet onderdrukken:
De spiegel die je dit gedicht liet maken
zat vol met barsten en was slecht verlicht
't was vast een gruwelijk gekreukt gezicht
je hoorde zeker ook je huid al kraken

Kijk dus slechts in de spiegel van je hart
en maak een frisse 50 plusser start

Naam:
Lot
Datum:
2 apr. 2005
Email:
dragongirlxs4all.nl
Kom op! Iedere roos verwelkt op een gegeven moment. Het is niet erg, het is het leven. U ziet er nog niet eens zo oud uit op de foto. Mooi gedicht.
Naam:
Jerry Panday
Datum:
2 apr. 2005
Email:
jerrypandayhotmail.com
Het taalgevoel van Daan de Ligt is in ieder geval allerminst verschrompeld! Wat een prachtig gedicht.
Naam:
Rina
Datum:
1 apr. 2005
Email:
rinavandijktiscali.nl

Het is vast heel treurig bedoeld.
Waarom moet ik er dan zo onbedaarlijk om lachen?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)