2904 resultaten.
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 De weg ernaar toe vind ik niet
Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof ik kijk in helder water
En mijn gevoelens weerschijnen
En als ik ze probeer te vangen
Zie ik ze in de rimpels verdwijnen…
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 niet meer verdwijnen zonder te vertrekken
niet meer verschijnen in blinde vlekken van geschiedenis
ze snijden ze scheuren ze lopen weg met woorden als
zonde
jammer
tot ziens
nooit meer
en toch houden we vast omdat we nog niet weten
wat we straks nog meer zullen vergeten
misschien
uiteindelijk
elkaar
nooit meer…
je oogde soms een vage lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 handen zachtjes af
je oogde soms een vage lach
die ik in je lichaam niet meer zag
je wilde ongedwongen zijn en vrij
je vroeg mij om je los te laten
mijn vriendschap voelde te dichtbij
maar je wilde mij niet raken
weer lopen onze wegen naast elkaar
jouw weg is nieuwer dan de mijne
ik zie je ogen en je donkere haar
voorbij de horizon verdwijnen…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen
gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm
en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven
zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem
`t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte
verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Nee, monsieur Descartes
ik ga gedichten schrijven en verdwijn…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Kom, sust je 'em,
Uw toorn maar, kleine toorn, die niets dan hinderen
Kan aan uw eigen sufferige leventje
Van zoetlijk-bedrijf'ge daagjes en slaperig
Door-gezeurde avondjes, waar elk met gaperig
Gebaar iets tracht te zeggen van zijn streventje,
Dat niets was als een spelletje, o klein volkje,
Dat ras verdwijnen zal als een…
Hap slik weg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
949 zonder rem en die je dan met taaie twijgen
in een snelle werveling zwierend om je oren slaan
ik krijg het niet gedaan, te lachen in
het even dat dit leven lollig is en ben
als een gevangen vis die verloren rondjes draait
in mijn kom beklemd door eindigheid
zie ik hoe hij komt en gaat, de vraatzucht
van de tijd die de dingen laat verdwijnen…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
Absalon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 Jongen toch,
verraad me aan de wereld, doe met me wat
je wilt, smijt me in een slangenkuil,
maar volg me niet, verdwijn, nar, naar
een altijddurend verweneiland.…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
zelfmoord door pesten.
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
2.063 wil niet
dat ik hier in mijn leven ben
Niemand heeft spijt
over wat je is aangedaan
Niemand heeft spijt
over dat het zo is gegaan
Je wil wel praten
maar het lukt je niet
Je wil wel praten
maar hebt teveel verdriet
Dit is het einde
het einde van je leven
Dit is het einde
misschien moet het maar zo
De pijn die je nu hebt
zal verdwijnen…
Haat
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
655 verdwijn als de bliksem doorslechte vrouw
voordat ik je bezwanger
met mijn nu en dan opgerukte hanger
je hebt mij alles ontnomen
waarvan ik uitermate veel hou
je hebt mij gepezeweefd
met je doordrammend geklaag
je monsterachtig snerpend gezaag
dat sneed door dik stammige bomen
te lang heb ik op ‘niet willen horen’ geleefd
wat er van jou…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 ik zit daar
zie de kleuren veranderen achter het raam
dan eens nieuwe dan eens volle maan
ik stook de kachel op
de mensen verdwijnen van de straat
misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Genietend zwemt ze rondjes
In haar Wedgwoodkopje
Nu en dan
Leunt ze met beide armen
Op de rand en kijkt verliefd
Naar de reep tuin tussen de
Schelfzeevitrage
Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Maar met ieder glas troost glijdt
zijn pijn verder bij hem vandaan,
zoals de dissonante tranen van
de piano tussen het geroezemoes
van de vele gesprekken, die spoorloos
verdwijnen in de brakke muren
zijn kroeg.…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Nachtgodin
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
5.021 In het zwarte
woud rond mijn geribbelde schede,
duikend tussen de vochtige lippen,
verdwijn jij met je hagedissentong.
Ik ben een golvende zee, mijn buik
kronkelt van genot, jij duikt van
mijn gestegen kittelaar in de
warme sappen, in het pikkedonker.
Kom in mijn vesting,
dan sluit ik de poorten.…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
zoals Jan de dood van poes meet
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
949 zoals jan- de kleine krullenbol
de tijdsduur van haar dood in armlengtes meet
- hoe lang duurt dood eigenlijk
duurt hij zolang of zolang
en ze gaan iets verder uit elkaar,
die kleine handjes
of zolang - en weer wordt de afstand groter
tussen leven en verdwijnen
of zo zo zo zo zo lang..... -
nu spreidt hij zijn armen
wijd - heel wijd.…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Ik verraad mijn onderduikplekken niet
noch verraad ik in welke schim ik verdwijn of
welke rokken ik moeiteloos optil.
Nog zie ik die toverlandschappen en
parelkastelen.
Ik blijf een doofstomme nautilus in de
diepste oceaan,
waar het zinloos gemier over kunst niet doordringt.…
Dauwtrapper
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
781 bomen;
de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw
de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren;
op het eind van het bospad staat de oudste boom, een-
‘Mondriaanse’ eik met kale takken, gehuld in zilveren
webben, hij ziet mij komen en al zijn twijgen wuiven;
onder de eik keert de zin om te schrijven weer; de
bomen verdwijnen…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 vol
gretigheid
de natte banken in het park
de groezelige kamers in krakende pensions
de stranden waarop we met elkaar vergroeiden
zaai het verlangen
dat we voor elkaar voelden
uit op straten en op pleinen
laat iedereen weten dat het bestond
zodat moeders hun kinderen vertellen
over de unieke liefde die ons bond
en ga dan maar
verdwijn…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 De zon in heel haar pracht verschijning,
stralende warmte, minachtende verdwijning,
donkerte in kilheid vervalt het gemoed,
schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed.
Niets is standvastig, tijden vergankelijk,
met elkaar verbonden, toch onafhankelijk,
de maan, in haar immense zwaartekracht,
eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
Sarah
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Je gooide
je shirt met de India-kleuren weg, maar ik had het graag
gedragen, je willen voelen zoals je was toen ik je nog
niet kende en dan helemaal in jou verdwijnen
zoals ik God ook niet ken
en haar toch bemin
mijn lieve Sarah!…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Ik koester mijn eerste warme zoen
mijn glimlach naar mijn spiegelbeeld
mijn eerste samen zijn
verdwijnend in vergetelheid
Ik koester geboorten van nieuw leven
mijn vreugde en mijn blijheid
mijn wijzer worden,
grijzer en ook ouder.
Ik had het nooit echt door:
ik ben een volhouder.…
Bedrogen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
746 (voor Mirjam)
De tijd en het onzichtbare doet vervagen,
dat weet iedereen, stofwolken achterlaten
is een methode om te verdwijnen, maar
wat in mijn ziel is gebrandmerkt
laat zich niet bedotten.…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Ik ben dood
Je laat me met pas gebroken ogen achter
terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven
het ultiemste niets vervoegen
Ik ben dood
toen mijn ogen nog ogen waren
Zag ik je langzaam verdwijnen
Jouw vrome gesloten ogen
om dit alles te bewaren?
Hoe lang?…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen laat ik ieder
beeld-woord rusten
om te verdwijnen in een kosmische wereld
teruggetrokken, dromend achter de coulissen
Dan zal ik nog slechts luisteren
naar de stilte
en ontmoet ik mijn Ziel.…