Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Zoeken naar woorden

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.566
De weg ernaar toe vind ik niet Ik probeer het te zingen Maar ik mis de muziek in het lied In mijn hoofd is het glashelder Duidelijker dan ik kan omschrijven Want wanneer ik het probeer Lijkt alles uiteen te drijven Alsof ik kijk in helder water En mijn gevoelens weerschijnen En als ik ze probeer te vangen Zie ik ze in de rimpels verdwijnen…
robert15 juni 2004Lees meer >

Ik ben weer thuis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 973
niet meer verdwijnen zonder te vertrekken niet meer verschijnen in blinde vlekken van geschiedenis ze snijden ze scheuren ze lopen weg met woorden als zonde jammer tot ziens nooit meer en toch houden we vast omdat we nog niet weten wat we straks nog meer zullen vergeten misschien uiteindelijk elkaar nooit meer…

je oogde soms een vage lach

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
handen zachtjes af je oogde soms een vage lach die ik in je lichaam niet meer zag je wilde ongedwongen zijn en vrij je vroeg mij om je los te laten mijn vriendschap voelde te dichtbij maar je wilde mij niet raken weer lopen onze wegen naast elkaar jouw weg is nieuwer dan de mijne ik zie je ogen en je donkere haar voorbij de horizon verdwijnen…
wil melker6 januari 2006Lees meer >

De maan de zon de...

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.588
haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem `t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep waarmee bijna schaamteloos…
WOLF27 januari 2006Lees meer >

Ergo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Nee, monsieur Descartes ik ga gedichten schrijven en verdwijn…
Peter Anders21 september 2006Lees meer >

Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.134
Kom, sust je 'em, Uw toorn maar, kleine toorn, die niets dan hinderen Kan aan uw eigen sufferige leventje Van zoetlijk-bedrijf'ge daagjes en slaperig Door-gezeurde avondjes, waar elk met gaperig Gebaar iets tracht te zeggen van zijn streventje, Dat niets was als een spelletje, o klein volkje, Dat ras verdwijnen zal als een…
Willem Kloos14 augustus 2021Lees meer >

Hap slik weg

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
zonder rem en die je dan met taaie twijgen in een snelle werveling zwierend om je oren slaan ik krijg het niet gedaan, te lachen in het even dat dit leven lollig is en ben als een gevangen vis die verloren rondjes draait in mijn kom beklemd door eindigheid zie ik hoe hij komt en gaat, de vraatzucht van de tijd die de dingen laat verdwijnen…

Hersenprent

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.241
Dan gaat de traan weer terug, langs je wang omhoog om snikkend te verdwijnen in de scherpe hoekjes rond het rood het wit en het aller pikste zwart van je oog Daarna weer die glimlach, die verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
FD28 maart 2009Lees meer >

Absalon

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Jongen toch, verraad me aan de wereld, doe met me wat je wilt, smijt me in een slangenkuil, maar volg me niet, verdwijn, nar, naar een altijddurend verweneiland.…

Los bol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
straten zijn rivieren gevuld met dronken batavieren alles en iedereen helemaal los mens ga lekker wandelen in 't bos Geuren en kleuren vertellen iets moois paden en rustige verhalen trekt iets meer de geest omhoog Zachtjes aan haar rode hartje beloven dat de tijd inderdaad ooit uit zal doven Net als lichtjes ooit eens verdwijnen…

zelfmoord door pesten.

hartenkreet
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.063
wil niet dat ik hier in mijn leven ben Niemand heeft spijt over wat je is aangedaan Niemand heeft spijt over dat het zo is gegaan Je wil wel praten maar het lukt je niet Je wil wel praten maar hebt teveel verdriet Dit is het einde het einde van je leven Dit is het einde misschien moet het maar zo De pijn die je nu hebt zal verdwijnen…

Haat

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
verdwijn als de bliksem doorslechte vrouw voordat ik je bezwanger met mijn nu en dan opgerukte hanger je hebt mij alles ontnomen waarvan ik uitermate veel hou je hebt mij gepezeweefd met je doordrammend geklaag je monsterachtig snerpend gezaag dat sneed door dik stammige bomen te lang heb ik op ‘niet willen horen’ geleefd wat er van jou…
Hieronymus17 september 2009Lees meer >

De ongenaakbaarheid van het leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
ik zit daar zie de kleuren veranderen achter het raam dan eens nieuwe dan eens volle maan ik stook de kachel op de mensen verdwijnen van de straat misschien omdat de kou niks heel laat van ijzig grijs wordt het zilverwit en dan begint de schone lei steeds harder beginnen vogels te fluiten alle kou uit hun lijven groen is er nu overal toch…
Aline25 december 2009Lees meer >

COTTAGE ROSE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Genietend zwemt ze rondjes In haar Wedgwoodkopje Nu en dan Leunt ze met beide armen Op de rand en kijkt verliefd Naar de reep tuin tussen de Schelfzeevitrage Pas in de avond Zal het glazen pad In golvend kant verdwijnen Geniet ze van het tikken Van haar Engelse staande Deelt gul de decanteerkaraf Met de doden op het bijzettafeltje…

DE DRINKER

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
Maar met ieder glas troost glijdt zijn pijn verder bij hem vandaan, zoals de dissonante tranen van de piano tussen het geroezemoes van de vele gesprekken, die spoorloos verdwijnen in de brakke muren zijn kroeg.…
Leonard Hof4 februari 2010Lees meer >

Ach, mijn lief

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 701
ach, mijn lief, ik ga je verlaten, de avond valt, de nacht is nabij, voor het donkert, zal ik verdwijnen, dag, mijn lief, ik laat je alleen vol twijfel en angst, de nacht is nabij, ze luistert, fluistert vol verlangen, ach, mijn lief, misschien ga je slapen, en droom je nog stil over jou en mij, van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Tjoke25 april 2010Lees meer >

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

Nachtgodin

hartenkreet
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.021
In het zwarte woud rond mijn geribbelde schede, duikend tussen de vochtige lippen, verdwijn jij met je hagedissentong. Ik ben een golvende zee, mijn buik kronkelt van genot, jij duikt van mijn gestegen kittelaar in de warme sappen, in het pikkedonker. Kom in mijn vesting, dan sluit ik de poorten.…

tot leven, meer

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 616
middernacht de wereld zou donker moeten zijn onder een lantaarnpaal staat een man alleen hij rookt een sigaret laat zich vollopen met duisternis zonder angst glimlacht en wandelt tot de stenen op hetzelfde pad waar ook seizoenen veranderen ik draal nog even, keer dan terug naar vertwijfeling verdwijn…

zoals Jan de dood van poes meet

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 949
zoals jan- de kleine krullenbol de tijdsduur van haar dood in armlengtes meet - hoe lang duurt dood eigenlijk duurt hij zolang of zolang en ze gaan iets verder uit elkaar, die kleine handjes of zolang - en weer wordt de afstand groter tussen leven en verdwijnen of zo zo zo zo zo lang..... - nu spreidt hij zijn armen wijd - heel wijd.…

Onderdompeling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik verraad mijn onderduikplekken niet noch verraad ik in welke schim ik verdwijn of welke rokken ik moeiteloos optil. Nog zie ik die toverlandschappen en parelkastelen. Ik blijf een doofstomme nautilus in de diepste oceaan, waar het zinloos gemier over kunst niet doordringt.…
Joanan Rutgers30 september 2010Lees meer >

Dauwtrapper

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
bomen; de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren; op het eind van het bospad staat de oudste boom, een- ‘Mondriaanse’ eik met kale takken, gehuld in zilveren webben, hij ziet mij komen en al zijn twijgen wuiven; onder de eik keert de zin om te schrijven weer; de bomen verdwijnen…
Custor11 oktober 2010Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
vol gretigheid de natte banken in het park de groezelige kamers in krakende pensions de stranden waarop we met elkaar vergroeiden zaai het verlangen dat we voor elkaar voelden uit op straten en op pleinen laat iedereen weten dat het bestond zodat moeders hun kinderen vertellen over de unieke liefde die ons bond en ga dan maar verdwijn…
greet mariën10 december 2010Lees meer >

Ontsprongen kracht van zonsverduistering.

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
De zon in heel haar pracht verschijning, stralende warmte, minachtende verdwijning, donkerte in kilheid vervalt het gemoed, schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed. Niets is standvastig, tijden vergankelijk, met elkaar verbonden, toch onafhankelijk, de maan, in haar immense zwaartekracht, eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
Vos Andrea8 januari 2011Lees meer >

Sarah

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Je gooide je shirt met de India-kleuren weg, maar ik had het graag gedragen, je willen voelen zoals je was toen ik je nog niet kende en dan helemaal in jou verdwijnen zoals ik God ook niet ken en haar toch bemin mijn lieve Sarah!…

Loslaten

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 681
Ik koester mijn eerste warme zoen mijn glimlach naar mijn spiegelbeeld mijn eerste samen zijn verdwijnend in vergetelheid Ik koester geboorten van nieuw leven mijn vreugde en mijn blijheid mijn wijzer worden, grijzer en ook ouder. Ik had het nooit echt door: ik ben een volhouder.…
Katty3 februari 2011Lees meer >

Bedrogen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 746
(voor Mirjam) De tijd en het onzichtbare doet vervagen, dat weet iedereen, stofwolken achterlaten is een methode om te verdwijnen, maar wat in mijn ziel is gebrandmerkt laat zich niet bedotten.…

DOOD

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Ik ben dood Je laat me met pas gebroken ogen achter terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven het ultiemste niets vervoegen Ik ben dood toen mijn ogen nog ogen waren Zag ik je langzaam verdwijnen Jouw vrome gesloten ogen om dit alles te bewaren? Hoe lang?…

Als glas

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Leven is leven en ontmoeten samenzijn verheugen wenen Dood is stilletjes verdwijnen laat harten zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als jij was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten…
car9 april 2011Lees meer >

Morgen

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 571
Morgen laat ik ieder beeld-woord rusten om te verdwijnen in een kosmische wereld teruggetrokken, dromend achter de coulissen Dan zal ik nog slechts luisteren naar de stilte en ontmoet ik mijn Ziel.…
Katty31 mei 2011Lees meer >