5288 resultaten.
En ik zag jou
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.775 In de verte doemt het zwart
met wat schuchter gedonder en een enkele flits
Kletterend vormen de eerste druppels zich tot
een stralend geheel dat mij hoop geeft
Ik zag jou
Zojuist was de aarde nog leeg
Mensloos zonder leven
Er klopte geen hart
geen bloem stond
geen vogel vloog
geen kleuren of geuren
Alleen de regen
En ik zag jou…
VERWANDTSCHAFT
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.203 Wohin die Vögel fliegen
will ich sein
in Afrika im Winter
im Frühling zu Hause
wo ich meinem Geburtstag
feiere mit den Meinen.
Die Sehnsucht nach weißen
Neuschnee, die Düfte im Gebirge
Sie bleiben Geburtstaggeschenke
wie ich in Freiheit verpackt.…
Zachte dekens van geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.411 zie daar een vogel van de lach
nimmer zag ik zulk geluk op een gelaat
terwijl we zingend langzaam, teder vrijen
hebben we de slaap voor vannacht bewaard…
Snippers van verdriet
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
1.959 Zoveel tijd verstreken
Alles is veranderd
Alleen mijn gevoel
Voor jou staat stil
De wereld draait door
Zomer wordt winter
Vogels zijn gevlogen
Net zoals jij ging
Ik leef mijn leven
Vandaag en morgen
Zonder jou liefste
Leegte zonder warmte
Al wat er overblijft
Een verloren vriendschap
Snippers van verdriet
Verdwenen in de ruimte…
winterprins
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.032 stekeblind zoek ik mijn weg
door de koude geluiden
van een nieuwe morgen
in mijn keel houden vogels de kop
diep in mijn krop verborgen
- de winter duurt mij lang -
mijn benenspel kan nog niet bekoren
zwarte prins, met je hart
als een bittere olijf,
ik zie je trots en schrijf
gespannen, wijdbeens.…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek.…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
CHRONOGRAFIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.036 terwijl de zon
de laatste boomtop kust
laat ik de dag voor wat ze is
een eendagsvlieg
ik maak een onderscheid
tussen vlieg en mug
en meet de tijd af
aan de afstand die een vogel vliegt
en daarna rust
zolang is een dag
ik giet haar in brons
plaats een voetafdruk
in nat cement
en leg mijn hoofd neer
op een verenkleed
van dons…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
bij nocturne in E flat major Op 55 No 1
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
827 voor mij passeer je in
gepolitoerde zwarte lak
je witte rok klokt achter mij
na je thuiskomst, nestelt
dag lieve hand, lieve arm als
je even langszij komt
kust op mijn hoofd, rillingen
hoorbaar in de aanslagen
blond valt het licht, fragment
van een jonge avond
hoorbaar de nieuwe vogels
door het glas, in akkoorden…
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen
waren de vogels…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
hij fluistert vleugels
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 tot
liefhebben bereid
draait hij duiven
naar het drijvend licht
en naar het nevelgeroep uit
warme handen
waarmee
hij decemberwind
verovert
zoals de boogschutter
die zich naar de zon richt in het ochtendland
van geboorte
waar zeldzame vogels
naar de lucht grijpen
en het begin
van de winter bedekken
met donzige veertjes…
Zij is haar ik
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.386 beheersing
Kan een ik hebben
En hoe bewust
Kan een ik zijn
Wat kan een ik toch lachen
Om een opmerking
Zo klein
Wat een controle
Heeft haar zij
En wat een mens
Is haar zij ook
Een zij om van te houden
In haar wezen
Gehuld in rook
Hoeveel idealen
Laat haar ik voelen
En hoeveel humor
Laat haar ik zien
Het verhaal van die ene vogel…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
Sonnet voor de Sultan van Kalantan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.262 De fonteinen fonkelden kristal
En blauwe vogels floten.
Door de klaterende hallen
Wandelden verrukte hofdames,
Terwijl de wervelende
Hemelschilderingen lachten.
Ik mocht mijn saxofoon bespelen
Voor de Sultan, in een grote zaal
Van marmerroze bogen.
Nooit klonk de blues
Lichter dan voor deze man
Op deze plaats.…
Prille gloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Schril tjilpen de vogels hun eerste voorjaarszang,
waarvan ik met volle teugen geniet.
De winterse kale takken langs de weg,
beginnen langzaam te ontluiken.
Tere knopjes in uiteenlopende kleuren,
zullen weldra hun bloesems laten ruiken.…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
onding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 de wind doolt over 't land
de boeren ongedurig
er fluiten vogels atonaal
de padden doodgereden
eksters vinden elkaar niet
kraaien krijsen veel te laat
boerenmeiden snijden plant-
aardappelen in twee
ik loop door sleuven land
het gras zucht naar de zon
ik wou dat ik fluiten kon
de mol steekt hals over kop.…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 Aan de kade
ontwaken de stemmen van vogels
en het licht wacht op een kans
om boten, huizen en kerken
te overspoelen.
Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.…
SLECHT NIEUWS
snelsonnet
4.0 met 21 stemmen
2.484 Allah’s Own Country wordt nu weer geplaagd
door ’t virus dat, door vogels aangedragen,
ook daar de mensen zomaar komt belagen
en dat is niet zo best, als u ‘t mij vraagt.
Ik vrees, wellicht met enig pessimisme,
dat zoiets fnuikend is voor ‘s lands toerisme.
(Maar bent u jood of Christen?…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
panorama
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.859 hoog
reiken de dunne poten
van de gazelle
in de poel
waar vogels af en aan vliegen
ik leg
me te rusten
in de jaarringen van bomen
en de stilte in mijn buik
het open landschap
en de bloemen in mijn hand
strelen op je mond
de geur van het beminnen
ik schrei jouw naam
in duizend wolken en begeef
me naar de kraterrand
voorbij…
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 jouw schoonheid
waait om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 Het fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…