6828 resultaten.
Dat was niets meer...
poëzie
3.5 met 19 stemmen
2.560 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ‘t avondver:
niets meer dan plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente, in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ‘t kraken van kleine voeten
op ‘t wegegrint, en, om mij te groeten
een licht gegil… -
En toch voldoende, om hoe vele dagen,…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
Liefde
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.860 De dagen worden donker,koud en ongekend.
Dingen zullen veranderen,Nu jij er niet meer bent..
Zonder jou is er een leegte..Die nooit iemand vullen zal.
Alles lijkt onnuttig,het leven lijkt een dal...
Ik zal je zo missen Iedere seconde...Elke dag...…
Spiegel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.188 De staarder
Zo lang, zo traag
Te klein, zo bang
Zijn angst,
Getackeld door het leven, zijn trots ontheven,
Zijn klank zo donker, zijn zicht zo mat,
Zijn kennis: vindt het tussen zijn regels op het klad,
Zijn defenitie van disipline is een eindeloze mars,
Een duisternis waar alleen hij het pad kent, een wereld waar het pad hem kent.…
het leven los van draad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het leven los van draad
geen speld in die hooiberg
het licht en donker
in een verschrompeling
de precisie vast geklonterd
bengelend aan de buitenkant
van de hemelrand
wentelend in een raadselachtig spel
maar ik… klop met mijn knokkels
op jouw tere huid
gewichtloos laat ik jou vluchten
littekens en wonden likkend…
Jerez de la Frontera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
748 Uit kleine winkels
klinkt de oude lach
van donkere sigaren,
het schateren van sandelhouten glas.
Het middaglicht ontwijkend
leunen de mannen
op wankele gitaren.
Klappen de handen
het ritme van duende
een blauwe avond in.…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
Plantage
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 In schamele hutten
wachten rubbertappers
met schrijnende ogen
op de koelte
van het donker.
Misschien zal de man
uit de stad
morgen wel iets meer betalen
en misschien kan er dan
een nieuwe mangel komen.…
vaarwel zon
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.151 vaarwel zon
jij zult niet snel weer schijnen
misschien een uur, wellicht een dag
om snel weer te verdwijnen
in de wolken van illusies
ontstaan de tranen van verdriet
maar in de donkere straten
is er niemand die ze ziet
komt ze terug
en zal ze branden
in een eindeloos verlangen
komt ze dan
op bezoek
en kan ik haar weer vangen..…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
Ware weemoed
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
621 Zou je me kunnen zien
dan was het in dezelfde kleuren
als in het vorig jaar
het voelt nog net als toen
ik ben niet veel veranderd
misschien mijn haar
dat grijzer is dan ooit
de tuin ligt er nog net zo bij
veel vogels die mij vergezellen
de rust daalt neer
in jouw geliefde boerenland
december, donker in mijn hart
herinneringen, die…
Met scherp venijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
579 ik zag
de bui al hangen
dreigend donker
het regende nog niet
maar je ogen
bliksemden
lippen vormden
stormen vol verwijt
je stem
sloeg in als
donderslag en siste
na met scherp venijn
ontlaadde met
een furieuze kracht
je had het helemaal
met mij gehad
toen de tranen kwamen
ben ik gegaan omdat
er na een bui weer
zon en regenbogen…
Wolkte licht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
654 ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen
golfde brekend
door een zee
vol emoties
strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots
onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop
maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest
windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
Angst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
733 De donkere wolken stapelen zich in hoog tempo op
de wind wakkert aan
de regen striemt tegen alle ramen van auto's en huizen aan
de storm kondigt zich in volle hevigheid aan.
Mijn lichaam
mijn lichaam
roep ik in doodsangst
en niemand luistert
ik blijf ontluisterd achter.
Ik ben weer dat kind
dat de hand van zijn moeder niet vindt...…
zeeslag
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
808 winterstormen ten hemel
het wad stuiptrekt in
gekromde stromingen
het schuim kapseist ongenadig
van einder tot einder
onder een wolk van meeuwen
verwaaien duinen in
werveling van winden
zwaar kreunt de zee
in huivering van nachtkou
diep donker spiegelend
in deinend water
foto Friese wad bij de Westhoek…
Goede oude tijd?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
800 wat is seks
ze leest het in het
opa en oma boekje
je zou er liefdesverdriet
van kunnen krijgen
of hoofdpijn
de hunker naar die knuffel
in het donker
die alleen is voorbestemd
voor de voorplanting van de mens
ach ja en boven in de kast
lagen in een donkerhoekje
de doodshemden
ooit geborduurd voor later
voor in de kist
zodat men zou…
Zijn bleke blikken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
675 weer schijnt
maan zijn
bleke blikken
vol in het gezicht
donkers gangbaar
wordt nu opgelicht
duister flipt in
overvloedig argwaan
waar stilte loerde
dreigen ongemoduleerde
klanken met
een naderend paniek
het volle maanslied
klinkt en op het scherpst
van de snede vieren jager
en de prooi het lichtend heden…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
neigen naar het leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 nu jij en ik ons buiten wagen
weg van gedachten aan wat sterfelijk is
nodigt het nieuwe licht ons
naar het leven
nog aarzelend zoals de crocus
kracht ontleent
aan afgestorven grond
en later pas aan zonnewarmte
zo wondert ons het weer vernieuwen
begin van waar het donker wijkt
tegen het uitgerekend somber
een nieuw gewekt geluid…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
toe maar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 net nog voor het slapen gaan
vlak voor een sluimerend bestaan
stuur ik u, het is donker, uit het zicht
nog even heel snel een gedicht
er rijmt niets op twaalf
ik lig hier op zaal F
ik kijk om mij heen, zo moe
maar mijn ogen doen er niet meer toe
ik weet niet of ze luistert
mijn mond fluistert
zuster, goedenacht
een licht gaat uit en wacht…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik herinner mij duizend en één woorden-
ze vliegen in mijn oren en flitsen voor mijn ogen
alsof de donkere nacht me meeneemt.
ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.…
Op ademhalen na.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
888 Denk daaraan terug als de stilte
je weer bevangt en alles donker lijkt
dan komt er ook voor jou een betere tijd.…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…